مشاور میرحسین: خشونت بذر جدایی، ناامیدی و فاجعه است/ رهبر تنهاست چون با مردم نیست

اردشیر امیرارجمند: اگر ایشان با این همه امکانات باز هم تنها است، پس کارگران و کارمندان و معلمین و خیل جوانان بی‌کاری که برای تامین حداقل نیازهای خود در رنج هستند چه وضعیتی دارند؟ البته رهبر تنها است چون با مردم نیست. رهبرباید پاسخ‌گوی قدرت بیکران و غیرقابل نظارت خود باشد. آنچه را که آنها فتنه می‌دانستند و می‌دانند اساسا در دل رفتار و افکار خودشان نهفته است. باید فهمیده باشند که فریب و سرکوب سرانجام خوشی ندارد.

به گزارش کلمه متن یادداشت دکتر امیرارجمند به شرح زیر است:
اعتراض و تجمع مسالمت‌آمیز حق قانونی همه شهروندان است و وظیفه ما حمایت از این حق، همدلی با مردم و ایستادن در کنار آنها است؛ با چشمانی باز و به دور از جو زدگی و موج‌سواری و یا انحصارطلبی. آنچه مهم است خواست و اراده ملت است و کمک به تحقق مطالبات آنها، نه نیات و منافع این یا آن جناح. همه ما باید بدانیم همان اندازه که مقاومت و پافشاری بر مطالبات منطقی و صیانت از حق اعتراض مدنی مردم لازم است اجتناب از خشونت نیز ضروری است. خشونت بذر جدایی، ناامیدی و فاجعه است. خشونت موجب جدایی مردم از هم می‌شود و منافع عمومی و صلح اجتماعی و همبستگی ملی را تهدید می‌کند و به همین جهت است که باید از آن پرهیز کرد.
رهبر و هسته سخت اقتدارگرایان نمی‌توانند با مصادره مطالبات مردم نقش اپوزیسون دولت را بازی کنند. مسئولیت شرایط حاضر، فساد ساختاری و گرفتاری‌های مردم اساسا با آنها است. با این همه اختیارات و امکانات امنیتی، مالی و رسانه‌ای و غیره، ادعای اینکه رهبر تنها است ریاکاری محض و توهین به شعور مردم ستم دیده و هوشمند است. اگر ایشان با این همه امکانات باز هم تنها است، پس کارگران و کارمندان و معلمین و خیل جوانان بی‌کاری که برای تامین حداقل نیازهای خود در رنج هستند چه وضعیتی دارند؟ البته رهبر تنها است چون با مردم نیست. رهبرباید پاسخ‌گوی قدرت بیکران و غیرقابل نظارت خود باشد. آنچه را که آنها فتنه می‌دانستند و می‌دانند اساسا در دل رفتار و افکار خودشان نهفته است. باید فهمیده باشند که فریب و سرکوب سرانجام خوشی ندارد.
آقای روحانی و دولت هم باید پاسخ گو باشند. درست است که شاخص‌های اقتصادی بهتر از دوران احمدی‌نژاد است اما در این ۱۲ ساله اندوخته‌ها و سرمایه‌های ملت در ابعاد گوناگون چنان تحلیل رفته است که مردم به تنگ آمده‌اند و صرف مقایسه این با آن، آنها را قانع نمی‌کند. دولت باید در مورد وعده‌های داده شده پاسخ‌گو باشد و دنبال بهانه نگردد. بعلاوه باید شجاعانه و صادقانه به مردم گزارش دهد چه کسانی مسبب این وضعیت هستند؛ مشخص کند پول مردم توسط چه کسانی و چگونه غارت شده است و به جای ایجاد شغل و افزایش تولید و رفاه عمومی خرج چه چیز و کجا شده است.

Print Friendly, PDF & Email