زحمتکشان

بلایی که گرانی‌ها بر سر کارگران و زحمتکشان آورد!

خانوارهای دارای سرپرست کارگر مشمول قانون کار به منظور تأمین هزینه‌هایی مانند مسکن، بیمه و محصولات و وسایل و لوازم پزشکی اقدام به کاهش میزان مصرف اقلام خوراکی حیاتی و اقلام غیرخوراکی ضروری زندگی کرده‌اند، به گونه‌ای که حتی از خدمات طبی سرپایی و بیمارستانی کاسته‌اند.

 کاهش مصرف کالاهای خوراکی در خانوارهای کارگری

به گزارش توسعه ایرانی: آخرین گزارش‌های رسمی در کشور نشان می‌دهد که با وجود افزایش مزد کارگران در سال‌های ۱۳۹۶ تا ۱۳۹۹ (دو سال بالاتر از نرخ تورم و دو سال کمتر از این رقم)، وضعیت معیشتی این قشر در کشور رو به وخامت بیشتری گذاشته و این بحران حتی به نیازهای ابتدایی چون تهیه خوراک کارگران رسیده است…براساس گزارش آماری وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی، سهم هزینه خوراکی خانوارهای شهری با سرپرست کارگر مشمول قانون کار نیز کاهش ۴.۲۲درصدی داشته و از ۷۶.۷۲درصد در سال ۱۳۹۶ به ۷۳.۴۸درصد در سال ۱۳۹۹ رسیده است. این امر به منزله بهبود وضعیت تأمین اقلام خوراکی نیست بلکه نشان می‌دهد به دلیل تنگناهای اقتصادی، خانوار کارگری به ناچار مقدار مصرف کالاهای خوراکی را کاهش داده است.

همچنین طی سال‌های ۱۳۹۶ تا ۱۳۹۹ کمترین کاهش سهم هزینه خوراکی خانوارهای شهری با سرپرست کارگر مشمول قانون کار در «دهک ششم درآمدی (قشر متوسط جامعه کارگری)» است. سهم هزینه خوراکی این خانوارها از ۷۶.۵۵درصد در سال ۱۳۹۶ به ۷۴.۲۷درصد در سال ۱۳۹۹ رسیده است.طی سال‌های ۱۳۹۶ تا ۱۳۹۹ بیشترین کاهش سهم هزینه خوراکی خانوارهای شهری با سرپرست کارگر مشمول قانون کار در «دهک هشتم درآمدی» (قشر فقیر جامعه کارگری) است. سهم هزینه خوراکی این خانوارها از ۷۹.۶۰درصد در سال ۱۳۹۶ به ۷۵.۳۰درصد در سال ۱۳۹۹ رسیده است.

کاهش مصرف اقلام خوراکی دارای کالری

در بخش دیگری از گزارش وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی آمده است: بین ۶ دهک اول درآمدی خانوار شهری و روستایی، سهم هزینه اقلام خوراکی ضروری تأمین‌کننده کالری مورد نیاز بدن ازجمله نان، آرد، رشته، بیسکویت و کیک، گوشت دام، ماهی و میگو و فرآورده‌های آن و خشکبار روند نزولی داشته است. همچنین بین ۶ دهک اول درآمدی خانوار شهری، سهم هزینه اقلام غیرخوراکی ضروری مورد نیاز زندگی ازجمله پوشاک و کفش، آب و فاضلاب، روشنایی و سوخت، خدمات طبی سرپایی، خدمات بیمارستانی، حمل و نقل، آموزش و تحصیل و خدمات فرهنگی و تفریحات روند نزولی داشته است. این در حالی است که سهم هزینه اقلام غیرخوراکی مانند مسکن، محصولات و وسایل و لوازم پزشکی و بیمه، حمایت اجتماعی و سایر خدمات مالی افزایش محسوسی داشته است.

همچنین بین ۶ دهک اول درآمدی خانوارهای روستایی، سهم هزینه اقلام غیرخوراکی ضروری مورد نیاز زندگی ازجمله پوشاک و کفش، آب و فاضلاب، روشنایی و سوخت، خدمات طبی سرپایی، خدمات بیمارستانی، حمل و نقل، آموزش و تحصیل و خدمات فرهنگی و تفریحات روند نزولی داشته است. این در حالی است که سهم هزینه اقلام غیرخوراکی مانند مسکن، محصولات و وسایل و لوازم پزشکی و بیمه، حمایت اجتماعی و سایر خدمات مالی افزایش محسوسی داشته است. کاهش سهم هزینه‌های حمل و نقل به‌رغم افزایش هزینه‌های آن می‌تواند نشان‌دهنده کاهش رفت و آمد روستاییان به شهر باشد. مؤید این امر کاهش سهم هزینه‌های پوشاک و کفش، خدمات طبی سرپایی و خدمات بیمارستانی است که روستاییان برای دریافت این موارد نیاز به رفت و آمد به شهر را دارند.توضیحات فوق نشان می‌دهد خانوارهای شهری و روستایی دارای سرپرست کارگر مشمول قانون کار به منظور تأمین هزینه‌هایی مانند مسکن، بیمه و محصولات و وسایل و لوازم پزشکی اقدام به کاهش میزان مصرف اقلام خوراکی حیاتی و اقلام غیرخوراکی ضروری زندگی کرده‌اند، به گونه‌ای که حتی از خدمات طبی سرپایی و بیمارستانی کاسته‌اند.سهم هزینه خوراکی خانوارهای شهری با سرپرست کارگر مشمول قانون کار کاهش ۴.۲۲درصدی داشته که نشان می‌دهد به دلیل تنگناهای اقتصادی، خانوار کارگری به ناچار مقدار مصرف کالاهای خوراکی را کاهش داده است

 

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotnet

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا