ﺑﻪ ﻳﺎد ﻣﺮد ﭘﺎﻳﺪارى و ﻣﻘﺎوﻣت

نام وپیکار  رفیق صفر خان در دفتر مبارزات آزادی بخش میهن ما ثبت است.  امروز پنجشنبه ۲۰ آبانماه ۱۳۹۵ گرامیداشت یاد و خاطره صفر قهرمانیان (صفرخان ) در چهاردهمین سال خاموشی اش با حضور خانواده و دوستان و همرزمانش ….

صفرخان دیگر در میان ما نیست .رفیق قهرمان توده ای،صفرﻗـﻬـﺮﻣـﺎﻧـﻴﺎن, اﺳـﻄـﻮره ﭘﺎﻳﺪارى و ﻣـﻘـﺎوﻣـﺖ ﻛـﻪ ۳۲ ﺳـﺎل از ﻋـﻤـﺮ ﺧـﻮد را درزﻧـﺪان ﻫـﺎى ﺳـﺘﻢ شاهی در راه ﻣـﺒـﺎرزه ﺑـﺮ ﺿـﺪ اﺳـﺘـﺒـﺪاد و اﺳﺘـﻌﻤـﺎر ﮔﺬاشـﺖ در ﺳـﻦ ۸۱ ﺳــﺎﻟﮕﻰ درﮔﺬشـﺖ. ﺻـﻔــﺮﺧــﺎن ﺑـﻪ ﺳــﺎل ۱۳۰۰شـﻤــﺴــﻰ در دﻫـﻜـﺪه ﻳﻰ ﺑـﻪ ﻧـﺎم شـﻴﺸـﻮان،در ﺣـﻮاﻟـﻰ درﻳﺎﭼﻪ اروﻣـﻴﻪ ﻣـﺘـﻮﻟـﺪ شد.وى ازهمـﺎن ابتدای جوانی به صفوف فرقه دموکرات آذربایجان ﭘﻴﻮﺳـﺖ وﻓﻌـﺎﻻﻧـﻪ در ﻣـﺒـﺎرزه ﻧـﻴﺮوﻫـﺎى آزادى ﺧـﻮاه ﺑـﺮ ﺿـﺪ ﻓـﺌـﻮدال ﻫـﺎ و زﻣین داران بزرگ شرکت کرد. ﺻﻔـﺮﺧـﺎن ﻧﻘـﺶ ﻓﻌـﺎﻟـﻰ در ﻗـﻴﺎم روﺳـﺘـﺎﺋـﻴﺎن شـﻴﺸـﻮان ﺑـرﺿـﺪ ﻓـﺌـﻮدال ﻫـﺎ ﺑـﺎزى ﻛـﺮد و در ارﺗـﺶ ﻓـﺮﻗﻪ دﻣـﻮﻛـﺮات آذرﺑـﺎﻳﺠـﺎن ﺑـﻪ درﺟﻪ ﺳـﺮواﻧـﻰ ﻧـﺎﺋـﻞ آﻣـﺪ. درﭘﻰ ﻳﻮرش ﺧـﻮﻧـین ارﺗـﺶ شـﺎﻫﻨـﺸـﺎﻫـﻰ ﺑـﺮاى ﺳـﺮﻛـﻮب ﻧـﻬــﻀــﺖ ﻣـﻠـــﻰ آذرﺑـــﺎﻳﺠـــﺎن و ﻗــﺘـﻞ ﻋـــﺎم وﺣـﺸـﻴﺎﻧﻪ ﻣـﺮدم ﺻﻔـﺮﺧـﺎن ﺑﻪ ﻫـﻤـﺮاه ﮔﺮوﻫـﻰاز آزادى ﺧــﻮاﻫــﺎن از ﻣــﺮز اﻳﺮان ﮔﺬشـﺖ و راهی عراق شد.پس از دو سال صفر خان از ﻋـﺮاق ﮔﺮﻳﺨـﺖ و ﺑﻪ اﻳﺮان ﺑـﺎزﮔﺸـﺖ, اﻣـﺎ ﺳـﺮانجام در ۱۸ اﺳﻔـﻨـﺪﻣـﺎه ۱۳۲۷ ﺗـﻮﺳﻂـ ﮔﺰﻣﮕﺎن رژیم دﺳـﺘﮕﻴﺮ و رواﻧﻪ ﺳـﻠـﻮل اﻧﻔـﺮادى در زﻧـﺪان اروﻣـﻴﻪ شـﺪ.ﺻـﻔـﺮﺧـﺎن درﺳــﺎل ۱۳۲۹ در دادﮔﺎه ﻧـﻈــﺎﻣــﻰ ﺗـﺒــﺮﻳﺰ ﻣـحـﺎﻛـﻤـﻪ و ﺑـﻪ ﺟــﺮم ﻗــﻴﺎم ﻣـﺴـﻠـحــﺎﻧـﻪ ﺑــﺮ ﺿـﺪ ﺣـﻜــﻮﻣـﺖ شـﺎه ﺑـﻪ اﻋــﺪام ﻣـحکــﻮم شــﺪ. ﺣـﻜـﻢ ﺻـﻔــﺮ ﺧــﺎن در ﭘﻰ روى ﻛــﺎر آمدن دولت دﻛـﺘـﺮ ﻣـﺼـﺪق ﻣـﻮرد ﺑـﺎزﺑـﻴﻨـﻰ ﻗـﺮار ﮔﺮﻓـﺖ وﻟـﻰ ﺑـﺎ ﭘﻴﺮوزى ﻛـﻮدﺗـﺎى ﻧـﻨﮕﲔ ۲۸ ﻣﺮداد ﻣﺠﺪدا ﺑﻪ دادﮔﺎه ﻧﻈﺎﻣﻰ ﻋﻮدت داده شده و ﺑﻪ زﻧﺪان اﺑﺪ ﺗﻘﻠﻴﻞ ﭘﻴﺪا ﻛﺮد.

ﺻﻔـﺮ ﺧـﺎن در ﻃـﻮل۳۲ ﺳـﺎل زﻧـﺪان ﺑـﺎ اﺳـﺘـﻮارى و ﭘﺎﻳﺒـﻨـﺪى ﺑﻪ اﻋـﺘـﻘـﺎدات ﺧـود در ﺑـﺮاﺑـﺮ ﺧـﻮاﺳـﺖ شـﻜـﻨﺠـﻪ ﮔﺮان ﺑـﺮاى ﺗـﻮﺑـﻪ ﻧـﺎﻣﻪ ﻧـﻮشـتن و ﺗـﻘـﺎﺿـﺎى ﻋـﻔـﻮ ﻛـﺮدن ازشاه اﻳﺴـﺘـﺎد و ﺑﻪ نماد ﻣـﻘـﺎوﻣـﺖ ﺧـﻠﻖ در ﺑـﺮاﺑـﺮ اﺳـﺘـﺒـﺪاد ﺳـﺘـﻢشـﺎﻫـﻰ ﺗـﺒـﺪﻳﻞ شـﺪ. در ﻃـﻮل دوران ﻃـﻮﻻﻧـﻰ زﻧـﺪان  رﻓﻘـﺎى ﺗـﻮده اى ﺻﻔـﺮ ﺧـﺎن  در داﺧﻞ و ﺧـﺎرج از ﻛـﺸـور دﻣـﻰ از ﺗﻼش ﺑـﺮاى آزادى او ﺑﺎز نماندند و ﻧـﺎم ﺻﻔـﺮ ﺧﺎن ﺑﻪ ﺧـﺎﻃـﺮ اﻳﻦ ﺗﻼش ﻫـﺎ درﺟـﻬﺎن ﭘﺮ آوازه شـﺪ. رژیمﺳـﺘﻢشـﺎﻫـﻰ در دﻫﻪ ۱۳۵۰ ﺑﻪ دﻟـﻴﻞ ﺗـﺸـﺪﻳﺪ ﻓﺸـﺎرﻫـﺎى بین المللی ﺑـﺮاى آزادى زﻧـﺪاﻧـﻴﺎن ﺳـﻴﺎﺳـﻰ و ﺧـﺼـﻮﺻـﺎ ﺻﻔـﺮ ﺧـﺎن ﺗـﻼش زﻳﺎدى را ﺑـﺮاى وادار ﻛـﺮدن او ﺑﻪ ﺗـﻮﺑـﻪ ﻧـﺎﻣﻪ ﻧـﻮشـتن ﺑـﻪ ﻛـﺎر ﮔﺮﻓـﺖ ﻛـﻪ ﺑـﺎ ﻣﻘـﺎوﻣـﺖ ﺻـﻔـﺮ ﺧـﺎن ﻋﻘـﻴﻢ ﻣـﺎﻧـﺪ. در ﺳـﺎل ۱۳۵۶ ﻫـﻴﺌـﺘـﻰ از ﺳـﻮى ﺻـﻠـﻴﺐ ﺳـﺮخ ﺑـﲔ المللی ﺑـﺮاى ﺑـﺎزدﻳﺪ زﻧـﺪن ﻫـﺎ و ﺑـﺮرﺳـﻰ وﺿـﻌـﻴﺖ زﻧـﺪاﻧـﻴﺎن ﺳـﻴﺎﺳـﻰ ﺑـﻪ اﻳﺮان آﻣـﺪ و ﭘﺲ از اﺻـﺮار و ﭘﺎ ﻓـﺸـﺎرى زﻳﺎد ﺗـﻮاﻧـﺴﺖ ﺑـﺎ ﺻـﻔـﺮﺧـﺎن دﻳﺪار ﻛـﻨـﺪ. ﺻﻔـﺮﺧـﺎن از ﺟـﻤﻠﻪ زﻧـﺪاﻧـﻴﺎن ﻣﺒـﺎرزى ﺑـﻮد که در ﺟـﺮﻳﺎن ﻳﻮرش ﻣﺰدوران ﻣﺴﻠﺢشاه ﺑﻪ ﺗﻈـﺎﻫﺮﻛﻨﻨﺪﮔﺎن ﺧﻴﺎﺑﺎن ژاﻟﻪ و ﻛـﺸﺘﺎر ﻣﺮدم ﺑـﻰ ﮔﻨـﺎه در۱۷شـﻬـﺮﻳﻮر ۱۳۶۵۷ در ﻫـﻤـﺒـﺴـﺘﮕﻰ ﺑـﺎ ﻣـﺒـﺎرزات ﻣـﺮدم و در اﻋـﺘـﺮاض ﺑـﻪ ﻛـﺸـﺘـﺎر ﺧـﻴﺎﺑـﺎن ژاﻟـﻪ دﺳـﺖ ﺑﻪ اﻋـﺘـﺼـﺎب ﻏـﺬا زد. ﺳـﺮاﳒـﺎم ﺑـﺎ ﭘﻴﺮوزى اﻧﻘﻼب ﺑﻬـﻤﻦ۵۷, در ﺳـﻮم آﺑـﺎن ﻣـﺎه ۱۳۵۷, ﺻﻔـﺮﺧـﺎن در ﻣـﻴﺎن اﻧـﺒـﻮه دﺳـﺘـﻪ ﻫـﺎى ﮔﻞ ﺑﻪ ﻫـﻤـﺮاه دﻳﮕﺮ زﻧﺪاﻧﻴﺎن ﺳﻴﺎﺳﻰ و ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎن ﺧﻠﻖ ﭘﻴﺮوزﻣﻨﺪ از زﻧﺪان آزاد شد.

ﺻـﻔــﺮﺧــﺎن در ﭘﻴﺎﻣــﻰ ﻛـﻪ ﭘﺲ از آزادى از زﻧــﺪان ﺑـﻪ ﻧــﺸــﺮﻳﻪ آرﻣــﺎن،”ارﮔﺎن ﺳـﺎزﻣـﺎن ﺟـﻮاﻧـﺎن و داﻧﺸـﺠﻮﻳﺎن دﻣـﻮﻛـﺮات اﻳﺮان” ﻛـﻪ ﺗـﻮﺳﻂ ﺟـﻮاﻧـﺎن ﺗـﻮده اى و دﻳگر ﻧـﻴﺮوﻫـﺎى ﻣـﺘـﺮﻗـﻰ اﻧـﺘـﺸـﺎر ﻣـﻰ ﻳﺎﻓـﺖ و در دوران اﺳـﺎرت ﺻـﻔـﺮﺧـﺎن ﻧﻘـﺶ ﻓﻌـﺎﻟـﻰ در ﻛـﺎرزار بین المللی ﺑـﺮاى آزادى ﺻﻔـﺮﺧـﺎن اﻳﻔـﺎ ﻛـﺮد،ﻓـﺮﺳـﺘـﺎد ﺿـﻤـﻦ اﻋـﻼم ﭘﺎﻳﺒـﻨـﺪى اﺳﺘـﻮار ﺧﻮد ﺑﻪ ﻋﻘﺎﻳﺪش از ﺟﻤﻠﻪ ﻧﻮشت: “ خوشبختم که صمیمانه ترین تبریکات خود را به نویسندگان و کارکنانان این نشریه تقدیم نموده و کامیابی شما را در امر خدمت به خلق قهرمان ایران و کمک به تحقق آرمان های طبقه کارگر و مردم زحمتکش میهنمان آرزو کنم  من که تمام جوانی ام را دوشادوش مبارزین راه رهایی زحمتکشان در صفوف فرقه دمکرات آذربایجان وحزب توده ایران گذرانده ام ارزش کار  بزرگ شما را به خوبی درک می کنم و اطمینان دارم که کوشش های شما جای شایسته خود را در مبارزه نجات بخش خلقمان از قید استبداد و امپریالیسم ونیز کوشش در ساختن ایرانی آزاد و آباد خواهد یافت” (ﺑـﻪ ﻧـﻘـﻞ از ﻫـﻔـﺘـﻪ ﻧــﺎﻣـﻪ آرﻣــﺎن دوره دوم شماره ١، ۱۶ اﺳـﻔـﻨــﺪ ﻣــاه ۱۳۵۷) رﻓـﻴﻖ ﺻـﻔـﺮ ﻗﻬـﺮﻣـﺎﻧـﻴﺎن در شـﺎﻧـﺰدهمین پلنوم ﻛﻤـﻴﺘﻪ ﻣـﺮﻛﺰى ﺣـﺰب ﺗـﻮده ایران بهﻋـﻀـﻮﻳﺖ ﻛﻤـﻴﺘﻪ ﻣـﺮﻛﺰى ﺣـﺰب ﺑـﺮﮔﺰﻳﺪه شد و ﺗـﺎ اﻧـﺘﻬـﺎى ﻋﻤـﺮ ﺑـﺮ ﺳـﺮ آرﻣـانﻫــﺎ و اﻋـﺘـﻘــﺎداﺗـﺶ ﭘﺎﻳﺒﻨـــﺪ ﻣــﺎﻧــﺪ. درﮔﺬشـﺖ او ﺿــﺎﻳﻌـﻪ ﻳﻰ اﺳـﺖ ﺑــﺮاى ﻫـﻤـﻪ ﻣــﻴﻬـﻦ دوﺳـﺘــﺎن و آزادى ﺧـﻮاﻫـﺎن ﻛـﺸـﻮر ﻣـﺎ. ﺣـﺰب ﺗـﻮدهء اﻳﺮان درﮔﺬشت رﻓـﻴﻖ ﺻـﻔـﺮﻗﻬﺮﻣﺎﻧـﻴﺎن را ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻮاده و ﺑـﺎزﻣﺎﻧﺪﮔﺎن رﻓﻴﻖ ﺻﻔـﺮ و ﺑﻪ ﻫﻤﻪ رﻓﻘﺎى ﺗﻮده اى ﺗـﺴﻠﺖ می گوید. نام وپیکار صفر خان در دفتر مبارزات آزادی بخش میهن ما ثبت است.

به نقل از نامه مردم شماره ۶۴۷

بر گرفته از سایت حزب توده ایران

www.tudehpartyiran.org

****************************************************************************************************************************************************************

هر جا سخن از جلوه آن ماه پری بود

کار من سودا زده دیوانه گری بود

پرواز به مرغان چمن خوش که در این دام

فریاد من از حسرت بی بال و پری بود

گر این همه وارسته و آزاد نبودم

چون سرو چرا بهره من بی ثمری بود

روزی که زعشق تو شدم بی خبر از خویش

دیدم که خبرها همه در بی خبری بود

بی تابش مهر رخت ای ماه دل افروز

یاقوت صفت قسمت ما خون جگری بود

دردا که پرستاری بیمار  غم عشق

شبها همه در عهده آه سحری بود

ما را ز در خانه خود ، خانه خدا راند

گویا زخدا قسمت ما دربدری بود

( فرخی )

 

Print Friendly, PDF & Email