اخبار

گزارش های تکان‌دهنده از زندگی مردم و معیشت آنان

فقر مالی، بهداشتی و فرهنگی، بیکاری، گرانی سرسام‌آور، تورم فزاینده و شدت یافتن معضل مسکن ازجمله رهآوردهای حاکمیت چهل و دوساله رژیم جمهوری اسلامی برای مردم ستمدیده و بلاکشیده میهن ماست…..

روزنامهٔ اقتصاد پویا در گزارشی تکان‌دهنده دربارهٔ شدت فقر در ایران نوشت: بسیاری از گزارش های منتشر شده از وضعیت معیشتی مردم نشان می‌دهد که بیش از ۶۰ تا ۷۰درصد مردم توانایی خرید انواع گوشت و مرغ را ندارند و به گفته صاحبان بسیاری از قصابی ها و مراکز فروش مواد پروتئینی، بیشتر مراجعات مردم جهت خرید استخوان ها و سایر موارد دور ریز است که این وضع در شهرها و نقاط محروم کشور بیشتر از کلان‌شهرهاست.
این شــرایط سخت و اسف‌بار برای مردمانی که بر روی سرزمینی از انواع معادن غنی نفت و گاز، معادن فلزات مختلف و سایر مواهب هستند بسیار زجر آور و دردآور است.
در این گزارش آمده است: در حقیقت سطح و مرتبه زندگی کارگران و حداقلی بگیران با کشورهای بسیار فقیر قاره آفریقا برابری کند و این میزان از دستمزد موجب شده تا سرپرستان خانوارهایی که مشاغل خود را از دست داده‌اند و یا شغلی ندارند حتی به حقوق‌هایی کمتر از دستمزد قانون کار تن بدهند.
وجود مشکلات معیشتی و نبود امنیت حداقلی اقتصادی و اجتماعی موجب می‌شــود تا این افراد با شــرکت در تجمعات به‌دنبال خواسته‌های خود باشند. همواره در تاریخ این سرزمین و دیگر ملتها شــاهد بودیم که بحران فقر و گرسنگی هیچ‌یک از انواع ایدئولوژی ها را برنمی‌تابد.
این روزنامه با طعنه نوشت: «از مسئولان نظام انتظار می‌رود که غیر از خوردن یک وعده اشکنه در روز و یا لنگ پوشیدن، راه‌کار قابل اجرای دیگری بدهند تا مردم بتوانند زیر بار این همه فقر و گرسنگی دوام بیاورند!».
رشد اقتصادی بی‌کیفیت و پایین، غیرمردمی شدن اقتصاد، بالاترین میزان سقوط ارزش پول ملی، سرمایه­‌گذاری ناچیز و فرسودگی بخش­‌های مولد، سلطهٔ بخش­‌های مالی و رانتی بر فعالیت­‌های مولد، رکود تورمی مزمن، اخذ مالیات سنگین نامرئی تورمی از طبقات پایین و متوسط، تنزل مستمر درآمد و سطح معیشت عامه مردم و افزایش فقر و نابرابری‌­های اقتصادی و اجتماعی را به‌همراه داشته است. در همه این سال‌ها، سیاست‌های فاجعه‌بار و ضد مردمی حاکمیت “ولایی” و ایجاد رکود اقتصادی بی‌سابقه با پیاده کردن برنامه‌های نولیبرالی و تبدیل شدن اقتصاد کشور به اقتصاد بیمار و تک‌محصولی، کشور ما را به شدّت به کالاهای وارداتی نیازمند کرده است.
افزایش سریع قیمت‌ها و پایین بودن دستمزدها، گذران زندگی میلیون‌ها کارگر و کارمند را در شهرها با مشکلاتی عظیم روبرو ساخته است.
فقط کافی است چنددقیقه‌ای برای خریدی اندک به بازار مراجعه کنید تا مشاهده کنید که دیگر تفاوتی ندارد به یک مرکز خرید دولتی می‌روید یا غیردولتی، حتی تفاوت چندانی میان کالاهای یارانه‌ای و غیر یارانه‌ای هم وجود ندارد، زیرا در هر دو صورت مقدار وجهی که دراختیار دارید در اغلب موارد با میزان خریدی که احتیاج دارید هم‌خوان نیستند و درنتیجه، بخش بزرگی از نیازمندی‌هایتان که اغلب ضروری هم به‌حساب می‌آیند مجبورید کنار بگذارید.
زندگی رنج بار و پردرد مردم میهن ما، اساساً نه‌تنها دستخوش هیچ‌گونه بهبودی نیافته است، بلکه از جهت‌های معین بدتر نیز گردیده است. کارگران و دیگر زحمت کشان به‌معنای واقعی کلمه همچنان روزگاری پر از رنج و محرومیت را در رژیم ولایی سپری می‌کنند. زندگی سخت آنان به‌راستی هرچه سخت‌تر و دشوارتر از پیش می‌گذرد.

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotnet

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا