چرخانیادمان و رویدادها

روزی که «ویکتور هوگو» خالق بینوایان درگذشت

هوگو در زمان حکومت ناپلئون سوم، به دلیل مخالفت با سیاست‌های مستبدانه وی از صحنه سیاست دور افتاد و نزدیک به ۱۹ سال در تبعید به سر برد.
در همین دوران بود که ویکتور هوگو، رمان‌های ماندگار خود را خلق کرد.

ویکتور هوگو، درخشان‏ترین شخصیت ادبی فرانسه در قرن نوزدهم، در ۲۶ فوریه ۱۸۰۲ م در شهر بزانسون فرانسه به دنیا آمد.
وی در ابتدا وارد عرصه ادبیات شد و پس از مطالعه آثار بزرگان، مقام ادبی مهمی به دست آورد. وی در ۲۵ سالگی به عضویت آکادمی فرانسه پذیرفته شد و هم‏زمان به‌عنوان نماینده به پارلمان فرانسه راه یافت. هوگو در زمان حکومت ناپلئون سوم، به دلیل مخالفت با سیاست‌های مستبدانه وی از صحنه سیاست دور افتاد و نزدیک به ۱۹ سال در تبعید به سر برد.
در همین دوران بود که ویکتور هوگو، رمان‌های ماندگار خود را خلق کرد. هوگو را می‌توان مروج و پیشاهنگ مکتب رمانتیسم در این دوره دانست چرا که این مکتب به‌وسیله او به اوج شکوفایى و رشد رسید. بر اساس مکتب رمانتیسم، قواعد و سنت‌های کلاسیک، مانع درک طبیعت، لذت بردن از آن و بیان آن بود.
این مکتب به برتری احساسات و تخیل بر عقل باور داشت و معتقد بود که هنرمند باید بدون هیچ قیدی به بیان احساسات خود بپردازد. هوگو، طرفدار آزادی در هنر بود. وی در اشعار خود از موضوعات مختلفی سخن رانده و از همه صورت‌ها و اشکال هنری بهره گرفته است؛ از سروده‌های حماسی تا هجوگویى و مرثیه.
در اشعار او، مضامینی چون تضاد نیکی و بدی، وجدان و بی‌وجدانی و روشنایى و تاریکی مدنظر قرارگرفته است. ویکتور هوگو محبوب‌ترین نویسندگان زمان خود به شمار می‌آمد. این محبوبیت تا حدی به سبب تبعید وی که رنگی افسانه‌ای به خود گرفته بود و به سبب وضع سیاسی زمان بود که او را مظهر حکومت تازه معرفی می‌کرد، مربوط می‌شد.
هم‏چنین به سبب حساسیت و ادراک او در برابر احساس‌های بشری که بیشتر با محرومیت‌ها و ناکامی‌های بشر ارتباط می‌یافت. هم‏چنین به سبب فصاحت بیان که درعین‌حال از سادگی برخوردار بود و به سبب نبوغ پرثمر و تنوع استعداد. ویکتور هوگو طرفدار اصلاحات به نفع طبقات محروم و رنجدیده بود. مسئله بزرگ از دیدگاه او بی‌عدالتی است که از آن به‌عنوان بدی یادکرده است.
زندگی هوگو به‌رغم ماتم‌ها و بدبختی‌های خانوادگی و به‌رغم تبعیدها، زندگی پیروزمندانه‌ای بود، برخوردار از سرنوشتی استثنایى با مفاخر فوق‌العاده.
هوگو مظهر درخشان ملت جمهوری‏خواه بود. خطابه‌هایش در موارد مختلف، انعکاس وسیعی به همراه داشت و هر روز بر افتخار او افزوده می‌شد. ویکتور هوگو در سال‌های پایانی عمر مورداحترام و ستایش عمومی بود به‌طوری‌که در جشن تولد هشتادسالگی او، شش‏صد هزار تن از مردم پاریس و شهرهای دیگر فرانسه برای تهنیت و گرامیداشت او در برابر خانه‌اش گرد آمدند. بینوایان، مردی که می‌خندد، کارگران دریا، ناپلئون کوچک، گوژپشت نوتردام و روح انسان از معروف‌ترین رمان‌های ویکتور هوگو هستند. ویکتور هوگو سرانجام در ۲۲ می ۱۸۸۵م در ۸۳سالگی در اوج محبوبیت و شهرت درگذشت و پس از تشییعی با شکوه در پاریس به خاک سپرده شد.

 

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotnet

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا