دیدگاه‌ها

جنگ علیه روسیه و دونباس؟

طبل نوازان جنگ اوکراین و ایالات متحده رویارویی را به نقطه بی بازگشت می کشانند

نویسنده: کلاوس واگِنِر-برگردان: م ع

کشورهای اصلی همکاری اوراسیا دیگر زیر بار دستورات واشنگتن نمیروند و بر حوزه‌های امنیت ملی و حاکمیتی که با «خطوط قرمز» مرزبندی شده‌اند، پافشاری خواهند کرد. این نشان دهنده گرایش به پذیرش گونه‌ای آتش‌بس ژئواستراتژیک است. پرسش این است که آیا واشنگتن قادر است، به این آتش‌بس بپیوندد؟ تا اینجا نشانه ای از آن دیده نمیشود.

طبل نوازان جنگ اوکراین و ایالات متحده رویارویی را به نقطه بی بازگشت می کشانند

توافق آتش بس مدتهاست با آتش سنگین نیروهای اوکراینی پیاپی شکسته میشود. از ۲۰۱۴ نزدیک ۱۴۰۰۰ انسان در نتیجه تلاشها برای بازپسگیری جمهوریهای دونباس جان خود را از دست داده اند. اکنون حاکمان کی‌یف از نیروهای ناتو خواسته اند، تا در آغاز دور جدیدی از تهاجم نظامی علیه جمهوریهای دونباس، کریمه و روسیه به آنها کمک کنند.

بیم یک جنگ بزرگ میان اوکراین و روسیه در هفته ها و روزهای اخیر گسترشی چشمگیر یافته است. ارتش اوکراین در حملات و مانورهای تحریک امیز خود در «منطقه درگیری»، یعنی مرز جمهوریهای دونباس، دونسک و لوگانسک، پهپادهای جنگی «بیرقدار-تی‌بی-۲» خریداری از ترکیه را کارمیبرد. توافق آتش بس مدتهاست با آتش سنگین نیروهای اوکراینی پیاپی شکسته میشود. از ۲۰۱۴ نزدیک ۱۴۰۰۰ انسان در نتیجه تلاشها برای بازپسگیری جمهوریهای دونباس جان خود را از دست داده اند. اکنون حاکمان کی‌یف از نیروهای ناتو خواسته اند، تا در آغاز دور جدیدی از تهاجم نظامی علیه جمهوریهای دونباس، کریمه و روسیه به آنها کمک کنند. درین میان از نفوذ دولت پنهان کیف، متشکل از نیروهای راست تا فاشیست، به شدت کاسته شده است. اقتصاد کشور هنوز فروپاشی پس از جدایی از شوروی و بویژه در نتیجه کودتای ۲۰۱۴ را پشت سر نگذاشته، که ۲۰۲۰ باز در رکود ژرف دیگری فروافتاد. توان اقتصادی سرانه اوکراین تنها ۶۵ درصد ارزش پیش از ۱۹۹۱ را دارد که برابر ۲۳ درصد توان متوسط کشورهای اروپایی است. بدین ترتیب اوکراین دومین کشور فقیر اروپا پس از ملداویست. جمهوریهای پس از کودتای ۲۰۱۴ استقلال یافته دونباس، مرکز صنایع سنگین اوکراین را در دست دارند. بخشهای وابریده صنایع به شکلی روزافزون وسیله سرمایه‌های مالی غربی تاراج میشوند و کشور روزبروز به خطر سقوط کامل نزدیکتر میشود. اکنون نیز اگر اجرت ترانزیت انرژی فسیلی بریده شود و امکان دسترسی به درامد از گذر لوله‌کشی گاز روسیه از دست برود، به سختی می توان از ورشکستگی جلوگیری کرد. ولادیمیر سلنسکی در جریان مبارزات انتخاباتی، قول تشنج‌زدایی و نزدیکی با روسیه را داد، که می‌توانست به بازسازی پیوندهای اقتصادی گسسته در سال های ۱۹۹۱ و ۲۰۱۴ یاری رساند. زینرو بود که او با ۷۳ درصد آرا به پیروزی قاطع دست یافت. ولی آنچه سلنسکی پیاده کرد، درست خلاف آن بود. هم اکنون اقبال اوکراینیها به او به زیر ۲۵ درصد فروافتاده و تیم او اکنون دست اَندر کار گونه ای فرار به جلو است، فرار در جنگ.

درین کار فرمانروایان کیف بیشک پشتیبانی پاته(پدر خوانده) خود را دارند. هفته‌ها است که ما اربده‌بازیهای ستونهای ارزش غرب و رسانه‌های جنگیشان برابر روسیه، به‌ویژه علیه رئیس‌جمهور ولادیمیر پوتین را شاهدیم. قدرت‌هایی جابجایی نیروها در داخل مرزهای روسیه را پرخاشگری میخوانند، که خود بمب‌افکن‌های اتمی، ناوشکن‌ها با موشکهای هدایت شونده و ناوهای هواپیمابر به سراسر جهان می‌فرستند و صدها پایگاه نظامی در سراسر جهان برپاکرده است. و در بهترین تجسم قایقهای توپدارش را درست تا پیش در خانه جمهوری خلق چین، ایران و فدراسیون روسیه به جولان دراورده است. ریاکاری دستگاههای تبلیغاتی غرب، پاسداری از مرزهای میهن را آمادگی برای تجاوز بازمینمایاند و از تحریکات نظامی تهاجمی، تلاش دفاعی بازمیسازد. دولت بایدن درین میان باندازه‌ای دیپلمات روسی از آن کشور اخراج کرده است، که سفارت روسیه در ایالات متحده دیگر یارای رسیدگیهای بایسته نیست. تبادلات دیپلماتیک از زمان جنگ سرد میان ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی ویرانگرتر شده است. در همین راستاست که  پنتاگون مستشاران نظامی [به اوکراین] می فرستد و کیف را در اجرای برنامه بازپسگیری [استانهای جداشده] به ضد هوایی مدرن استینگر و موشکهای ضد تانک پیشرفته جاولین مجهز می کند.

پرزیدنت پوتین و وزیر خارجه سرگی لاوروف روشن کرده‌اند که استقرار نیروهای ناتو را در اوکراین و یا هجوم به دونسک، لوگانسک و کریمه را تاب نخواهند آورد و آن را به‌مثابه زیرپاگذاشتن “خط قرمز” ترسیم شدهء روسیه تلقی خواهند کرد. پوتین تهدیدات ناشی از آن را برای مراکز روسیه با روشنی تمام بیان کرده است. وزیر جنگ ایالات متحده لوید آستین در جریان سفر خود به اروپای شرقی گفت که اگر اوکراین و گرجستان “در بروی ناتو گشاده” داشته باشند، “هیچ قدرت ثالثی حق وتوی تصمیم به عضویت در ناتو را نخواهد داشت”. لاوروف و آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه ایالات متحده، در آغاز دسامبر در استکهلم بخاطر تشدید تنش‌آفرینی غرب در مرزهای روسیه و ادامه جبهه‌گشایی ناتو سوی شرق، سخت درگیر شدند. رئیس جمهور روسیه همچنین تاکید کرده است، گسترش بیشتر ناتو به شرق پذیرفته نخواهد شد. روسیه گزیده و برنده رفتار خواهد کرد. اینها به مفهوم آن است، که منطقه در آستانه خطر یک جنگ قرار گرفته است. لاوروف پیشتر اشاره کرده بود، چنانچه  چنین جنگی روی دهد، اوکراین دیگر وجود نخواهد داشت. ناظران بنا بر آن دارند، که مناطق اکراینی گسترده ای در دریای سیاه و شرق اوکراین اشغال خواهند شد.

ارزیابیهای پنتاگون و آینده‌شناسان ماشین جنگی ایالات متحده، یک روسیه ناتوان را مبنای کار خود قرار میدهند، آنچنان که در جریان کودتای ۲۰۱۴ اوکراین به رهبری اتحادیه اروپا و ایالات متحده آمریکا بود. آن زمان تحریمها تأثیر منفی هنگفتی بر اقتصاد روسیه داشتند. امروز شرایط بکل متفاوت است. روسیه خود را تثبیت کرده، با آسیا به هماهنگیهای مهمی رسیده و شریک قدرتمندی چون جمهوری خلق پیدا کرده است، که از این کشور، چنانچه چنین جنگی رخ‌دهد، با تمام توان اقتصادی و نظامی پشتبانی خواهد کرد. گمانه‌زنی‌ها بر اقدام قاطع در یکسره کردن مسئله تایوان استوار است. بنابراین توازن ژئواستراتژیک قدرت به شدت تغییر کرده است. مهمترین کشورهای همکاری اوراسیا دیگر زیر بار دستورات واشنگتن نمیروند و بر حوزه‌های امنیت ملی و حاکمیتی که با «خطوط قرمز» مرزبندی شده‌اند، پافشاری خواهند کرد. این نشان دهنده گرایش به پذیرش گونه‌ای آتش‌بس ژئواستراتژیک است. پرسش این است که آیا واشنگتن قادر است، به این آتش‌بس بپیوندد؟ تا اینجا نشانه ای از آن دیده نمیشود.

نویسنده: کلاوس واگِنِر

برگردان: م ع

عصرما، دهم دسامبر ۲۱

Krieg gegen Russland und den Donbass? | Unsere Zeit (unsere-zeit.de)

 

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotnet

 

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا