جوانان

افزایش فقر برای جامعه خطرناک و تهدید است

ماهیت ارتجاعی و ضد مردمی حکومت اسلامی ایران و کوشش آن در اجرای سیاست‌های نولیبرالی و نسخه‌های صندوق بین‌المللی پول، هم‌پیوندی نامتعادل اقتصادی آن با انحصارهای فراملیتی قدرتمند به‌منظور حفظ و تقویت نظام استبدادی قرون وسطائی‌اش به‌لحاظ سیاسی از سوئی و ادامۀ تحریم‌های ضد انسانی امپریالیسم آمریکا و کارایی نداشتن دستگاه دولتی در تأمین منافع ملی از سوی دیگر، شیرازۀ اقتصاد کشور را از هم پاشانده است و دره میان فقر و ثروت را ژرف‌تر کرده و میلیون‌ها انسان را با فقر و مسکنت و بی‌خانمانی و انواع آسیب‌های اجتماعی روبرو ساخته است….
ستاره صبح، فائزه صدر: وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی در آخرین آمار های منتشر شده از پایگاه اطلاع رسانی ایرانیان، ۳۸% از جمعیت نزدیک به ۲۵ میلیونی یارانه بگیران کشور را فقیر معرفی کرد. انتشار آمار مربوط به یارانه بگیران در این پایگاه؛ زمزمه حذف دهک ها از یارانه را به گوش می رساند. اگر چه دولت ها بیشتر از ۱۰ سال است که یارانه پرداخت می کنند این مبلغ تاثیری در تامین هزینه های خانوار نداشته و ندارد. در این ارتباط ستاره صبح با دکتر محمد حیدر پور، جامعه شناس و مدرس دانشگاه گفتگویی انجام داده که در ادامه می خوانید:

آمار های منتشر شده از طرف وزارت رفاه ۳۸درصد از یارانه بگیران کشور را فقیر معرفی می کند . ۵۵درصد از یارانه بگیران از طبقه متوسط و ۷درصد از گروه های برخوردار معرفی شده اند. ارزیابی شما از تاثیر حذف یارانه بر دو گروه دوم چیست؟
جامعه ایران در شرایط سختی قرار دارد به دلیل تورم بالا قدرت خرید اقشار پایین آمده است. آمار ۳۸درصد فقیر از بین نزدیک به ۲۵ میلیون نفر یارانه بگیر قابل توجه است اگر چه حدود ۶۰درصد از جمعیت کشور زیر خط فقر قرار دارند. دقت داشته باشید که بیکاری به افرادی رسیده که دوره های آکادمیک گذرانده اند. امروز چنین افرادی قدرت خرید ندارند و به گرفتن یارانه نیازمند هستند. از این رو به نظر من حذف یارانه ها از طبقه متوسط درست نیست. شکی نیست که امروز پرداخت یارانه ها لازم و ضروری است و وقتی دولت می تواند به قطع یارانه اقدام کند که درآمد افراد مکفی باشد.

همانطور که اشاره کردید وضعیت اقتصادی خانوار ایرانی مطلوب نیست ولی رقم یارانه ها در حال حاضر ناچیز است و ارقامی که اعلام شده در مقابل تورم جوابگوی نیاز خانوار نیست و نمی تواند نیاز مسکن را پوشش بدهد.
در چنین وضعیتی که نیاز به حمایت های دولتی و پرداخت یارانه در سطح جامعه احساس می شود باید این سیاست ادامه پیدا کند. مبلغی که امروز مردم به عنوان یارانه از دولت می گیرند بیشتر به توهین می ماند و نمی تواند هدف یارانه ها را که کمک به اقشار آسیب پذیر بود محقق کند. از طرفی این مبلغ ناچیز است و باید به میزان افزایش تورم مبلغ یارانه ها را بالا ببرند. یارانه باید بتواند پاسخگوی بخشی از نیاز های مردم باشد. سابق بر این حداقل در دوره اول ریاست جمهوری ها کشور می توانست بهبودی نسبی را تجربه کند ولی در این دوره عملا می بینیم تورم بالاست و دولت نمی تواند کارآمد ظاهر شود. در سال های ۹۵ می شد با متوسط متری ۵ میلیون تومان در تهران صاحب مسکن شد، اما امروز این افزایش هفت برابری نیست و بیشتر است. متاسفانه متعاقب افزایش قیمت خرید مسکن نرخ اجاره بها نیز بالا می رود. باید توجه داشت که ۴۳درصد از مردم تهران مستاجر هستند. این وضعیت فشار سنگینی بر طبقه متوسط جامعه است. درحالیکه باید هدف دولت ها تقویت طبقه متوسط باشد،ولی امروز طبقه متوسط ایران به زیر کشیده شده است. دولت سیزدهم با شعار ساخت یک میلیون مسکن در سال امده بود. یک سال گذشت چه شده است؟! این شعار هم تحقق پیدا نمی کند. اگر در عمل گامی برداشته می شد ما امروز با این افزایش قیمت روبرو نمی شدیم. همین نکته نشان می دهد عملا کاری صورت نگرفته است. اگر مجلس کارامدی داشتیم همین شعار باید مرتبا پیگیری می شد و در طول نزدیک به یک سال استقرار دولت از رییس دولت و وزرای مربوطه سوال می شد که با آن همه تبلیغ امروز برای مسکن چه کرده اند؟! این فلسفه وجودی نهاد پارلمان است. نماینده مجلس برای همین انتخاب می شود. نماینده ای که خواسته ها و مطالبات واقعی مردم را بیان نمی کند نماینده نیست. مجلس توجیه کننده دولت است. چون تا امروز اقداماتی عملی در مورد مسکن و معیشت از دولت سراغ نداریم و مجلس نیز کاری نمی کند.

استمرار وضعیت اقتصادی فعلی چه پیامدی دارد؟
به نکته خوبی اشاره کردید. حواس مسئولین باید جمع باشد. از این پس مساله به این صورت نخواهد بود که صدایی بلند شود و اعتراضی بشود و تمام شود. مردم ما دهه ها با جنگ با تورم با تحریم و بابسیاری از مشکلات کنار آمده اند. همانطور که امروز با انباشت اعتراضات معلمین و بازنشستگان و اساتید و … روبرو هستیم. با انباشت اعتراضات روبرو هستیم که می تواند تهدید باشد. مسئولینی که در مقام تصمیم گیری قرار دارند به ویژه دولت وقت و مجلس و سایر نهاد های کلان باید توجه داشته باشند. به اندازه مسئولیت هر کسی از او سوال پرسیده می شود. این نهاد ها در آینده کشور سهمی دارند نباید اجازه داد مطالبات مردم به سطحی برسد که نشود پاسخ به آن داد. امروز می توان رسیدگی کرد و قدم به قدم در جهت حل مشکلات اقشار پیش رفت. بی تعارف باید گفت بیشتر شدن این مطالبات خطرناک برای جامعه ایجاد خواهد کرد و به عنوان یک استاد جامعه شناسی یاد آور می شوم که سونامی فقر خطرناک تر بود. ایران در مقاطع مختلف تجارب زیادی داشته و همان موارد باید به درسی برای مسئولین ما تبدیل شود.

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotnet

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا