فریب مردم تا کی؟

علاوه بر وعده و وعیدهای دروغین کاندیداها برای نمایش انتخابات، سواستفاده از وضعیت نابسامان معیشت مردم، فقر و گرسنگی از دیگر فریبکاری‌های کارزار انتخابات مهندسی‌شدهٔ ریاست جمهوری سال ۹۶ است…
روحانی امروز در کرمانشاه با حمله شدید به جناح رقیب گفت: شما می‌خواهید ایران در حصر و محاصره بماند….مردم به شما اجازه نمی‌دهند که به فریب افکار عمومی بپردازید. می‌گویید پول تقسیم می‌کنیم، پول را از کجا می‌آورید؟ از حقوق معلم کم می‌کنید؟ از حقوق پرستار کم می‌کنید؟ ببخشید اشتباه کردم، یک جیب دیگر شما دارید. می‌خواهید از جیب بانک مرکزی دوباره پول بردارید؟ یک بار ۴۵ هزار میلیارد تومان از بانک مرکزی برداشتند، نتیجه آن ۴۵ درصد تورم بود.

رویکرد تبلیغاتی جدید روحانی بازتاب‌ها و ارزیابی‌های متفاوتی را به دنبال داشته است. اصولگرایان این رویکرد را هراس تیم روحانی از “ضعف کارنامه اقتصادی دولت خود” و “ناتوانی در جذب آرای خاکستری” توصیف کرده‌اند. روزنامه “وطن امروز” که نظر اصولگرایان تندرو را بازتاب می‌دهد در این باره نوشته است: «شاید حسن روحانی آنگاه که کارگران معترض در «مقبره خمینی» و در میتینگ انتخاباتی‌اش یکصدا فریاد می‌کشیدند «زندگی کارگر روی هواست امروز» شاید درصدی احتمال می‌داد توطئه‌ای در کار باشد ولی وقتی روز یکشنبه سفر تبلیغاتی‌اش به آزادشهر گلستان با فریاد‌های کارگرانی دردمند روبه‌رو شد که از یکسو داغدار همکاران‌شان بودند و از سوی دیگر با جیب‌های خالی حاصل ماه‌ها حقوق نگرفتن چنان با ارده ، مسلط  و با صدای رسا دردهای بیان  نشده و مطالبات خویش را مطرح می کردند که دیگر برای  حسن روحانی  مسجل شد اوضاع آنگونه که برای او تصویر کرده‌اند نیست، شاید تجویز پی گرفتن ادبیات تند و تیز از عصر همان روز نتیجه مواجهه با همین واقعیت باشد.».

این اظهارات روحانی در حالی بیان می شود که روزنامه جوان وابسته به سپاه پاسداران امروز نوشت:‌ روحانی با اظهارات خود کل نظام را زیر سؤال می‌ برد.

اصولگراهای دیگر هم با بیان این که “روحانی در زمینه اقتصادی و جذب آرای بیشتر در میان اقشار فرودست جامعه” شانسی ندارد، رویکرد جدید او را دمیدن روحیه تحرک در «بدنه  اصلاح‌طلبی که بدنه رأی‌ساز و فضاساز انتخابات است» توصیف کرده‌اند؛ بدنه‌ای که از نظر این تحلیل‌گران اصولگرا هنوز ” فعال و سرزنده نیست و میل چندانی برای میدان‌داری انتخابات در آن دیده نمی‌شود.”

روزنامه کیهان در جدیدترین شماره خود نوشته است، افرادی در شهر و روستاهای محروم ایران، مردم را تهدید کردەاند که اگر به روحانی رای ندهند بودجه و یارانەشان حذف خواهد شد. از سوی دیگر روزنامه قانون طی گزارشی اعلام کرد: کاندیداها و از میان آن‌ها قالیباف به دادن وعده و وعیدهای پوچ و توخالی دست زدەاند. قالیباف اعلام کرده : اگر رئیس جمهور شوم در مدت ۴ سال آینده درآمد کلی کشور را ۵\٢ برابر خواهم کرد و از کشورهایی همچون فرانسه، بریتانیا، کانادا و ژاپن پیش خواهیم افتاد.
این سخنان در حالی ایراد شدەاند که بنابر علم اقتصاد اصلی‌ترین شرط افزایش سطح درآمد کلی کشوری افزایش میزان سرمایەگذاری در آن کشور است. حتی اگر اینگونه تصور کنیم که قالیباف می‌تواند اکثر کمپانی‌های بزرگ جهان را نیز برای سرمایەگذاری به ایران بکشاند بنابر علم اقتصاد لازم است ١۵درصد سرمایەگذاری افزایش یابد تا توسعه اقتصادی یک رقمی حاصل شود.

بنابر آمار بانک جهانی برای سال ٢٠١۵، درآمد ناخالص نفتی ایران ۵١١ میلیارد دلار بوده. حال ۵\٢ برابر کردن این درآمد به گفته قالیباف طی ۴ سال آینده، باید این درآمد را به ١٢٧٧ میلیارد دلار برساند.

بر این اساس آیا می‌شود گفت که قالیباف می‌تواند ایران را به چنان سطحی برساند که از کانادا و فرانسه پیشی بگیرد؟
این‌ها تنها چند نمونه کوچک از دروغ و فریب‌کاری کاندیداهای ریاست جمهوری رژیم برای فریب افکار عمومی و گرم کردن بازار انتخاباتی می‌باشد غافل از آنکه این نوع تعاملات دیگر جوابگو نیستند. بر این اساس، توهم پراکنی دربارهٔ این نمایش انتخاباتی و اثرهای آن،عوام‌فریبی محض و برانگیختن امیدهایی واهی در میلیون‌ها شهروند میهن‌مان است.

در برابر، هواداران روحانی از این رویکرد استقبال کرده‌اند و از این که او از لاک دفاعی بیرون آمده و بدنه اجتماعی خود را به تحرک واداشته خشنودند. سایت “عصر ایران” که در کارزار تبلیغاتی روحانی نقشی فعال دارد در این باره می‌نویسد: «روحانی در مناظره‌ها نمی‌خواست وارد جدل لفظی با نامزدهای دیگر شود.  روحانی بیشتر حالت تدافعی داشت. همین حالت تدافعی باعث شده بود تا هوادارن او هم حالت تدافعی داشته باشند و بیشتر نظاره گر فعالیت‌های رقبا باشند.» او حالا  در مورد عملکرد رقبا سخن می‌گوید .

در این راستا دکتر محمد ملکی در مصاحبه با ایران وایر به درستی بیان می کند:« در مقایسه بین بد و بدتر وضع آقای رئیسی مشخص است. او در جریان سال ۱۳۶۷ عضو کمیته مرگ بوده و بقیه هم این چیزها را می دانند اما از آن سو رئیس جمهور فعلی در این مدت چهار سال که سمت ریاست جمهوری را بر عهده داشته به کدام وعده و قولش عمل کرده است؟ آیا هنوز زندان ها لبریز از زندانی سیاسی نیست؟».
مهران مهرآئین

 

Print Friendly, PDF & Email