گوناگون

نمایندگان مجلس یا مدافعان سرمایه داری؟!

تأملی بر عملکرد مجلس ولایی به‌عیان روشن می‌سازد در کارنامهٔ  این مجلس نیز همانند مجلس های قبلی جز هوچی‌گری، شعار دادن، و حرکات نمایشی، موردی نمی‌توان یافت که نشانی از عمل در راستای ایفای وظیفه در جهت تدوین قانون به‌نفع توده‌های مردم باشد. اکثر قریب به‌اتفاق نمایندگان گوش به‌فرمان ولایت با استفاده از موقعیت نمایندگی‌شان به‌دلالی و خدمت به شبکه‌های مافیای ثروت و قدرت مشغول‌اند و در قاموس آنان مفاهیمی چون میهن و مردم جایگاهی ندارند. رئیس این مجلس هم با کم‌تر از هفت درصد آرا به کرسی ریاست تکیه زده است. بنابراین مردم هم از این مجلس و نمایندگانش انتظاری نمی‌توانند داشته باشند. عملکرد قوای سه‌گانه رژیم ولایی، در ماه‌های گذشته، بار دیگر نشان می‌دهد که چرا زیر سایه رژیم دیکتاتوری ولایت فقیه هرگونه تغییر و تحول در جهت شکل گرفتن دستگاه‌های خدمتگزار به مردم امکان‌ناپذیر است….

در چنین شرایطی است که طرحِ پیشنهادیِ ۳۸ نماینده مجلس برای افزودن یک تبصره به ماده ۴۱ قانون کار، راهی‌ست به سمت استثمار کارگران و به رسمیت شناخته شدنِ پارادایمِ استثماری «مزد توافقی»؛ کارگران که انتظار داشتند در این برهه‌ی زمانی با اتخاذ راهکارهایی، معیشت سقوط کرده‌ی آنان بهبود یابد، حالا با این طرح ضد کارگری به راستی غافلگیر شده‌اند و به این نتیجه رسیده‌اند که دشمنی فرادستان با حقوق اولیه‌ی طبقه‌ی کارگر، یک عداوت عیان و روزانه است که اگر  با آن مقابله نشود، می‌تواند بیگاری را در تمام عرصه‌های روابط کار قانونی سازد.

نمایندگان مجلس یا مدافعان سرمایه‌داری؟!

به گزارش ایلنا، آیت اسدی (عضو کارگری شورایعالی کار و رئیس کانون هماهنگی شوراهای اسلامی کار استان قزوین) در این رابطه می‌گوید: ما کارگران به نمایندگان مجلس رای داده‌ایم، آیا نباید دغدغه‌های ما کارگران را طرح کنند؛ البته نمایندگان مجلس زمانی می‌توانند دغدغه‌های ما کارگران را مطرح کنند که برآمده و برخاسته از ما باشند نه اینکه در نقش مدافعان سرمایه‌داری ظاهر شوند. اینها اگر واقعاً نماینده مردم هستند، باید مسائل و مشکلات مردم را مطرح کنند. از تشکل‌های مدنی و اجتماعی مسائل را بپرسند تا حق‌الناس زیر پا گذاشته نشود؛ اگر نمایندگان قصد دارند در رابطه با مسائل روابط کار طرح بدهند، باید حتما با تشکل‌های کارگری مشورت کنند؛ این نمایندگان مجلس تخصص چندانی در زمینه مسائل کارگری ندارند و لازم است صدای کارگران را بشنوند، سپس این نظریات و آرا در پژوهشکده‌های مستقل و بیطرف، مورد تجزیه و تحلیل قرار بگیرد و در مرحله‌ی بعدی به صورت طرح قانونی ارائه شود.
اسدی ادامه می‌دهد: این طرح پیشنهادی، اولاً در دولت‌های قبل در فصول زمانی مختلف و به اقتضای زمان اجرا شده؛ ما خروج کارگاه‌های زیر ۵ نفر و زیر ده نفر از شمول قانون کار را داشته‌ایم؛ خروج مناطق آزاد از شمول قانون کار را داشته‌ایم؛ ما تقاضا داریم مجلس به عنوان رکن اساسی کشور که در راس امور نیز هست، از دولت‌های قبلی که این معافیت از شمول قانون کار را بارها اجرا کرده‌اند، به صراحت بپرسند که نتایج چه بوده است؛ یک طرحِ بارها شکست خورده را دوباره و چندباره اجرا نکنند!

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotnet

به گفته وی، جامعه امروز نیاز به همدلی و وفاق دارد و امسال، سال حمایت از تولید نیز هست؛ تولید را همین نیروی کار انجام می‌دهد و پیش می‌برد؛ نیروی کار، باارزش‌ترین و مهم‌ترین رکن تولید است و نباید با چنین طرح‌هایی امنیت روانی نیروی کار مورد مخاطره قرار بگیرد؛ چراکه اگر کارگر، آرامش روحی و روانی نداشته باشد، نمی‌تواند با انگیزه‌ی کافی کار کند و در نتیجه‌ی آن حتماً بهره‌وریِ تولید به خطر خواهد افتاد.

آشفتگی و سراسیمگی در میان نیروی کار!

این فعال کارگری با بیان اینکه «همین امروز دغدغه‌های کارگران واقعاً بیرون از اندازه است» ادامه می‌دهد: در این چند روزی که از وصول این طرح گذشته، کارگران زیادی با ما تماس گرفته و ابراز نگرانی کرده‌اند؛ کارگران در فضای مجازی نیز اعتراضات بسیاری صورت داده‌اند. این طرح به آشفتگی و سراسیمگی در جامعه‌ی کار و تولید کشور دامن زده و بدون تردید، باعث ضربه زدن به صنعت خواهد شد. دنیا امروز به سمت «کار شایسته» رفته است؛ دولت‌ها و کارفرمایان در تمام نظام‌های مترقی جهان به این سو رفته‌اند که چگونه با اعمال مشوق‌های گوناگون و آموزش‌های مختلف، بهره‌وری نیروی کار را افزایش دهند. ما متاسفانه اما به سمت استثمار می‌رویم؛ با این طرح‌ها نه تنها نیروی کار بلکه کارفرمایان واقعی نیز گرفتار می‌شوند زیرا با به ثمر رسیدن چنین طرح‌های استثماری‌ای، دیگر نیروی کار با رغبت و رضا سر کار نخواهد رفت و کارگران احساس اسارت و بردگی خواهند کرد. اگر سر کار بروند، فقط در انتظار خاتمه‌ی ساعت کار و ترک کارگاه خواهند بود.

بازی پرخطر با نان و معیشت مردم!

رئیس کانون هماهنگی شوراهای اسلامی کار قزوین در ادامه تصریح می‌کند: بازی کردن با نان و معیشت مردم، بازی پرخطری است و باید انتظار اعتراضات و واکنش‌های عدیده را داشته باشند؛ لااقل قبل از تدوین طرح، با ذینفعان اصلی و تشکل‌های کارگری و کارفرمایی کشور مشورت کنند و طرح‌هایی را به مجلس ببرند که بهره‌وری کار را بالاتر ببرد یا میزان تولید ناخالص ملی افزایش یابد.

چه طرح‌هایی می‌تواند بهره‌وری نیروی کار و نرخ تولید ناخالص ملی را افزایش دهد؛ اسدی در پاسخ می‌گوید: در همین استان قزوین، نیروی کار ماهر بسیار کم داریم که کارفرمایان ناچار می‌شوند از استان‌های مجاور کارگر ماهر بیاورند؛ بیایند طرحی بدهند که نیروی کار مورد نیاز کارفرمایان – مثل برقکار، جوشکار یا …- را آموزش رایگان بدهند؛ شش ماه حقوق و آموزش رایگان فنی و حرفه‌ای بدهند تا بعد از آن، نیروی کار ماهر و باکیفیت به بازار کار عرضه شود؛ چنین طرحی می‌تواند هم رضایت کارگر و هم بهره‌وری تولید را افزایش دهد.

به گفته وی، نه فراکسیون کارگری و نه کمیسیون اجتماعی، هیچ‌کدام از بالاترین سطوح نمایندگی کارگران و تشکل‌های عالی دعوت نکردند تا طرح پیشنهادی را به روی میز بیاورند و در مورد آن بحث و گفتگو شود و این بی‌توجهی به این معناست که ده‌ها میلیون نفر از جمعیت کشور برای نمایندگان مجلس، هیچ اهمیتی ندارند.

بگذارید مردم به شما بگویند «احسنت»!

عضو کارگر شورایعالی کار خطاب به نمایندگان مجلس اضافه می‌کند: طرح‌هایی را در دستور کار بگذارید که مردم به شما بگویند «احسنت؛ بالاخره یک قدم برای مردم و برای تولید و اقتصاد برداشتید» نه اینکه به گونه‌ای عمل کنید که نارضایتی و اعتراض به دنبال داشته باشد.

اسدی در ادامه با بیان اینکه «این طرح با اسناد بالادستی ما متعارض است و همخوانی ندارد» می‌افزاید: اداره کل تنقیح قوانین مجلس نیز این طرح را مردود دانسته و به صراحت اعلام کرده که این طرح پیشنهادی موجب استثمار  می‌شود و نظام ارزیابی و طبقه‌بندی مشاغل را زیر سوال می‌برد. سوال من این است که کدام روستا را شما گیر می‌آورید که در آن مرغ یا تخم مرغ از شهر ارزان‌تر است تا ادعا کنیم مزد کارگر نیز باید به تبع آن کمتر باشد؟! متاسفانه ساختار معیوب به سمتی رفته که روستاهای ما دیگر تولید ندارند و روستانشینان خودشان همگی تبدیل به مصرف‌کننده شده‌اند. در چنین روستاهایی جنس ارزان‌تر نداریم که بگوییم قیمت تمام شده پایین‌تر از شهرهاست؛ من متعجبم از فردی که خودش را نماینده مردم می‌داند، بعد طرح‌های این چنینی را که معلوم نیست چه افراد سودجویی با نیت‌های استثماری روی میزش گذاشته‌اند، به سادگی امضا می‌کند!

لطف کنید و کاری نکنید!

او تاکید می‌کند: از نماینده‌های مجلس می‌خواهیم در اولین قدم، این طرح را پس بگیرند؛ و اگر قراراست چنین قدم‌هایی برای مردم و کارگران بردارند، اصلاً برندارند؛ لطف کنند و هیچ کاری نکنند اما اگر واقعاً دل‌شان برای جامعه‌ی کار و تولید می‌سوزد و می‌خواهند قدمی سازنده بردارند، یقین بدانند که جامعه‌ی کارگری و کارفرمایی کشور، افراد و نمایندگان فهیم و با اطلاعی دارد؛ از این نمایندگان دعوت کنند؛ بنشینند بحث و گفتگو بکنند و طرح سازنده ارائه دهند. طرحی بیاورند که اوضاع مملکت را بهتر کند؛ الان نیروی کار ایرانی، ارزان‌ترین نیروی کار جهان است؛ اگر با این نیروی کار نتوانند تولید را پیش ببرند، که دیگر خیلی فاجعه است.

به گفته وی، نمی‌توان به کارگر روستایی دو میلیون تومان حقوق داد و انتظار کار داشت؛ این رقم‌ها حتی پول آب و برق و گاز هم نیست؛ چه برسد به هزینه‌های خوراکی یا تامین سرپناه!اسدی اضافه می‌کند: بسیاری از هزینه‌های زندگی در روستاها بیشتر از شهرهاست؛ نگاهی به آمارهای تورمی بیندازند و بعد طرح بدهند؛ اگر می‌خواهند مشوق تولید در روستاها باشند، باید به سراغ طرح‌ها و برنامه‌های سازنده بروند؛ من حدس می‌زنم با این طرح، قصد تلنگر زدن به جامعه‌ی کارگری دارند و بعد از این تلنگر، هجمه به حقوق کار را سرعت ببخشند. بنابراین انتظار داریم نمایندگان امضاکننده‌ی طرح، امضای خود را پس بگیرند و سراغ طرح‌های جایگزینی بروند که توام با سه‌جانبه‌گرایی و رعایت شان و کرامت انسان‌ها باشد و دردی از درهای کشور درمان کند.

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا