|
|
 يکی از نشانه های انقلاب، پيروز نشدن است. هيچ انقلابی نبايد پيروز شود. انقلابِ پيروز شده، انقلاب نيست. پيروزی انقلاب، يعنی شکست انقلاب. و اصلاً يعنی نبود انقلاب.
|
|
|
 استريپ تيز مکتب انساندوستی ما. و اين، کاملاً لخت است و زيبا نيست. بشردوستی ما، جز ايده ئولوژی دروغگويی نبوده است...
|
|
|
از ديروز، شنبه، تا اين لحظه (نخستين ساعات روز يکشنبه) حملات هوايی اسراييل به غزه، دويست و هشتاد کشته و بيش از ۶۰۰ مجروح باقی گذاشته است.
|
|
|
به همّت تحليلگران هوشيار و بيدار، امروز ديگر نقش آمريکا و اسراييل و ناتو در حمله ی فجيع دولت گرجستان به مردم بی پناه اوستيای جنوبی، به صورت مستند و دقيق، افشا شده است.
|
|
|
 فريب نخوريم! آنچه رخ داد، يک جنگ داخلی نبود. آنچه رخ داد جزيی بود از يک کل به هم پيوسته: برپا کردن جنگی وسيع در خاورميانه و در آسيای مرکزی، که جنگ آمريکا و اسراييل و ناتو را عليه ايران آماده سازی می کند.
|
|
|
 خانم ها و آقايان! به من جواب بدهيد. من از شما سئوال می کنم:
آيا بايد همه، انقلابی يا خود انقلابی بين باشند تا حق حيات داشته باشند؟ چند نفر از ما انقلابی ها و خود انقلابی بين ها، چند صدم کارهايی را که باقی، بی سر و صدا و بی ادعا، برای محروم ترين و بی پناه ترين آدم های کشور ما، يعنی زندانيانِ در آستانه ی اعدام انجام داده است، انجام داده ايم
|
|
|
 يکی فرورفته به زمين در رام الله، و يکی به باد و خاک سپرده در البروه
|
|
|
 در دفترچه ی خاطرات اسراييل، ديگر، حق بازگشت فلسطينی بيرون رانده شده از سرزمين خود، کلامی ممنوعه است.
نه تنها در دفترچه ی خاطرات اسراييل. بلکه حتّی به نزد رژيم های حاکم بر بعضی از کشور های عربی نيز.
و همچنين: به نزد جامعه ی جهانی.
|
|
|
 «از دروغ های پی د رپی تصاعدیِ برخاسته از گرد و غبار هيروشيمای منفجر شده، تا جنگ های امروز، و تهديد حمله به ايران.».
|
|
|
 سايت معتبر گلوبال ريسرچ که به وسيله ی پروفسور ميشل شاسوداوسکی و همکارانش اداره می شود، در دوّم اوت، قسمت هايی از آنچه را سيمور هرش نتوانسته است در تازه ترين مقاله ی خود در باره ی تلاش آمريکا برای حمله به ايران با عنوان «آماده سازی ميدان جنگ» بياورد منتشر کرده است.
|
|
|
 گفتی: هنوز شهر، تماشاييست
و گرته های روشن تاريخ را هنوز
شلّيک می کنند
از کوچه های خاکی تبريز
|
|
|
 اين که اسراييل بتواند يا نتواند آمريکا را وارد جنگی خواسته يا ناخواسته با ايران سازد، و اين که تا چه حد احتمال تجاوز به ايران، قوی يا ضعيف است، موضوعی است قابل بحث. امّا در هر حال، نبايد اين موضوع قابل بحث، ما را از سه موضوع غير قابل بحث غافل کند:
|
|
|