بر شکن هر سد اگر خواهی آزادی

بقا و ادامه فعالیت حزب توده ایران در هفتاد و شش سال گذشته، در حالی که بخش عمده ای از حیات حزب در شرایط دشوار حملات وسیع و وحشیانه امپریالیسم و ارتجاع سپری شده است خود گواه نیرومندی از اصالت اجتماعی حزب و ریشه های عمیق آن در درون جامعه است. در تمامی این دوران نیروهای ارتجاعی به بهانه های گوناگون توده ای ها را هدف وحشیانه ترین حملات قرار داده اند. از دستگاه های سرکوب رژیم وابسته پهلوی گرفته که شمار بزرگی انسان های والا و رزمندگان قهرمان توده ای همچون روزبه، سیامک، مبشری، و کیوان… را به جوخه های اعدام سپردند تا مزدوران رژیم ولایت فقیه، که در بزرگ ترین کشتار سیاسی تاریخ میهن ما، هزاران زندانی سیاسی را به خاطر پایبندی به آرمان های طبقه کارگر و آزادی میهن در شکنجه گاه های شاه و رژیم جمهوری اسلامی سپری کرده بودند، قتل عام کردند، تلاش همواره امپریالیسم و ارتجاع داخلی جلوگیری از فعالیت سیاسی و تشکیلاتی حزب توده ایران بوده و هست. بخشی از این تلاش به راه اندازی کارزار وسیع و قطع ناشدنی تبلیغاتی بر ضد حزب توده ایران و تاریخ آن بوده است و این کارزار امروز همچنان با بودجه عظیم دستگاه های امنیتی رژیم ولایت فقیه ادامه دارد…
بر شکن هر سد اگر خواهی آزادی

رجوع به اسناد تاریخی معتبر و روند مبارزه درخشان توده ها نشانگر این واقعیت است که حزب توده ایران به دست شماری از پیشگامان مبارز راه آزادی، یاران دکتر تقی ارانی، زندانیان کمونیست رها شده از زندان های رژیم ستم شاهی و شخصیت های بزرگ اجتماعی-ملی کشور تأسیس شد و با طرح اندیشه های دوران سازی همچون به رسمیت شناختن شدن حقوق کارگران و تصویب قانون کار، مبارزه برای اجرای اصلاحات ارضی به نفع دهقانان، مبارزه برای دستیابی زنان میهن از حق انتخاب شدن و انتخاب کردن، کوشش برای بهره مند شدن همگان از بهداشت و آموزش رایگان برای همه، تقسیم عادلانه ثروت و تحقق عدالت اجتماعی، تحقق حق خودمختاری، در چارچوب ایرانی آزاد، برای همه خلق‌های کشور و آزادی حزب ها و جمعیت‌های صنفی، فضای سیاسی میهن ما را برای همیشه دگرگون کرد.

ای توده نگارنده تاریخ شمائید

پیدایش فعالیت سازمان یافته سیاسی به شیوه مدرن آن در جامعه ما با حیات حزب توده ایران و فعالیت های آن گره خورده است. فعالیت های روشنگرانه، ادبی و فرهنگی توده ای ها و همچنین سازمان دهی نیروهای اجتماعی و مبارزه صنفی کارگران، جوانان و دانشجویان و زنان تحول اجتماعی شگرفی را در میهن ما پدید آورد. ایجاد اتحادیه ها و سندیکاهای کارگری، سازمان دهی کشاورزان کشور، و ایجاد نخستین اتحادیه سراسری متحد کارگران و زحمتکشان کشور، ایجاد سازمان های صنفی جوانان و دانشجویان و ایجاد انجمن های صنفی زنان از جمله دست آوردهای فعالیت توده ای در میهن ماست که حتی مخالفان و دشمنان حزب ما نیز نمی توانند آن را انکار کنند.

سرود انترناسیونال

رزمندگان توده ای! ————اعضاء و هواداران حزب
————————————————————
حیات هفتاد و شش ساله حزب توده ایران بیش از هر چیز مدیون پیکار خستگی ناپذیر و قهرمانانه شماست. شما در هفتاد و سه سال گذشته در سهمگین ترین آزمون ها، وفادار به آرمان های والا و انسانی حزب طبقه کارگر ایران پرچم حزب ما را در اهتزاز نگاه داشتید و این راز روئین تنی حزب تودهٔ ایران است، که بر رغم همه تلاش های غدارانه ارتجاع همچنان استوار و نیرومند در عرصه مبارزات سیاسی کشور حضور دارد. از بهمن ماه ۱۳۶۱، که یورش وسیع دستگاه های امنیتی رژیم به حزب ما آغاز شد تا به امروز، یعنی نزدیک به ۳۲ سال است که رژیم ولایت فقیه همه امکانات گسترده خود را، از کشاندن قربانیان شکنجه به پای تلویزیون، تا حزب سازی و تلاش برای انشقاق و انفجار حزب از درون، و بی اعتبار کردن رهبری آن، به کار گرفته است و همچنان به این تلاش ها ادامه می دهد. هوشیاری و آگاهی تحسین برانگیز اعضاء و هواداران حزب سد اساسی موفقیت برنامه های رژیم بوده و خواهد بود. ششمین کنگره حزب تودهٔ ایران،‌در بهمن ماه سال ۱۳۹۱، گام مهمی در نو کردن برنامه مبارزاتی حزب برداشت و توانست ارزیابی های مهمی را درباره عملکرد دستگاه های اطلاعاتی رژیم برای نابودی حزب ارایه دهد. تلاش های گسترده تبلیغاتی رژیم برای حمله به مصوبه های ششمین کنگره و بی اعتبار نشان دادن این نشست تاریخی نشانگر خشم و هراس دستگاه های اطلاعاتی ارتجاع از ادامه فعالیت ها و مبارزه حزب توده ها و گستردگی تأثیر آن بر روند سیاسی کشور است. ادامه و گسترش این مبارزه با اهمیت همچنان با فعالیت خلل ناپذیر و انقلابی هزاران توده ای در ایران و سراسر جهان گره خورد است.

***

ای گرامی حزب با فرهنگ من

ای زتو آتش به‌حد و مرز من
ای«سترگ»ای جنگل سرسبزمن!

ای نوید زایش سبز بهار
آبشار دشت خشکِ روزگار

ای تو طنبور صدای گنگ من
ای گرامی حزب با فرهنگ من!

ای عقاب قلهٔ البرزها
ای گرامی‌تر، زحدومرزها

ای طلوعت خارچشم اهر من
فجرصبحت را، بخدمت چشم من

ازتو این اندام من بالاگرفت
وین قلم درپنجه‌ام مأوا گرفت

خام بودم٬ کوربودم درضمیر
نار تو اینک مرا نور بصیر

هرکه در نار توشد منصوروار
سرنخارد خویش٬ حتی گاه دار

جنگل! ای سبزینه‌هایت سبزتر
زایش دوباره‌ات، پرمایه تر

توکجا بودی؟ کجا! ای قهرمان
اُطلُبو جو بودمت در هر مکان

بعدآنکه کوه، سیلت راه بست
روح تو در کوره‌های سخت٬ خست

جسم و جانت هم به بیداد جفا
قطعه قطعه گشت با آن ماجرا

بعدآنکه گفته‌اند گشتی شهید
ظمن آن تاراج و تکفیر شدید

راست قامه٬ نیک جامه٬ خنده لب
زایش‌ات را جشن کردی با طرب

معجزه گرنیست این برگو که چیست؟
درتطاول کی توان دوباره زیست،

بعد مرگت! زایش دوباره‌ات
گیج کرده دشمن بی مایه‌ات

کاین چه حکمت وین چه رازاست درمیان
زنده دلتر کرده ای چهره عیان

ای تو کام دوست٬ رغم دشمنان
پردهٔ این شب«پرستان»بردران

گرچه این یلدای سختِ سربگور
جان گرانی می‌کند با چنگ و زور

لیک دست پرتوان رنج و کار
مفت خواران را بروبد چون غبار

علی غمگسار
ع ـ غ ـ آوند

در تهیه این مطلب از منابع زیر استفاده شده است:
«نامه مردم ارگان مرکزی حزب توده ایران و  حزب در یوتیوب »

Print Friendly, PDF & Email