فرهنگی

کابوس بیکاری روزنامه نگاران ایران به دلیل کمبود کاغذ

از تأسیس روزنامه چاپی به‌وسیلهٔ میرزا صالح شیرازی کازرونی در دورهٔ سلطنت محمدشاه قاجار،بیش از  ۱۹۰ سال می‌گذرد. صنعت چاپ و حرفهٔ روزنامه‌نگاری تا کنون با فراز و نشیب‌های زیادی روبرو بوده است. در این گذر زمان، سرنوشت روزنامه‌های انتشار یافته کشور را از اوضاع جامعه و چگونگی پدیده‌ها و رخداد‌های جامعه و کشور نمی‌توان متفاوت ارزیابی کرد….

عضو کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی در مورد نبود کاغذ و کابوس بیکاری روزنامه نگاران گفت: زمزمه کمبود و نبود کاغذ که به تازگی باز در سرتیتر رسانه‌ها قرار گرفته است، باید توسط وزارت فرهنگ و ارشاد به درستی مدیریت شود.
به گزارش خانه ملت، رضا تقوی اافزود: روزنامه‌ها و جراید یک جریان مهم اطلاع رسانی و فرهنگی در کشور هستند که امروز این گرانى و کمبود ضربه سنگینی به خبرنگاران، ناشران و صنعت چاپ کشور می‌زند.
او در ادامه اظهار کرد: اگر وزارت ارشاد نسبت به این موضوع کم توجهی نمی‌کرد؛ بی‌شک جراید مکتوب با چنین مشکلی مواجه نمی‌شدند، عدم آینده‌نگری در صنعت چاپ و بی‌توجهی به آینده شغلی گروهی فرهیخته از طرف وزارتخانه‌ای که متولی اصلی آن است، جای سوال دارد. زنجیره‌ای از اشتغال که به واسطه کمبود کالای اساسی کاغذ آسیب می‌بینند.
تقوی تاکید کرد:« امروز اندیشمندان و متفکران نباید به بهانه نبود کاغذ قلم‌های خود را به زمین بگذارند، شاید در ظاهر خساراتی نداشته باشد، اما خاموشی قلم‌ها گاهی خسارات جبران ناپذیری را به دنبال خواهد داشت. اگر وزارت ارشاد به تنهایی نمی‌تواند این مشکل را حل کند سریعا از دولت کمک بگیرد تا شاهد بیکاری گروهی فرهیخته در کشور نباشیم.»
شکی در آن نیست که مطبوعات و دیگر رسانه‌های ملی اگر درست هدایت شوند، می‌توانند آیینه تمام‌نمای سیمای جامعه گردند. نقش روزنامه در انعکاس مطالبه‌های مردم و نیازهای جامعه، در چگونگی پیشرفت و ترقی، و در طرح معضل‌های فراروی توده‌ها از جایگاهی بی‌بدیل برخوردار است.
بعد از استقرار حکومت قرون‌وسطایی تاریک اندیشان ولایی به‌رهبری خمینی که با فرمان “بشکنید این قلم‌ها را” آغاز شد و از سوی میراث‌خوارانش حدت و شدت بی‌سابقه‌ای یافت، هم‌اکنون ده‌ها روزنامه‌نگار معترض به رژیم استبدادی در اسارت رژیم و زیر بازجویی‌ها قرار دارند یا زندگی‌ای دشوار پس از محکومیت در دادگاه‌های ارتجاعی را در زندان سپری می‌کنند.
در چنین شرایطی است که مطبوعات در ایران، بر اثر برخوردها، فشارها، تهدیدها، شکایت‌ها، تبعیض‌ها، نحیف گردیده و حیات آن به مویی بند است. تحریم ظالمانه آمریکا و سودجویی دلالان زالوصفت که از این آشفته‌بازار درصدد هرچه بیشتر پر کردن جیب خود هستند یکی از عامل‌های اصلی  بحران در عرصه روزنامه نگاری است. حاکمیت ولایی با سرشت ضدمردمی‌ای که دارد هرگز قدرت ‌حل این معضل را نداشته و ندارد. علاوه بر این، در میهن بلاکشیده و فقرزده ما زیر فشار رژیم “ولایت فقیه ” چه بسیار رنج‌ها، شکنجه و زندان و مرگ را قلم‌به‌دستان و روزنامه‌نگاران که به‌جان نخریده‌اند و چه بسیار دسیسه‌ها که برای صنعت چاپ ایجاد نشده است و همچنان نیز قلم‌به‌دستان و روزنامه‌نگاران و صنعت چاپ آماج تبهکاران گزمگان سرکوب ولی فقیه‌اند.

 

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotnet

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا