گوناگون

چند خبر کوتاه

سالانه سه هزار کودک در ایران به سرطان مبتلا می‌شوند، مدیرکل منابع طبیعی استان کرمان: فرسایش خاک در ایران چهار برابر میانگین جهانی است، ناامنی غذایی در ایران؛ غذای اقشار آسیب‌پذیر به کربوهیدرات و چربی محدود شده، ۲۰ روستای خاش زیر خط فقر زندگی می کنند/ ۹۵درصد زمین روستاییان در تصرف منابع ملی…

سالانه سه هزار کودک در ایران به سرطان مبتلا می‌شوند

حسن ابوالقاسمی، رئیس انجمن خون و سرطان ایران، از ابتلای سالانه دو هزار و ۵۰۰ تا سه هزار کودک زیر ۱۵ سال به سرطان خبر داد و گفت: «وزارت بهداشت هیچ‌وقت آمار دقیقی از کودکان مبتلا به سرطان ارائه نکرده است.»

او با بیان اینکه آمار موجود تنها بر اساس شواهد و کارهای مطالعاتی انجمن‌های مردم‌نهاد به‌ دست آمده است، گفت: «به همین دلیل، امکان اینکه ما متوجه شویم آمار سرطان در کشور هر سال نسبت به سال گذشته چه میزان افزایش داشته است وجود ندارد و اگر آماری هم داده می‌شود، دقیق نیست.»

به گفته رئیس انجمن خون و سرطان، شایع‌ترین نوع سرطان در کودکان سرطان خون و بعد از آن، سرطان مغز است.

او با تاکید بر اینکه درصد ارثی بودن سرطان در کودکان بسیار کم است، افزود: «بیشترین علت آن تغییراتی است که در ژن‌ها در زمان‌های مختلف قبل و بعد از تشکیل نطفه اتفاق می‌افتد. هدف از درمان سرطان در کودکان، معالجه قطعی و طول عمر طبیعی است.»

مدیرکل منابع طبیعی استان کرمان: فرسایش خاک در ایران چهار برابر میانگین جهانی است

مهدی رجبی زاده، مدیر کل منابع طبیعی استان کرمان با اشاره به این که میزان فرسایش خاک در ایران چهار برابر میانگین جهانی است، گفت میانگین سالانه فرسایش آبی حدود ۱۶ تن در هکتار و نرم فرسایش بادی سالانه حدود ۱۰ تن در هکتار است در حالی که میانگین جهانی چهار تن است.

رجبی زاده گفته که استان کرمان سالانه ۲۷۵ میلیون تن خاک در نتیجه فرسایش آبی و بادی از دست می دهد که ارزش هر تن خاک ۲۸ دلار است که به این ترتیب سالانه ۸ میلیارد دلار خاک در این استان از دست می رود.

به گفته رجبی زاده بین ۴۰۰ تا ۷۰۰ سال زمان نیاز است که یک سانتیمترمکعب خاک از سنگ مادر تولید و قابل زراعت و کشاورزی شود.

ناامنی غذایی در ایران؛ غذای اقشار آسیب‌پذیر به کربوهیدرات و چربی محدود شده

«جلال الدین میرزای رزاز» دبیر انجمن تغذیه ایران به ایلنا گفته به صورت کلی و به دلیل تحریم‌‌ها و شرایط اقتصادی موجود، احتمالِ ایجاد ناامنی غذایی در کشور شدت گرفته است و گروه‌های آسیب‌پذیر یعنی دهک‌های پایین اقتصادی که به لحاظ اقتصادی مشکلات خاص خودشان را دارند در خطر مواجهه با این ناامنی غذایی هستند. میرزاری رزاز گفته: «زمانی قرار بود به اقشار آسیب‌پذیر پول پرداخت شود که مشخص شد دادن پول باعث برطرف شدن مشکلات تغذیه نمی‌شود و آن‌ها پول را در جاهای دیگری که گرفتار هستند خرج می‌کنند. نیاز است که سبدهای حمایتی غذایی به خصوص در استان‌های محروم و در حاشیه کلان شهرها که اقشار آسیب‌پذیر در آنجا زندگی می‌کند، توزیع شود.» دبیر انجمن تغذیه ایران گفته سالمندان، زنان باردار و شیرده و کودکانی که به سن دبستان و بلوغ می‌رسند باید در اولویت قرار گیرند و سبد‌های ماهانه و دو هفته‌ای توزیع شود. او گفته بیشترین موادی که در آن فقر تغذیه وجود دارد، گروه پروتئین و لبنیات، سبزیجات و به ویژه میوه است و در بخش کربوهیدرات و چربی اقشار آسیب‌پذیر به دلیل سوبسیدهایی که دولت در این بخش می‌دهد، تامین هستند. به گفته میرزاری رزاز همه وعده‌های غذایی این اقشار در کربوهیدرات و چربی محدود شده و از پروتئین و لبنیات میوه و سبزیجات به دلیل شرایط اقتصادی بهره نمی‌برند. به گفته دبیر انجمن تغذیه ایران، به این دلیل که سیستمی هوشمند در حوزه سوبسید وجود ندارد، به فردی که در دهک بالایی قرار دارد و منابع مالی زیادی دارد، سوبسید نان می‌دهند و کسی هم که آسیب‌پذیر و قوت غالبش نان است، از سوبسید نان استفاده می‌کند.

۲۰ روستای خاش زیر خط فقر زندگی می کنند/ ۹۵درصد زمین روستاییان در تصرف منابع ملی

به گزارش خبرنگار ایلنا، ۲۰ روستا از توابع شهرستان خاش فاقد هرگونه خدمات بهداشتی، درمانی، آموزشی و زیر ساخت هایی مانند آب برق و جاده‌ای هستند که منابع طبیعی مدعی است زمین‌های این اهالی متعلق به منابع ملی بوده و تنها ۵ درصد این زمین‌ها متعلق به جمعیت ۴۰۰۰ هزار نفری این ۲۰ روستا است. ولی خود اهالی می گویند این زمین‌های آبا و اجدادی شان بوده و در گذشته به دلیل دوری بعد مسافت و بی سوادی پدران شان نتوانسته‌اند سند آنها را بگیرند.

یک فعال اجتماعی استان در این باره به خبرنگار ایلنا، گفت: در بخش ایرندگان اهالی ۲۰ روستا از جمله بلبلو، شندوک، سیکورک، گواتامک، نرآپ، هوکی، ککی، سیاهتاکان، سپتوک سفلی و علیا، زیان، زردینگر، زردیان، آلمرادی، زریچک، دک جمال، براتکی، چهارگران، دک بلوچ و … در فقر زندگی می‌کنند.

تمام روستاها فاقد امکانات رفاهی هستند

ایوب مردای ادامه داد: این روستاها با جمعیت ۱۵ تا ۸۰ خانوار، اکثر مدارس شان کپری، اتاق گلی مخروبه، کانکس و چادرند. روستاها حتی یک وجب لوله کشی آب ندارند. گواتامک با ۸۰ خانوار و حدود ۴۰۰ نفر جمعیت فاقد هرگونه امکانات رفاهی اولیه است. اکثر روستاها با وجود گذر کابل برق فشار قوی از بالای روستاهای شان فاقد برق هستند.

این فعال اجتماعی افزود: منابع طبیعی مدعی است که این املاک ملی و متعلق به دولت است در صورتی که مردم منطقه مدعی اند املاک متعلق به آنها است و از گذشته تاکنون در آنجا به دامداری مشغولند.

وی اضافه کرد: با توجه به خشکسالی ۲۰ سال اخیر در سیستان و بلوچستان اهالی این روستاها تمامی دام و احشام شان را از دست داده‌اند. فاصله شرقی‌ترین روستا که از مرز مهرستان آغاز می‌شود تا مرکز بخش ایرندگان حدودا ۶۰ الی ۷۰ کیلومتر است و از آن روستا تا خاش و اولین بیمارستان ۱۵۰ کیلومتر می‌شود. جاده تعریف شده شوسه و خودرو ندارند. بیماران اورژانسی مانند خانم های باردار یا مار و عقرب گزیدگان را به هیچ عنوان به موقع نمی‌توان به مراکز درمانی رساند.

شندوک فاقد آب، برق و مدرسه است

مرادی گفت: روستای شندوک فاقد برق و آب بوده و فضای آموزشی برای دانش‌آموزان آن تنها یک چادر اهدایی هلال احمر است. این روستا بیش از ۱۵ خانوار و نزدیک به ۶۰ نفر جمعیت دارد. در هر صورت عشایر و زیر مجموعه خانواده بزرگ سازمان امور عشایر به حساب می آیند که نیاز است این سازمان به مشکلات شان رسیدگی کند.

۱۴ نفر از اهالی با مصرف آب آلوده به بیماری گوارشی مبتلا شدند.

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotnet

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا