گوناگون

بهشت مالیاتی دلال‌ها

ثروتمندان ایرانی تقریبا هیچ مالیاتی پرداخت نمی کنند. جمهوری اسلامی به بهشت مالیاتی کلان سرمایه‌داران و دلال‌ها بدل شده، یعنی جایی که در آن می‌توانید  پول در بیاورید و مالیاتی ندهید.

 فشار مالیاتی بر مزد بگیران و کسبه خرد

به گزارش تجارت‌نیوز؛چند روز پیش بود که محسن رضایی، معاون اقتصادی رئیس‌جمهور، با ارسال نامه‌ای به وزرای اقتصاد و جهاد کشاورزی، مصوبه کاهش نرخ مالیات بر ارزش افزوده واردات ۱۳ قلم کالای اساسی وارداتی و ۲ قلم کالای تولید داخل به یک درصد را ابلاغ کرد.به این ترتیب، تا پایان سال ۱۴۰۱، نرخ مالیات بر ارزش افزوده برای واردات گندم، دانه‌های روغنی، برنج، انواع روغن خام، حبوبات (شامل نخود، عدس، لوبیا، ماش)، قند، شکر، گوشت قرمز، چای و همچنین نرخ مالیات بر ارزش افزوده قند و شکر تولید داخل، به یک درصد کاهش پیدا کرد.

معنایِ این تصمیم به عبارت ساده این است: دولت می‌خواهد واردات کالاهای اساسی را تشویق کند… تا بتواند کمبودها در بازار را جبران کند…  دولت سیزدهم از یک‌سو مالیات بر ارزش افزوده را کاهش داده (احتمالا با هدف افزایش تامین کالاهای اساسی) و از آن‌سو فشار مالیاتی بر اصناف را افزایش داده است.مالیات‌گرفتن از اقتصادی که عادت به مالیات ندارد اما به این سادگی نیست.واضح است که پایه مالیاتی (دامنه اشخاص حقیقی و حقوقی که مالیات می‌پردازند) باید در ایران افزایش پیدا کند. سوال اما اینجا است که چرا همیشه مالیات از دهک‌های درآمدی پایین گرفته می‌شود و نه از دهک‌های درآمدی بالا؟

در همه کشورهایی که اقتصادی توسعه‌یافته دارند، شما باید مالیاتی دارایی‌های بانکی‌تان را بپردازید؛ علاوه بر این، دارایی سهام و خرید و فروش دارایی‌های سرمایه‌ای (نظیر خانه، خودرو طلا و ارز) هم مشمول مالیات است. (این نوع مالیات را به‌طور کلی می‌توان «مالیات بر عایدی سرمایه» یا CGT نامید.)

اما در ایران، ثروتمندانی که حساب‌های بانکی پر از پول، سهام و خانه‌های دوم و سوم دارند مالیات نمی‌دهند.

ابرثروتمندان ایرانی همه وابسته به حکومت هستند!

شکاف طبقاتی در ایران بسیار بزرگ شده و این با چشم قابل مشاهده است: در حالی که طبقه ابرثروتمندان ایرانی به بزرگ‌ترین در نوعِ خودش در غرب آسیا بدل شده، بسیاری از فقرای ایرانی توان خرید برنج کیلویی ۱۰۰ هزار تومانی را ندارند و اصلی‌ترین ماده تشکیل‌دهنده سبد غذایی ایرانی‌ها (یعنی برنج) در آستانه حذف‌شدن از برنامه غذاییِ خیلی‌ها است.

به گزارش تجارت‌نیوز، این در حالی است که ثروتمندان ایرانی بسیار بسیار کمتر از همتایان خود در دیگر کشورها مالیات می‌دهند و ایران، به صورت غیررسمی به یک «بهشت مالیاتی» بدل شده، یعنی جایی که در آن می‌توانی پول در بیاوری و مالیاتی ندهی. در نظام جمهوری‌اسلامی فاصله طبقاتی بیشتر شده ، به طوری که عده‌ای در اشرافی‌ترین کاخ‌ها زندگی می کنند … چرا نظام حکمرانی در ایران، از این گروه‌ها مالیات نمی‌گیرد؟

ایران اکنون چهاردهمین کشور جهان بر اساس تعداد افراد با ثروت بالاتر از یک میلیون دلار است.  حدود ۲۵۰ هزار نفر در ایران، «داراییِ» بالاتر از یک میلیون دلار دارند. اکنون معادل حدود ۳۰ میلیارد تومان. از این منظر، ثروتمندترین کشور در غرب آسیا هم به حساب می‌آید…بر اساس گزارش  مجله «فوربس» ، در سال ۲۰۲۰ میلادی تعداد ابرثروتمندان در ایران، ۲۱٫۶ درصد رشد کرده است. در حالی که متوسط رشد تعداد این گروه از ثروتمندان در جهان، تنها ۶٫۳ درصد بوده است.جالب‌ترین نکته اینکه در این گزارش به «حداقل دارایی» اشاره شده و نه «حداکثر دارایی» و علاوه بر این، اگر جمعیت ۲۵۰ هزار نفری را مبنا قرار بدهیم، در واقع از حدود ۰٫۳ درصد از جمعیت ایران صحبت می‌کنیم: طبقه‌ای بسیار دارا و البته کوچک از ابرثروتمندان. این گروه ۰٫۳ درصدی از جمعیت ایران، «در کمترین حالت»، حدود ۲۵۰ میلیارد دلار دارایی دارند. «دارایی» می‌تواند تقریبا هر چیزی باشد: خانه مسکونی، ویلا، خودرو، سپرده بانکی، سهام و حتی طلا و دلارِ زیر تشک.

طلا و دلارِ زیر تشک را مشکل بتوان ردیابی کرد (هر چند ناممکن نیست) اما چرا خرید فروش واحدهای مسکونی، ویلاها، خودروهای گران‌قیمت و حتی سهام و دارایی‌های بانکی این افراد رصد نمی‌شود و از آنها مالیات گرفته نمی‌شود؟

اما چرا حاکمیت در ایران این موضوع را این اندازه دیر متوجه شده و در تمام طول دهه‌های گذشته، این شکلِ بدیهی از اخذ مالیات در منظومه مالیاتی ایران حضور نداشت؟ پاسخ در منافع اقتصادیِ افراد و «گروه‌های فشار» یا «گروه‌های ذی‌نفوذ»نهفته است.

این گروه‌ها در ساختار حضور دارند و از طریق لابی‌کردن با نهادهای قانونی، سعی در افزایش منافع خود دارند. به عبارت خیلی ساده، اگر نفع یک گروه در وارداتِ یک کالا نهفته باشد، این گروه به مجلس و دولت فشار می‌آورد که واردات همچنان ادامه داشته باشد. حتی اگر نفس واردات، موجب زیان به اقتصاد ملی و عامه مردم باشد…. می‌توان پرسش اصلی را یک بار دیگر تکرار کرد: چرا دولت دست در جیب ابرثروتمندان ایرانی نمی‌کند؟

 

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotnet

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا