ننگی که با حلالیت طلبی و عذرخواهی پاک نمی‌شود

معامله ای که کمترین نام اش خیانت به آرا و اعتماد مردم است و شرمندگی تاریخی اش متوجه علی شکوری راد و دیگران! و ما که ۴ سال برای علی اکبر محتشمی پور نوشتیم نماینده مردم در مجلس در حالی که همچون غلامعلی حدادعادل، هرگز نماینده مردم نبود ..

تایید اعتبارنامه غلامعلی حدادعادل و علی اکبر محتشمی پور توسط منتخبان مجلس ششم، ننگی نیست که با رنگ حلالیت طلبی و عذرخواهی پاک شود و علی شکوری راد که به گفته خود، دیگران را مجاب کرده به اعتبارنامه حدادعادل رای دهند به اتفاق همان دیگران، در وضعیت امروزعلیرضا رجایی روی تخت بیمارستان وفرصتی که برای کثافت کاری های سیاسی حداد عادل مهیا کردند، مسول و سهیم هستند.
در انتخابات مجلس ششم فقط حداد عادل نبود که ناجوانمردانه و با ابطال آرای مردم بر کرسی منتخب آنها نشست. علی اکبر محشتمی پور هم برکرسی ای نشست که مردم به رسول منتجب نیا سپرده بودند اما چون از جبهه خودی بود نه تنها کسی اعتراض نکرد که تن به معامله ای کثیف دادند و به اسم مصلحت، به اعتبارنامه حداد عادل رای دادند تا محتشمی پور را در مجلس نگاه دارند..
معامله ای که کمترین نام اش خیانت به آرا و اعتماد مردم است و شرمندگی تاریخی اش متوجه علی شکوری راد و دیگران! و ما که ۴ سال برای علی اکبر محتشمی پور نوشتیم نماینده مردم در مجلس در حالی که همچون غلامعلی حدادعادل، هرگز نماینده مردم نبود ..
این سخنان علی شکوری راد را بخوانید در مصاحبه با مهدی قدیمی در سال ۱۳۹۱ و بعد از این هرموقع یاد آن دو صندلی شرمنده مجلس ششم افتادید یادتان باشد چه کسانی به اسم مصلحت، خیانت به اعتماد مردم کردند: “سرنوشت اعتبار نامه حدادعادل و محتشمی پور با هم گره خورده بود. چون آقای محتشمی پور هم جزء سی نفر اول تهران نبود. عادلانه این بود که ما به هیچ یک از این دو نفر رای ندهیم، در حالیکه محتشمی پور بدلیل عملکرد مسئولانه و شجاعانه اش در روزنامه بیان پس از توقیف فله ای مطبوعات محبوبیت پیدا کرده بود و با اینکه هنوز اعتبار نامه اش تایید نشده بود به عنوان رئیس فراکسیون جبهه دوم خرداد انتخاب شده بود،. من هم با اینکه قرابت سیاسی با آقای محتشمی پور نداشتم اما همانطور که اکنون بر همگان آشکار شده است در عالم سیاست فردی قوی و استخوان دار و به قول معروف “مرد” است. برخلاف اکثر مشارکتی ها که معتقد بودند به هیچ کدام از این دو نفر رای داده نشود من معتقد بودم که به هر دو نفر رای بدهیم چون رای دادن به یکی از دونفر غیر منطقی بود. من خودم قبول مسئولیت کردم و رفتم با آقای علیرضا رجایی صحبت کردم. گفتم این حق شماست و ما نباید به آقای محتشمی و آقای حداد رای بدهیم، اما تحلیل ما این است که رای بدهیم. آیا شما از حق خودت گذشت می کنی؟ ایشان هم با کمال بزرگواری گفت شما هرچه مصلحت می دانید همان را عمل کنید و این اولین دیدار من با علیرضا رجایی بود. به آقای منتجب نیا هم که ذی حق بود همین را گفتم و ایشان هم گفت هرطور که مصلحت می دانید عمل کنید. من اخلاقا و وجدانا خودم را راضی کردم که به اعتبار نامه این دونفر رأی بدهیم و دیگران را نیز مجاب کردم. اما آقای حداد عادل بعد از آن رئیس فراکسیون اقلیت مجلس ششم شد و در مجلس هفتم هم رئیس شد و در سال ۸۸ هم شد سخنران میدان ولیعصر و من پشیمان شدم که به خاطر مصلحت اندیشی آن زمان فرصت این کارها را در اختیار آقای حداد عادل قرار دادیم. از این بابت من از مردم عذر خواهی می کنم و فکر می کنم بابت کارها و مواضع آقای حداد عادل من هم باید از مردم عذرخواهی کنم.”

برگرفته از فیس بوک نویسنده: فرشته قاضى

Print Friendly, PDF & Email