|
|
 دمکراسی تنها از طریق یک مبارزه ی اجتماعی پیگیرانه قابل دست یابی ست. و تازه برای تداوم و تعمیقش، باید دائما و به شکلی پیگیر از آن در عرصه های سیاسی و مدنی حمایت کرد. دمکراسی وارداتی البته مدافعان خود را داشته و دارد.
|
|
|
 ماجرا چیست؟ آیا واقعا چیزی به نام مداخله قدرت های بزرگ در سیستم سیاسی فرهنگی کشورهای جهان سومی وجود دارد که باید مهار شود؟ اگر پاسخ آری ست، آیا شیوه ها و دامنه عمل انجام شده در این راستا بوده و قابل پذیرش است؟
|
|
|
 قدرت مردم در تشکل آن هاست. بدون وجود "آزادی" اجازه ی سازمانیافتگی به مردم داده نمی شود. زحمتکشان بدون برخورداری از نمایندگان واقعی در تشکل های خود نمی توانند از قدرت سیاسی اجتماعی لازم برای تعدیل در رفتار سوداگرانه ی بزرگ سرمایه داران حاکم برخوردار و "عدالت" ی را در سیاست های توسعه ای کشور انتظار داشته باشند.
|
|
|