در آرزوی رویش یک شکوفه…

جهان:

آی… بلبل عاشق!..

چه دشوار است این زمستان!

چه استخوان سوز است سرما…

با نشستن نخستین برف بر درگاه

پر می کشد دل های پرطپش آتشگون

در آرزوی رویش گل حسرت

بر آستان بهاران…

 

آه ای رفیق!..

چه ناجوانمرد است این انجماد !

چه ناگوار است !..

چه دشوار !..

دشوارتر از مرگ بی ترحم حتی…

 

و ما…

هماره بر بویه ی گذری شتابان از دی،

چشم بر زایش فروردین می دوزیم.

با دلهایی بی تاب و پر تپش

از آرزوی رویش گل حسرت

در آستان بهاران…

 

و آنگاه

پای می کوبیم

سرمست از رسیدن سالی دیگر

نزدیک تر

تا مرگ !..

حقیقت زندگی ست این…

آری..

حقیقت عشق است:

«مرگ …

گواراتر از  زندگی بی برگ»

 

بلبل عاشق !

رویش هر جوانه

گامی تا ابدیت است…

و زایش یک شکوفه ی سرخ

حتی…

تمامیت زندگی ست شاید.

 

 

جهان – ۲۱  اردیبهشت ۱۳۹۶

 

Print Friendly, PDF & Email