جوانان

دارو و قیمت آن در خدمت سرمایه داری حریص و سوداگری

صنعت داروسازی در میهن ما به‌شدت دچار کمبود نیروی انسانی کارآمد و دلسوز و دشواری در تهیهٔ مواد اولیه است. کمبود‌های همیشگی و مقطعی، گرانی و صف‌های طولانی مردم در برابر برخی داروخانه‌ها ازجمله نمود‌های بارز وخامت وضعیت دارو در سال‌های اخیر بوده است، امری که بیماران و خانواده‌های آن‌ها را پستوهای مغازه‌های فروش آزاد دارو به‌قیمت‌های بالا در خیابان‌ها و کوچه‌پس‌کوچه‌های مختلف شهرهای بزرگ به‌ویژه تهران راهی کرده است. بسیاری از داروهای حیاتی هنوز در بازار داخلی با کمبودی چشمگیر روبرو است….

ابراهیم رئیسی، در نوزدهمین روز از اردیبهشت بود که مقابل دوربین‌های تلویزیونی صراحتاً اعلام کرد که دارو، نان و بنزین تحت هیچ شرایطی افزایش قیمت نخواهند داشت.این وعده در حالی از سوی او داده شد که اولین قلم از سه قلم اعلامی چندین بار حالا دستخوش افزایش قیمت شده است.

به گزارش قرن نو، افزایش قیمت دارو این سؤال را در اذهان عمومی ایجاد کرد که چرا قیمت دارو به‌رغم اعلام صریح مبنی بر عدم افزایش قیمت، با گرانی روبه‌رو شد. بر اساس اعلام سازمان غذا و دارو، تأکید بر گران ‌نشدن دارو تا قبل از اجرای طرح «دارویار» با هدف جلوگیری از احتکار و کمبود دارو بوده است؛ اقدامی که به‌گفته متولیان حوزه بهداشت و درمان ناشی از تجربه گذشته درباره برخی کالاهای اساسی است که سودجویان به محض اطلاع از افزایش قیمت آنها، میزان عرضه به بازار مصرف را تا اعمال قیمت‌های جدید کاهش دادند و کمبودهایی را به وجود آوردند.

برخی کارشناسان معتقدند برخوردهایی از این دست اعتماد مردم به سخنان سیاست‌گذاران را می‌تواند کم کند و موجب کاهش سرمایه اجتماعی شود. حالا این سؤال اساسی از سوی افکارِعمومی پرسیده می‌شود که آیا نان و بنزین نیز ممکن است با همین توجیه دستخوش افزایش قیمت شوند؟

هرچه هست دارو حالا با نرخ‌های جدید به مردم عرضه می‎‌شود. در آخرین ساعات ۲۲ تیرماه بود که کانال خبر فوری با مخابره خبری در خروجی خود اعلام کرد: امروز نشستی در ‎سازمان غذا و دارو برگزار شد و شرکت‌‌های دارویی می‌توانند از پنجشنبه ۲۳ تیر ۱۴۰۱، بیست تا سی درصد به قیمت محصولات خود اضافه کنند؛ البته این رقم علی‌الحساب است و افزایش قیمت می‌تواند بالاتر تعیین شود.

هنوز سیل تأیید و تکذیب‌ها به راه بود که بهرام عین‌اللهی، وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی با رسانه ملی مصاحبه کرد و خبر مذکور را تأیید کرد.این اولین‌باری نیست که در سال جاری قیمت دارو دستخوش افزایش می‌شود. پیش از این نیز در فروردین ماه بیماران و متقاضیان دارو با رشد شدید قیمت دارو مواجه شدند.
با این حال اهمیت افزایش اخیر آنجاست که افزایش قیمت دارو پس از قول صریح رئیس‌جمهوری اتفاق افتاده است.

فروردین‌ماه وقتی صدای اعتراض نسبت به افزایش قیمت دارو بلند شد، دکتر علی فاطمی در گفت‌وگو با ایسنا، درباره حواشی مربوط به افزایش قیمت دارو و مباحث مطرح‌شده در خصوص تغییر سیاست ارزی دارو، گفت: در سال ۱۳۹۹ و نیمه اول سال ۱۴۰۰ افزایش قیمتی در حوزه دارو که عمدتاً در داروهای OTC یا بدون نسخه و داروهای خارجی که مشابه ایرانی دارند، اتفاق افتاد. دلیل این افزایش قیمت هم این بود که ارز دولتی به اندازه کافی وجود نداشت؛ در نتیجه واردات داروهای بدون نسخه و داروهای خارجی را که مشابه ایرانی دارند، با ارز نیمایی آزاد کردند و منجر به گران‌شدن این داروها شد؛ به‌طوری‌که برخی از این داروها پنج برابر افزایش قیمت داشتند. مانند داروهای بیماران صعب‌العلاج از جمله مبتلایان ام‌اس که آمپول بتافرون دومیلیون تومان بود و به یک‌باره به نُه تا ده‌میلیون تومان رسید یا داروهایی مانند ناپروکسن و مُسکن‌ها که قیمت‌های آن‌ها هم بالا رفت.

داروهای خارجی که مشابه داخلی داشتند نیز چهار تا پنج برابر گران شدند و قیمت داروهای بدون نسخه هم تقریباً دو برابر شد. در داروهای ایرانی غیر OTC نیز افزایش قیمت وجود داشت؛ اما متعارف بود و اینطور نبود که چند برابر شوند.داروهای خارجی که مشابه داخلی داشتند نیز چهار تا پنج برابر گران شدند و قیمت داروهای بدون نسخه هم تقریباً دو برابر شد. در داروهای ایرانی غیر OTC نیز افزایش قیمت وجود داشت؛ اما متعارف بود و اینطور نبود که چند برابر شوند.

پس از آن بود که سخنگوی دولت اعلام کرد ارز ترجیحی دارو نه‌تنها حذف نشده؛ بلکه اختصاص هم پیدا کرده است. در این بین، رئیس سازمان غذا و دارو هم تأکید کرد دارو گران نشده است.در اولین روزهای اردیبهشت محمدعلی محسنی بندپی، عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی در مورد افزایش قیمت دارو گفت: وزارت بهداشت ادعا می‌کند که دارو گران نشده و برخی از مسئولان هم گرانی دارو را در ارتباط با موضوع حذف ارز دولتی نمی‌دانند. در این میان مردم به ویژه بیماران تاوان این گرانی را با مال و جان خود می‌دهند.

در چنین شرایطی حیدر محمدی، دبیر قرارگاه اصلاح سیاست‌های ارزی دارو در سازمان غذا و دارو گفت: “تاکنون یارانه دارو به جیب مردم نمی‌رفت؛ زیرا در تأمین داروها دو بار کاهش قیمت اتفاق می‌افتاد و میل به قاچاق آن را افزایش می‌داد؛ یک بار ضریب کاهش هفتاد درصدی با تأمین ارز دولتی و یک بار اعمال پوشش بیمه و حالا این وضعیت برطرف شده است.” داروهای خارجی که مشابه داخلی داشتند نیز چهار تا پنج برابر گران شدند و قیمت داروهای بدون نسخه هم تقریباً دو برابر شد. در داروهای ایرانی غیر OTC نیز افزایش قیمت وجود داشت؛ اما متعارف بود و اینطور نبود که چند برابر شوند.

در شرایط دردناک زندگی در میهن ما و ازجمله وضع اسفناک بهداشت و درمان، در تهران ۳۵ درصد افراد دچار سکته قلبی زیر ۵۰ سال و ۱۰ درصد این افراد زیر ۴۰ سال هستند. طبق آمارهای موجود، در سال ۱۳۹۶ نزدیک به ۱۴ هزار مسلول در کشور وجود داشت.اما از همه وحشتناک‌تر آمار مرگ‌ومیر کودکان است.درد و رنجی که مردم بلا دیدهٔ ما در این عرصه از زندگی می‌کشند و آسیب‌هایی که بر آنان وارد می‌شود با چند کلمه به‌بیان درنمی‌آید. این ماتم جان‌گداز را باید از مادران و پدران غم‌زده پرسید تا عظمت فاجعه روشن گردد. در چنین وضعیتی است که سران جنایت‌پیشه جمهوری اسلامی ایران با سیاست‌های ضد مردمی‌شان همین امکان‌های محدود و نارسای موجود را هم از دسترس مردم خارج می‌کنند و درنتیجه سودهایی کلان به جیب سوداگران سلامت می‌ریزند.

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotnet

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا