مدارس جنوب کرمان بخاری ندارند/ سیلی سرد زمستان برصورت دانش‌آموزان

هوا که رو به سردی می رود، دیگر صندلی‌های زمخت فلزی، دیوارهای نمور و در حال فروریختن و نبود سرویس بهداشتی؛ مشکل به شمار نمی‌آیند. اینجاست که سرما حرف اول را می‌زند.

روستا که محروم باشد، مدرسه محرومتر می شود. البته اگر محصلان روستا خوش شانس باشند و مدرسه‌ای در روستا وجود داشته باشد تا آنان مجبور نباشند، کیلومترها راه خاکی و ناهموار را طی کنند تا در مدرسه ای تحصیل کنند.

دانش آموزان روستای «راین قلعه مارز» در جنوب کرمان این شانس را آورده اند تا در یک ساختمان مستطیل، سفید رنگ، سیمانی، کهنه و تقریبا تخریب شده تحصیل کنند. ۱۷۰ دانش آموز در یک مدرسه کوچک که به صورت دوشیفت اداره می شود، درس می خوانند.

نیمکت های کهنه و نیمه شکسته، صندلی های فلزی، تخته سبز گچی، سقف نمور و دیوارهای ترک خورده و نبود میزی برای معلم، نبود سرویس بهداشتی و قطع برق؛ مدرسه و کلاس های درس چند دهه ی گذشته را در ذهن تداعی می کند. گویا زمان در سالهای بسیار دور در روستاهای جنوب کرمان توقف کرده است. انگار اینجا روزگار دیگری است.

هوا که رو به سردی می رود، دیگر صندلی‌های زمخت فلزی، دیوارهای نمور و در حال فروریختگی و نبود سرویس بهداشتی؛ مشکل به شمار نمی‌آیند.

اینجاست که سرما حرف اول را می‌زند و مشکل تنها سردی کلاس درس می شود. دانش آموزان سال هاست بدون بخاری، هوای سرد کلاس درس خود را تحمل می کنند.

در حالی که دوره‌ بخاری‌های نفتی گذشته و سال هاست مسئولان وزارت آموزش و پرورش از جمع آوری بخاری های نفتی در مدارس خبر می دهند؛ دانش آموزانی در روستاهای دورافتاده جنوب کرمان همان بخاری نفتی را هم ندارند.
مهر

Print Friendly