ارنستو چه گوارا شخصیت‌ انقلابی و مارکسیست

امروز ، ۸ اکتبر مصادف با سالروز دستگیری و تیربارانِ انقلابی و مبارز کبیر، “ارنستو چه گوارا” در جنگل های بولیوی است. در بامداد ۸ اکتبر ۱۹۶۷ ، چه‌گوارا به همراه چندتن دیگر از اعضای گروه و همرزماش در نزدیکی “لاایگه را” (دهکده کوچکی در بولیوی و در نزدیکی کوه‌های آند) به محاصره ارتش بولیوی (که به وسیله مأموران سیا و افسران آمریکایی همراهی می‌شد) درآمده و دستگیر شدند.چه گوارا چند روز پس از دستگیری توسط سرباز بولیویایی “ماریو تران” با شلیک گلوله اعدام شد.بعدها جسد او را به “سانتا کلارا” در کوبا منتقل کردند و میان استقبال کم نظیر مردم کوبا به خاک سپردند…

ترانه های بسیاری با موضوع چه گوارا و مبارزات انقلابی اش ساخته و پرداخته شده است.مشهورترینِ این ترانه ها “بدرود فرمانده” (Hasta Siempre, Comandante) است.بدرود فرمانده را آهنگساز و خواننده ی کوبایی “کارلوس پوئبلا” در ۱۹۶۵ ، دو سال پیش از تیرباران چه گوارا ساخت.شعر این ترانه پاسخی است به نامه ی مشهور و انقلابی چه گوارا خطاب به مردم کوبا ،پیش از ترک آنجا و عزیمت به کنگو و بعدها به بولیوی.عنوان این ترانه برگرفته از شعار مشهور چه گوارا، “همیشه ، تا پیروزی ” (Hasta la Victoria Siempre) است.

این ترانه تا سال ۱۹۶۸ و پس از مرگ چه گوارا مجال انتشار نیافت و در این سال نخستین بار توسط سازنده اش، کارلوس پوئبلا خوانده شد.بعدها نزدیک به ۲۰۰ نسخه ی متفاوت از این ترانه توسط خوانندگان مختلف از جمله “سیلویو رودریگز” ، “آنجل پارا” و دیگران خوانده شد که آنرا به یکی از مشهورترین سرودهای انقلابی جنبش چپ بدل ساخت.در سال ۱۹۹۷ ،خواننده و هنرپیشه ی فرانسوی “ناتالی کردونه” نیز “بدرود فرمانده” را بازخوانی کرد.اجرای کردونه را برای دوستداران  و علاقه مندان انتخاب شده است.

Print Friendly, PDF & Email