اجتماعی

تجمع‌ها روز به روز بیشتر می‌شود

هشدار می‌دهند، مدت‌هاست که هشدار می‌دهند اما ظاهرا هنوز باوری برای پذیرش این هشدارها نیست. همگان می‌دانند که سفره‌های مردم نزدیک به خالی شدن است و حقوق دریافتی سرپرست خانواده کفاف هزینه زندگی در بخش‌های مختلف را نمی‌دهد.

آرمان ملی – مطهره شفیعی:  هزینه‌هایی که هر روز افزایش پیدا می‌کند اما حقوق پرداختی تغییری ندارد. روز گذشته باز هم هشدار داده شد و این بار از سوی یک نماینده مجلس که اصولگراست. احمد نادری، نماینده تهران یکی از آن‌دست اصولگرایانی است که می‌گوید اگر برخی رویه‌ها تغییر نکند، کیان نظام به خطر می‌افتد. او گفت: آواربرداری از فجایعی که دولت نئولیبرال آقای روحانی در هشت سال به بار آورد، نیاز به زمان دارد و طبیعی است که دولت سیزدهم در شش ماه نمی‌تواند معجزه کند، اما موضوع حائز اهمیت این است که دولت نوپا باید ریل‌گذاری‌هایش درست باشد. نایب‌رئیس کمیسیون آموزش مجلس افزود: وقتی نگاهی به لایحه بودجه ۱۴۰۱ می‌اندازیم، می‌بینیم که ریل‌گذاری در برخی جاها درست نیست. مثلاً در بحث بودجه آسیب‌های اجتماعی درصد کمی به این حوزه اختصاص داده شده و یا در موضوع مهم و حساس ارز ترجیحی، دولت دچار اشتباه شده است. این چهره اصولگرای مجلس یازدهم اظهار داشت: هشدار می‌دهم این رویکردها اگر ادامه پیدا کند، به سمتی خواهیم رفت که سال ۱۴۰۱ شاهد شورش‌های عظیم اجتماعی باشیم. وی در پایان خاطرنشان کرد: ضرورت دارد تا دیر نشده است، تجدیدنظر جدی در رویه‌ها شود. اگر کارها با خردجمعی و برنامه جلو برود و مجلس و دولت با کمک هم، ریل‌های درستی را مخصوصاً در حوزه اقتصادی جاگذاری کنند، روزهای بهتری برای همه مردم در پیش خواهد بود.

نگرانی از افزایش تجمعات

تجمع همیشه بوده و در سال‌های اخیر هم ماهیت اقتصادی داشته است. اما اظهارات یک نماینده درباره افزایش تجمعات سبب نگرانی می‌شود. احمد علیرضابیگی نماینده تبریز در مجلس می‌گوید: «الان آمار تجمعاتی که در کشور چه در سال گذشته و در سال جاری برگزار شده آمار قابل توجهی است، که شاید بیش از ۹۳ درصد این تجمعات، تجمعات صنفی و کارگری بوده است و در این جریان هم شرایط موجود فقط اداره شده است. مشکلاتی هم در جریان آن‌ها پیش آمده، مثلا شما در تجمع اصفهان می‌بینید که مشکلات جدی پیش آمده، با وجود صبر و بردباری که در ابتدا هم مردم و هم دستگاه حکومتی از خود نشان داده، اما بعد از آن به خشونت تبدیل شد.»

رخدادهای اجتماعی زاییده فقر

آنچه نادری نماینده اصولگرای مجلس بیان کرد در سطح بالاتری به جنبش اجتماعی تعبیر می‌شود. جنبش‌های اجتماعی که آن را به‌عنوان یکی از نمودهای زندگی بشر در دوران مدرن قلمداد می‌کنند، مجموعه‌ای از بازیگران هستند که می‌خواهند با کنش و اقدامات خود بر مراجع تصمیم‌گیرنده تأثیرگذار باشند. گیدنز جنبش‌های اجتماعی را یکی از انواع کنش‌های جمعی برای دست یافتن به دگرگونی در برخی از جنبه‌های نظم موجود در جامعه می‌داند. همچنین آلن تورین نیز ضمن توجه به تغییرات فرهنگی ناشی از عوامل گوناگون و وجود تضادهای متنوع در ابعاد مختلف زندگی بشری در جامعه مدرن، جنبش‌های اجتماعی را محصول تقابل بین نظم موجود و تحولات فرهنگی می‌داند. جنبش اجتماعى به این معنی است که گروهى از افراد به‌گونه‌اى سازمان‌یافته (خودآگاه یا ناخودآگاه) برای تغییر و یا حتی حفظ برخى از عناصر جامعه تلاش کنند. اساتید زیادی در گذشته درباره اتفاقات اجتماعی که روز گذشته یک نماینده مجلس نسبت به وقوع آن هشدار داده بود، سخن گفته بودند مانند مرحوم فریبرز رئیس‌دانا که معتقد بود: «تعریف دقیق کمی و کیفی برای بحران ممکن نیست. معمولا پژوهشگران بر نشانه‌های بحران تکیه می کنند؛ اما این نشانه‌ها ممکن است از بحران پنهان چیزی به دست ندهند. بحران‌ها تهدیدهای همه جانبه و یک طرفه ای نیستند. در مواردی تهدیدها علیه مناسبات و ساخت قدرت فاسد شکل می گیرند. بحران و تهدید دو مقوله متمایزند.» وی ادامه داد: «در تشخیص بحران باید جنبه سرعت، همه‌گیری، انگیزه‌مند بودن، سازمان و رهبری هر چند اندک را مورد توجه قرار داد. این‌ها می‌توانند جلوه‌هایی از بروز بحران باشند، گرچه طبقه حاکم به عنوان برچسب زنی گاه از کنارشان می‌گذرد.»

وی اظهار داشت: «انگیزه‌های بحران ممکن است اجتماعی مشخص، اجتماعی عمومی، فقری، فرهنگی، سیاسی، اقتصادی یا واکنشی باشد. اما بحران‌ها ممکن است این انگیزه‌ها را به یکدیگر تبدیل یا با هم ترکیب کنند. از میان عوامل اصلی که از سازوکار نظام بحران‌زا بیرون می‌آید، اختلاف طبقاتی، خواست‌های اقتصادی، مشکلات و تعارض‌های اجتماعی مهم‌ترند. این عوامل ممکن است ناگهانی کار کنند یا آشکار و پنهان بحران را ریشه‌دار و گسترده سازند.» رئیس دانا گفته بود: «در دنیای امروز اگر حکومت‌ها نتوانند با مدیریت‌های مقتدر و مردمی با بحران مقابله و از آن پیشگیری کنند آن را به دست عوامل محرک خارجی یا عوامل سوءاستفاده‌گر می‌سپارند که آن‌ها نیز از ناآگاهی‌ها بهره می‌برند.» دکتر مصطفی اقلیما هم می‌گوید: «پاسخگو نبودن برخی مسئولان نسبت به مشکلات مردم از دلایل اصلی اعتراضات است. از سوی دیگر فشارهای روانی زیادی روی شهروندان است که به آنها پاسخ مناسب داده نشده و همچنان لاینحل مانده و فرد آن را با خود حمل می‌کند. مغز انسان ظرفیت محدودی برای تحمل مشکلات و فشارهای روانی دارد و از یک میزان معین که عبور کرد به شکل‌های مختلف واکنش نشان می‌دهد. حال با شیوع کرونا تاب و تحمل مردم بسیار کمتر از قبل شده است. این روزها تمام دنیا با بحران کرونا دست و پنجه نرم می‌کنند اما هیچ فردی معضلات یک ایرانی را در هیچ جای دنیا ندارد زیرا ما سال‌هاست تحریم هستیم و این مشکل خود صدها مشکل دیگر را به وجود آورده است. مسئولان دولتی هیچ ایده‌ای برای مهار این بحران اعلام نکرده‌اند بلکه فقط همچون سال‌های قبل گاهی از مشکلات شانه خالی می‌کنند.»

 

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotnet

 

 

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا