دیدگاه‌ها

حزب کمونیست فدراسیون روسیه: صدای زحمتکشان قزاقستان در مقابل تحریک کنندگان باشیم

م. چابکی: بورژوازی تازه بدوران رسیده  جوان قزاقستان نیز در ارتباط نزدیک با سرمایه خارجی، از استثمار نیروی کار و مواد خام سود برد. درست مانند روسیه یا اوکراین، این بورژوازی در روند “انباشت سرمایه اولیه” در فاصله طبقاتی نقش داشته اند. بسیاری از ثروتمند ترین افراد با قدرت ادغام شدند. قزاقستان تقریباً مانند همه پسا اتحاد شوروی، یک سیستم الیگارشی-کمپرادور، سرمایه داری وحشی ایجاد کرد.

بیانیه هئیت رئیسه حزب کمونیست فدراسیون روسیه

قزاقستان روزهای سختی را می گذراند. نارضایتی طولانی توده ها انباشته به خشم به طغیان تبدیل شده است.

جنبش اعتراضی قزاقستان ابعاد مختلفی دارد. هم نارضایتی اجتماعی، هم اقدامات «ستون پنجم» که جذب فعالیت های تروریستی شده اند. ناسیونالیست ها، جهاد گرایان اسلام سلفی وهابیت، رادیکالهای آشوبگر که در سازمان های غیردولتی متعددی  وجود دارند و توسط غربی ها تغذیه شده اند. و تعدادی از مقامات امنیتی دراوج بی ثبات سازی وآشفتگی به منظورسود جویی و منفعت طرف قبائل را گرفته اند. الیگارشی با استفاده از این نیرو واعتراضات مردمی  برای تقسیم قدرت پا به میدان گذاشت.

قزاقستان با روسیه و تاریخ مشترک قرن ها به یکدیگر پیوند خورده اند، ما با هم پیروز شدیم. اتحاد جماهیر شوروی را سا ختیم، و به دستاورد بزرگ اقتصادی واجتماعی افتخار کردیم. ما با هم به ایجاد فرآیندهای ادغام  جامعه اقتصادی اوراسیا، سازمان همکاری شانگهای، سازمان پیمان امنیت جمعی اتحاد همکاری بستیم.

امروز رفقا و دوستان ما دوران سختی را پشت سر دارند. تظاهرات گسترده قزاقستان را فرا گرفت. در پایتخت جنوبی-آلما تا- شورش های خونین قربانی و ویرانی به بار آورد.

دراینجا ما باید تجزیه و تحلیل دقیق، جامع و قابل تامل از وقایع روز قزاقستان داشته باشیم. واضح است که وضعیت قزاقستان پیامد مستقیم فاجعه باری است که ۳۰ سال پیش برای همه ما اتفاق افتاد. تخریب اتحاد جماهیر شوروی، نپذیرفتن سیستم سوسیالیستی و قدرت شوروی، ساختار متعددی را تحت کنترل دولت‌های «مستقل جدید»قرار داد. سرمایه داری پس از اتحاد شوروی در جمهوری های ما غوطه ور شد. کارگران  بدون حق در فقر محکوم شدند. شکاف طبقاتی و نابرابری اجتماعی – اقتصادی جامعه را فرا گرفت. در عین حال، مردم ما در برابر تهدیدهای خارجی به شدت آسیب پذیر گردید.

دولت های جدید لبیرال برخلاف وعده ها، به اعضای تمام عیار «جهان متمدن» تبدیل نشد. نقش آنان زائده سرمایه داری جهانی برای مواد خام، بازار فروش، منبع نیروی کار ارزان،  مهره ماجراجویی، آماده سازی بر بستر ژئو پلیتیک قدرت های آمپریالیستی شدند.

قزاقستان نیز مسیری متزلزل را طی کرد. شاخه های پیشرفت تولید در گرداب خصوصی سازی ناپدید شد. بخش مواد خام به سرمایه خارجی واگذار گردید. در بخش نفت و گاز، شرکت های شورون و اکسون موبیل (ایالات متحده آمریکا)، توتال (فرانسه)، رویال داچ شل (بریتانیا و هلند) تثبیت شدند. دراستاد جدید صنعت فولاد، شرکت فراملیتی ارسلور میتال  قرار دارد.

بورژوازی تازه بدوران رسیده  جوان قزاقستان نیز در ارتباط نزدیک با سرمایه خارجی، از استثمار نیروی کار و مواد خام سود برد. درست مانند روسیه یا اوکراین، این بورژوازی در روند “انباشت سرمایه اولیه” در فاصله طبقاتی نقش داشته اند. بسیاری از ثروتمند ترین افراد با قدرت ادغام شدند. قزاقستان تقریباً مانند همه پسا اتحاد شوروی، یک سیستم الیگارشی-کمپرادور، سرمایه داری وحشی ایجاد کرد.

نابرابری در جمهوری به طور پیوسته در حال افزایش است. فقط خرده درآمد ملی به دست مردم افتاد. تقسیم اموال و تنش های اجتماعی افزایش یافت. در سال ۲۰۱۱، اعتصاب چند ماهه کارگران نفت در ژاناوزن به درگیری و کشته شدن ۱۶ نفر پایان یافت. مسئولان با افزایش سن بازنشستگی به ۶۳ سال برای مردان و زنان به وضوح عملکرد خود را به مردم نشان داده اند.

همه گیری ویروس کرونا سرانجام اسطوره “ثبات اجتماعی” در قزاقستان را در هم شکست. نرخ رسمی فقربالا رفت. اگر استاندارد جهانی حداقل ۵.۵ دلار در روز را در نظر بگیریم، یک هفتم ساکن اینجا فقیر است.

بر اساس نظرسنجی ها، حتی غذای کافی برای خوردن ندارند این فقر از ۳% به ۳ا% درصد افزایش یافت. ۴۴%درصد دیگر اذعان دارند که فقط پول کافی برای غذا است. در همان زمان، تعداد میلیاردرهای دلاری در سال اول همه ‌گیری اپیدمی از چهار به هفت نفر افزایش یافت و مجموع ثروت آنها تقریباً دو برابر شد.

از دو سال گذشته، اعتصابات در موسسات قزاقستان متوقف نشد. گسترده ترین تظاهرات در مناطق غربی بوجود آمد. کالاهای صادراتی – نفت و گاز – سطح نابرابری، فاصله قیمت در حال پیشروی است. هزاران نفر از تأخیر دستمزدها رنج می برند، واز اخراج کارکنان خشمگین هستند. بر اساس آمار رسمی، تورم مواد غذایی در کشور طی دو سال  تا ۲۰%درصد بوده است زحمتکشان  خواستار افزایش حقوق در پس زمینه بی وقفه بالا رفتن قیمت ها شدند.

مطالبات شهروندان ناراضی نادیده گرفته شد. کمک های اجتماعی در همه گیری«اپیدمی کرونا» کافی نبود. نارضایتی مردم نیز ناشی از اقدامات سخت قرنطینه بود. مانند روسیه، قزاقستان نیز “بهینه سازی” ویرانگر مراقبت های بهداشتی را تجربه کرد که به طور مستقیم بر آمادگی  اپیدمی تأثیر گذاشت.

مردم  قزاقستان برخی از اقدامات مقامات را به تمسخر گرفته اند.  در پاییز رئیس جمهور کشور به شهروندان قول داد که بتوانند از بخشی پس انداز مستمری دولت استفاده کند. با این حال، چند روز قبل از سال جدید، “آستانه کفایت” به شدت افزایش یافت – حداقل مقدار انباشت که بیش از آن برداشت مجاز است. برای ساکنان ۵۹-۶۲ ساله، بیش از ۹ میلیون تنگه یا ۱.۵ میلیون روبل خواهد بود. اما تعداد صاحبان چنین “ذخایر غنی” در قزاقستان اندک است.

طبقه حاکم به جای حل مشکلات اجتماعی، جامعه را به روس هراسی تقیسم کرد و دشمنی قومیت را برانگیخت. جوانان قزاقستانی از کتب درسی مدرسه با «استعمار روس» و «تمامیت خواهی خونین شوروی» درس می آموزند. در سطح رسمی، کمپینی برای بازپروری کامل همه «قربانیان سرکوب»، از جمله همدستانی که به سمت هیتلری ها رفتند راه اندازی شد. یادبودهایی برای شخصیت هایی مانند مصطفی شوکای که با نازی ها همکاری می کرد ساخته شد. خیابان ها و مدارس به نام آنها نامگذاری گردید. مقامات بیشتر و بیشتر در مورد موضوع “هولودومور قزاقستان” گمانه زنی می کردند، حقایق تاریخی را به شدت تحریف می کنند. نیروهای ملی گرا نزدیک به دولت مستقیماً خواستار به رسمیت شناختن به عنوان «نسل کشی» و اجرای «کمونیزاسیون نهایی» هم نظر شدند.

زیر هیاهوی ویرانگر در کشور، آخرین بناهای یادبود «لنین» در حال تخریب هست، خیابان ها، محلات، روستاها و کل شهرها تغییر نام می دهند. موج جدیدی از این سیاست کثیف در اواخر سال گذشته سراسر جمهوری را فرا گرفت. ده ها خیابان در اورالسک، سمی (سمی پالاتینسک سابق) و دیگر شهرها تغییر نام دادند. در کاراگاندا، ناحیه اوکتیابرسکی به نام علیخان بوکیخانوف، رهبر حزب بورژوازی “آلش”، که در اتحاد با کولچاک و آتامان دوتوف، علیه قدرت شوروی جنگید، نامگذاری شد.

علیرغم اعلام رسمی مردم روس به دوستی، مقامات قزاقستان به طور مداوم دامنه زبان روسی را محدود کردند و علیه شهروندان روس زبان تبعیض قائل شدند. در پایان سال گذشته، پارلمان لایحه‌ای را تصویب کرد که امکان قرار دادن اطلاعات بصری منحصراً به زبان قزاقستانی را فراهم می‌کند. و تا سال ۲۰۲۵، ترجمه کامل الفبای قزاقستان از سیریلیک به لاتین برنامه ریزی شده است.

این نوع سیاست منجر به مهاجرت گسترده جمعیت شده است. سهم روس ها در این جمهوری در طول دوره پس از شوروی از ۳۸% به ۱۸% درصد کاهش یافته است. بنابراین آمار در سال ۲۰۱۹، ۴۵ هزار نفر کشور را ترک کرده اند که ۸۵%  آنها روس، اوکراینی، و قزاق هستند. در قزاقستان، یک برنامه دولتی برای اسکان مجدد شهروندان با ملیت اصلی در مناطق شمالی و عمدتاً روس زبان وجود دارد.«افت زبان مادری» به پدیده ای منزجر کننده تبدیل شده است.

با تحقیر به ساکنان”در مقابل دوربین” به دلیل ندانستن زبان قزاقی. مسئولان برای مدتی طولانی چشم خود را بر این موضوع  بسته بودند. چنین اقداماتی تنها پس از طنین اعتراضات گسترده در رسانه های روس با عذر خواهی از برنامه ریزان  صورت گرفت.

این سیاست تحقیرآمیز به زبان روسی به هر طریق ممکن مورد استقبال بسیاری از سازمان های غیردولتی طرفدار غرب بود که خود را درساختار جمهوری تثبیت کرده اند. خود مقامات ضمن حمایت از ادغام اوراسیا، همزمان با پایتخت های غربی معامله می کردند. روابط با ایالات متحده به سطح “مشارکت گسترده در استراتژیک” رسیده است. این جمهوری هر ساله میزبان رزمایش مشترک نظامی با ناتو بنام “عقاب استپ” برقرار است. در این جمهوری با مشارکت آمریکایی ها آزمایشگاه های بیولوژیکی متعددی ساخته شد، تحقیقات آنها سوالات بسیاری را از سوی کارشناسان داخلی و خارجی به وجود آورد.

دولت قزاقستان به دلیل  نزدیکی به ناسیونالیست ها، بطور کلی اپوزیسون چپ – کمونیست ها و اتحادیه های کارگری مستقل را شدیدا تحت فشار قرار داده است.

افزایش قیمت گاز مایع که مسئولان از پیش برای «قیمت گذاری در بازار» و رد کامل یارانه ها خبر داده بودند درغرب قزاقستان به کانون نارضایتی تبدیل شد، دریک زمان دوبارانفجار اجتماعی رخ داد.

اولاً، گاز مایع دراین کشور بطورعموم برای گرم کردن خانه ها و سوخت گیری اتومبیل ها استفاده می شود.

ثانیاً، سوخت در این منطقه با تلاش بسیاری از زحمتکشان تولید می شود، از مردم خواسته شد که «تسلیم بازار آزاد شوند».

ثالثاً، پس لرزه های مانده از بحران شدید ترین ضربه را به قزاقستان وارد کرد و آن را به مرکز فعالیت اعتراضی چند روز اخیر تبدیل کرد. در عرض چند روز، خشم به سایر مناطق جمهوری سرایت کرد. تظاهرات در ابتدا مسالمت آمیز بود. معترضان خواستار کاهش قیمت، افزایش دستمزد و مزایا بودند. به بازگرداندن سن بازنشستگی قبلی اصرار داشتند. کارگران چندین میدان نفتی در همبستگی با معترضان دست به اعتصاب زدند.

دراین حال، شرایط به سرعت تغییر کرد و از کنترل پلیس حفظ امنیت خارج شد. اولین اقدامات تروریستی و خرابکاری در شهرهای ژانائوزن و آکتائو در منطقه مانگیستاو در جنوب غربی قزاقستان صورت گرفت. سپس ناآرامی ها با خشونت ودرگیری در آلماتی و دیگر شهرها تبدیل شد. کار فرودگاه های آکتوب، آکتائو و آلما آتا فلج شد. خطر بزرگ ایمنی فضانوردی بایکونور را بخود گرفت. گروه های اراذل و اوباش مسلح به نیروهای امنیتی  وبه انبار اسلحه حمله ورشدند. گروهای مسلح شبه نظامی بخشی ازساختمان های اداری را اشغال و بخشی را به آتش کشیدند. این گروه ها به مقرآتش نشانی حمله کردند. در برخی ازبیمارستان ها  پزشکان،افراد غیرنظامی مورد تهدید قرار داشتند. غارت بخشی از مغازها در برخی از شهرها موج تخریب بخود گرفت.

واضح است که اقدامات تخریبی مربوط به اکثریت معترضان نبود. گروه های حرفه ایی از نمایش عملیات برای جلب توجه سفارش دهندگان وظیفه در جهت اهداف آنان است. درمیان این گروه ها افراد جهاد گرایان اسلامی وجود داشت که با وحشیگری آشکار نسبت به افراد «یونیفورم پوش» خشم خود را با سربریدن ها خاتمه می دادند.

عوامل نیروهای خارجی در آلما تا  که به طور سنتی سنگر نفوذ لیبرال ها به حساب می آیند فعال تر شدند. دفاتر قابل توجهی از سازمان های حقوق بشری غرب در اینجا با لبیرال ها در آغاز یورش تبلیغات را شروع کردند پس از آن جنایتکاران مرتبط با گروه های ناسیونالیستی سر در آوردند. حملات هدفمند به ساختمان های دادستانی سرویس های امنیتی، آتش نشانی، مواردی ضبط انبار اسلحه، تخریب وکشتار در چند محله، هم زمان مغازه ها و مکان های عمومی را می توان عمل هم اهنگ این نیروها دانست که مشتاق بی ثبات سازی اوضاع قزاقستان بودند.

واقعیت دیگرچشم پوشی مقامات دولتی از فعالیت نیروهای طرفدار غرب و موضع آشتی جویانه در رابطه با جهاد گرایان اسلامی است. کمیته امنیت ملی این کشور درخواست های متعدد برای ممنوعیت سلفی گری (وهابیت) واعظانی که در عربستان سعودی و سایر کشورهای عربی آموزش دیده بودند داد بود که محدودیت  قانونی آنان رد شد. با این شرایط حذف مسئولیت از رهبری قزاقستان غیرممکن بود.

کشور ما موظف است کل روند رویدادها را در یک بستر گسترده بین المللی بنگرد.

طی ماه های گذشته، وضعیت نظامی- سیاسی در نزدیکی مرزهای غربی روسیه شدت یافت. فشار اقتصادی، اطلاعاتی، دیپلماتیک و نظامی بر کشور ما افزوده شد. رسانه‌های غربی، دیپلمات‌ها، سیاستمداران و نمایندگان نظامی ناتو با تکرار موضع «نگرانی»  از طرح‌ حمله به اوکراین» به  منظور«اقدامات پیشگیرانه» مسکو را تهدید کرده‌اند. درچنین شرایط و اوضاع وخیم بود که از مرز جنوبی ضربه خوردیم حریفان روسیه با شروع سال جدید، در”صفحه بزرگ شطرنج” جهانی به بازی روبه افزایش رو آوردند.

در ۲ ژانویه، جمعیت قزاقستان بجای “هدیه سال نو” از مقامات – با جهش قیمت گاز – شوکه شدند. شورش بلافاصله توسط رهبران زیر زمینی آماده شد. رهبرانیکه تجربه رزمی جهادگران در سوریه و عراق را داشتند. اقدامات گسترده برای بی ثبات سازی سازماندهی شده  نمایندگان زیرزمینی توانستند با توده های معترض ادغام شوند و از سوی دیگر با عناصر طبقه بندی نشده حرفه ایی تکیه کنند.

در حال حاضر هزاران نفر از اقدامات جنایتکارانه رنج می برند. صدها نفر در بیمارستان بستری هستند، ده ها نفرکشته و تعدادی در مراقبت های ویژه قرار دارند. اراذل و اوباش در کار آمبولانس ها و مؤسسات پزشکی با دخالت و استفاده، از سلاح گرم مردم را ارعاب و مغازه ها را غارت کرده اند. ماهیت اقدامات آنان گواه هماهنگ و تامین مالی از خارج است.

رئیس جمهور قزاقستان  با اعلام وضعیت فوق العاده دولت را برکنار کرد. با توجه به گستردگی وقایع و مداخله نیروهای خارجی، کمک به همپیمانان ازطرف  مقامات جمهوری قزاقستان به سازمان شورای امنیت پیمان جمعی متوسل شد. شورای امنیت جمعی تصمیم به ارائه  کمک برای تثبیت وضعیت در جمهوری شد.

به نظر حزب کمونیست فدراسیون روسیه، معرفی نیروهای حافظ صلح سازمان پیمان امنیت جمعی اقدامی اجباری، ولی به موقع بود که برای خاموش کردن شعله های “کودتای رنگی” طراحی شده است.

حزب کمونیست فدراسیون روسیه اقدامات ارتجاع بین المللی و جنایتکاران را به شدت محکوم می کند.

ما مداخله در امور داخلی قزاقستان و تلاش برای بی ثبات کردن آسیای مرکزی را که تهدیدی مستقیم برای کشور ما است، کاملا غیرقابل قبول می دانیم.

حزب کمونیست فدراسیون روسیه –  بازگشت قزاقستان به یک مسیر صلح آمیز. وظیفه اصلی نیروهای حافظ صلح، حفاظت از تأسیسات استراتژیک است که برای تضمین زندگی عادی شهروندان طراحی شده است. جمعیت جمهوری باید در برابر حملات تروریستی جهادگرایان که به “تاکتیک های ارعاب” متوسل شده اند، محافظت شود.

ما مطمئن هستیم که ماموریت صلح سازمان پیمان امنیت جمعی به ثبات در منطقه آسیای مرکزی کمک خواهد کرد. در عین حال، ما معتقدیم که از نیروهای حافظ صلح باید فقط برای اهداف ذکر شده استفاده شود. دخالت نیروهای حافظ صلح در دعواهای داخلی قبایل و گروه های قدرت غیرقابل قبول است.

این خطا است که رهبری قزاقستان مسیر آزار و اذیت معترضان مسالمت آمیز را دنبال کند و همه را به عنوان “تروریست” و “ستیزه جو” ثبت نماید. ما معتقدیم که دولت باید فوراً با کارگران و سیاستمداران مقتدر وارد گفت‌وگو شود. فورا خواسته های عادلانه آنها را برای بهبود وضعیت اجتماعی-اقتصادی برآورده کند.

حزب کمونیست فدراسیون روسیه خاطرنشان می کند که زمان پایان دادن به جلوه های روس هراسی و ضدیت با شوروی در جمهوری فرا رسیده است. بررسی دقیق از  سازمان‌ها و رسانه‌های طرفدار غرب امری ضروری است. همه اینها سال ها قزاقستان را به عرصه ای برای فعالیت نیروهای ضد روسی تبدیل کرده اند و مردم را علیه دوستی با کشورمان تحریک می کنند.

زمان بحث صادقانه و حذف علل اساسی شکاف اجتماعی مخرب نه تنها در قزاقستان، بلکه در روسیه نیز فرا رسید وهشدار مهیب بر کشور مان به صدا درآمده است. سیاست‌هایی که باعث تفرقه، نابرابری اجتماعی و فقر می‌شود، ناگزیر صبر مردم را لبریز خواهد ساخت. هر دولتی که برای منافع الیگارشی  کار کند و خورده «ریزه های سفره ارباب» را برای کارگران به اندازد، قطعاً باید پاسخگوی اعمال خود باشد. در آن زمان  نه سرکوب خشن، نه سرمستی ناسیونالیسم، و نه دروغ پردازی های شوروی ستیزی  و روسوفوبیا به آنان کمک نخواهد کرد.

مهم‌ترین نتیجه‌ گیری از رویدادهای قزاقستان این است:

دولت نباید بجای حفظ ساختار ملی  ومحلی زحمتکشان را دردنیای گلوبالیسم  با دست‌ نشانده‌های الیگارشی جهانی همسویی کند. منافع اساسی مردم روسیه، قزاقستان و همه کشورها در این است که این سیاست مخرب را کنار بگذارند. امروز، ما با  تجربه منحصر بخود (۱) با «برنامه ده ماده ای»  با شرکتهای مردمی  نه سرمایه  خارجی بلکه  «بومی» عمل کرده ایم  تا زحمتکشان مان صاحب کشورشان شوند!

گنادی زیوگانف صدر کمیته مرکزی حزب کمونیست

برگرفته از سایت حزب کمونیست فدراسیون روسیه

م. چابکی: ۱۹ دی ۱۴۰۰ برابر با ۲۰۲۲.۰۱.۰۹

(۱) تجربه موفق مرزعه دولتی به نام لنین درفدراسیون روسیه که پاول گرودننین مدیرکل آن است یگانه فرد غیر حزبی که کاندید ریاست جمهوری از طرف حزب کمونیست فدراسیون روسیه بود.

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotnet

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا