اخبار

برجامی که در کماست و دولتی که جرات اعلام آن را ندارد

پیش‌ بردن منافع جناحی و کسب امتیاز در عرصه‌های قدرت و ثروت در چارچوب رقابت‌ها به‌منظور هدایت مذاکرات با آمریکا، آغازگر رویارویی‌ها بین جناح‌ها و چهره‌های سیاسی رژیم ولایی بوده و هست….
این‌ جناح‌ها همان دست‌اندرکاران “نظام”‌اند که به‌موازات رقابت با یکدیگر، در سرکوب خونین اعتراض‌های مردمی، آزادی‌خواهان، و نیروهای مترقی همواره بر پایهٔ احکام مطلق ولی فقیه متحد با هم عمل کرده و خواهند کرد. پیش‌ بردن و حفاظت از منافع کلان‌سرمایه‌های پرنفوذ و قدرتمند- کلان‌سرمایه‌هایی که اتکای حکومت ولایی بر آن‌ها است- همراه با بهره‌مند شدن از مواهب آن همواره محل نزاع و رقابت‌های شدید بین جناح‌ها بوده است. این فرایند مکرر رقابت جناح‌ها و هم‌زمان اتحاد ضد مردمی آن‌ها بر محور اطاعت از اوامر ولی فقیه طبیعتاً برخلاف منافع ملی عمل کرده و خواهد کرد.
روزنامه شرق نوشت: در بحبوحه بن بست مذاکرات وین این تک جمله تکراری به عنوان موتیف دیپلماتیک در مواضع تهران و واشنگتن مرتبا تکرار شده است؛ آمریکایی‌ها می‌گویند «برجام در دسترس است، اگر …»؛ ایرانی‌ها هم می‌گویند «برجام در دسترس است، اگر …». ادامه این جمله هر چه که باشد فعلاً واقعیت‌ها نشان می‌دهد برجامی در کار نیست، خصوصا طی ۱۰ روز اخیر پس از صدور قطعنامه شورای حکام آژانس با واکنش‌های تهران در برابر این قطعنامه، امید‌ها برای احیای برجام عملا به صفر رسیده است.

این در حالی است که باقری کنی، معاون سیاسی وزارت امور خارجه صبح پنج شنبه گذشته در اجلاسیه کانون دانشگاهیان ایران اسلامی در تالار فردوسی دانشگاه تهران اظهار داشت: «این واقعیت که دولت (رئیسی) همه تخم‌مرغ‌های سیاست خارجی را در سبد مذاکرات نگذاشته است، هیچ خدشه‌ای به اراده جدی، اهتمام مستمر و تلاش جدی دستگاه دیپلماسی برای به نتیجه رساندن مذاکرات وارد نکرده و نمی‌کند.»

این جمله کلیدی مذاکره کننده ارشد ایرانی در دل خود حاوی دو پیام بسیار مهم است. نخست آنکه که دولت سیزدهم علیرغم تمام شانتاژ‌های رسانه‌ای و فشار‌های سیاسی بعد از صدور قطعنامه شورای حکام که از خبرگزاری‌ها، روزنامه‌ها، محافل حزبی، سیاسی تا قلب مجمع تشخیص مصلحت نظام برای خروج از NPT، خروج از توافق هسته‌ای و خروج از آژانس بین المللی انرژی اتمی کشیده شده است با درک واقعیات صحنه جهانی به واسطه ۱۰ ماه حضور در بدنه اجرایی کشور کماکان به احیای برجام امیدوار است. پیام دیگر آن است که حتی اگر به باور، خواست و فشار جریان داخلی ضد توافق هسته‌ای بخواهیم برجام را پس از صدور قطعنامه شورای حکام مرده فرض کنیم دولت رئیسی جرات دفن آن را ندارد؛ لذا این دولت، نه تمایل و نه اساساً توانی برای خروج از آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، خروج از NPT و به طریق اولی اعلام خروج رسمی جمهوری اسلامی ایران از مذاکرات وین را ندارد، چرا که به خوبی با تبعات منفی آن آشناست.

به موازات این شرایط پیچیده و بغرنج بود که چهارشنبه گذشته کمیسیون اصل ۹۰ طی گزارشی از استنکاف حسن روحانی، رئیس جمهور سابق و علی اکبر صالحی، رئیس پیشین سازمان انرژی اتمی از اجرای کامل مصوبه مجلس یازدهم موسوم به اقدام راهبردی برای لغو تحریم‌ها خبر داد؛ این بازی سیاسی پایداری‌های مجلس یازدهم تنها با هدف مقصر جلوه دادن دولت دوازدهم در رسیدن ایران به این نقطه (بن بست مذاکرات وین و صدور قطعنامه شورای حکام) منتشر شده است. حال آنکه یگانه مقصر بن بست ۹۹ روزه مذاکرات وین و نتیجه مستقیم آن یعنی صدور قطعنامه شورای حکام به نگاه غلط دولت سیزدهم در مدیریت مذاکرات یا بهتر بگوییم فقدان مدیریت مذاکرات و سپردن گفتگو‌ها به مسکو و اولیانوف، ثمره‌ای بهتر از این وضعیت را در پی نخواهد داشت.

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotnet

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا