اجرای ضحاک,شهرام و حافظ ناظری

چهارمین شب کنسرت «آواز پارسی» شهرام و حافظ ناظری، شب گذشته در تالار وزارت کشور برگزار شد. در این کنسرت، پدرام فریوسفی نوازنده ویلن، امین غفاری نوازنده ویولا، بابک غسالی نوازنده بربط، شیوا سروش هم‌خوانِ سوپرانو، مهگل صفدری هم‌خوانِ متسوسوپرانو، الهه حیدری هم‌خوانِ متسوسوپرانو، فرهاد صفری نوازنده پرکاشن، شهریار نظری نوازنده پرکاشن و محمدرضا جبار نوازنده کنترباس، شهرام و حافظ ناظری را همراهی ‌کردند. این کنسرت روایت ناظری‌ها از شاهنامه حکیم توس فردوسی بود که البته در میانه این روایت، بخشی از پروژه «ناگفته» هم برای مخاطبان اجرا شد.

Bildergebnis für ‫اجرای ضحاک,شهرام و حافظ ناظری‬‎

آغاز‌گر کنسرت، حافظ ناظری بود که همراه گروه ارکستر، قطعه «به نام خداوند جان و خرد/ کزین برتر اندیشه بر نگذرد» را اجرا کرد و در ادامه، قطعه «چو ایران نباشد تن من مباد/ بدین بوم‌وبر زنده یک تن مباد» را خواند. بعد از اجرای حافظ ناظری، شهرام ناظری این‌بار با تشویق حاضران به سالن آمد و در ادامه با همراهی یک نوازنده ضرب زورخانه‌ای و همچنین سه‌تار پسرش حافظ، بداهه‌خوانی آواز پارسی را آغاز کرد. ناظری قبل از شروع این بخش گفت: از آنجا که این پروژه شاهنامه‌خوانی است، ترجیح دادیم یک بخش را به صورت نقالی اجرا کنیم. البته از نظر گفتمان باید یک نقال باشد؛ اما از لحاظ لحن و بیان کار خود من است. ناظری پدر بعد از اجرای بخش نقالی، درباره داستان فریدون و ضحاک گفت: «داستان ضحاک درواقع نبرد میان نور و ظلمت است. حکیم توس، شاهنامه را با این نگاه به رشته تحریر درآورده که جدال نور و ظلمت و پاکی و بلندی را بیان کند. راویان به ضحاک گفتند تنها کسی که می‌تواند تو را از بین ببرد، فریدون است. ضحاک همه را برای کشتن فریدون بسیج می‌کند».
در ادامه با همراهی حافظ ناظری، شروع به اجرای داستان ضحاک و فریدون کرد. اجرای قطعه «بازگشت جاودانه» از پروژه «ناگفته»، بخش دیگر این کنسرت بود. شهرام ناظری در توضیح اجرای این قطعه گفت: «به نظرمان آمد که ممکن است اجرای پشت‌سر‌هم آثار حماسی و شاهنامه‌خوانی از حوصله مخاطب خارج باشد؛ ازهمین‌رو تصمیم گرفتیم در این میان قطعه‌ای از «ناگفته» را هم بخوانیم تا تماشاگر خسته نشود». اجرای قطعه «آواز ضحاک» بخش دیگر کنسرت شب گذشته بود که به سرنگونی ضحاک می‌پرداخت. شهرام ناظری پیش از اجرای داستان ضحاک، گفت: «یکی از بزرگان مصر گفته است که ما به زبان عربی حرف می‌زنیم ولی اگر یک فردوسی داشتیم، شاید ما هم الان به زبان خودمان صحبت می‌کردیم. ما باید خدا را شکر گوییم برای اینکه فردوسی را در تاریخ کهن خود داریم و اگر نبود شاید ما هم‌اکنون به این زبان سخن نمی‌گفتیم». اجرای قطعه «عدم»، پایان‌بخش کنسرت شب «آواز پارسی» بود. آنها قبل از اجرای آخرین قطعه، از تمام کسانی که حضور داشتند و صبوری کردند، تشکر کردند و گفتند: «ما می‌توانستیم شرایط خیلی بهتری در کشورهای دیگر داشته باشیم؛ اما نرفتیم و ماندیم و تنها عشق شما مردم ایران مانع از این هجرت شد. از همه شماها که همیشه حامی هنرمندان خود هستید، سپاسگزاریم». پس از آن، «آب حیات عشق» را با هم‌آوازی یکدیگر به‌عنوان آخرین قطعه اجرا کردند و برنامه را به پایان رساندند.

Print Friendly, PDF & Email