اخبارچرخان

صعود شاخص‌های مرگ و میر در جمهوری اسلامی ایران

این ها الزاماً تمام حوادث منجر به جان باختن کارگران نیستند. در سانحه‌ها و رخدادهای اجتماعی و طبیعی تلخ و دردناک در کشور، وجود دارد که  خواب و آسایش زحمتکشان جامعه را به کابوسی وحشتناک تبدیل کرده است. از جملهٔ رویدادهای مهم تصادف‌های خون‌بار در جاده‌های ناایمن و حادثه‌آفرین، انفجارها و آتش‌سوزی‌های ویرانگر در مراکز تولیدی و صنعتی، مرگ پنهان فاجعه‌بار معدنچیان در اعماق معدن‌ها، سقوط کارگران از داربست‌ها و ساختمان‌های غیرایمن، تراژدی فرو ریختن ساختمان‌های درحال ساخت بر سر کارگران، جاری شدن سیلاب‌های ویرانگر در کوچه و خیابان و مزارع ، زلزله‌های بنیان‌کن و خانمان‌برانداز،…
طبق گزارش رسانه‌ها داخلی: “از ابتدای خرداد ماه  تا ۹ مرداد ماه سال جاری، ۸ کارگر، در اعتراض به مشکلات معیشتی، خود را به آتش کشیدند.” اما خودکشی کارگران به دلیل شرایط سخت زندگی و بحران معیشت، نهم مرداد متوقف نماند؛ در روزهای بعد بازهم اخباری از خودسوزی و خودکشی کارگران در رسانه ها مجاز مطرح گردید.
به گزارش ایلنا، ۱۸ مرداد ماه سال جاری،در شهرستان چوار استان ایلام، دو کارگر جوان جان خود را از دست دادند. کارگران جان باخته با نام “محمد منصوری” و “علی محمدکریمی” از اهالی روستای آبزا و شهر چوار بودند که به دلیل مشکلات خانوادگی و اقتصادی جان خود را از دست دادند.
برپایه همین گزارش، محمد منصوری ۳۲ ساله، با داشتن دو فرزند روز ۱۶ مرداد ماه خود را در محل سکونتش حلق آویز کرد و علی محمدکریمی نیز بعد از گذشت ۲۴ ساعت از حادثه اول خود را به ضرب گلوله از پای درآورد.
اگر اقدام به خودکشی کارگر هفت تپه و اخبار تایید نشده‌ی دیگر را کنار بگذاریم، می‌توانیم نتیجه بگیریم که از ابتدای خرداد تا بیست مردادماه، در فاصله‌ی دو ماه و بیست روز، ده کارگر بر اثر خودکشی یا خودسوزی جان خود را از دست داده‌اند.
به گزارش بهار نیوز، تعداد خودکشی کارگران در بهار و تابستان امسال در قیاس با مدت مشابه سال قبل، افزایش چشمگیر داشته است؛ اما این تمام ماجرا نیست؛ گویا بحران معیشت، از همه سو امنیت جان کارگران را احاطه کرده و مدام تهدید می‌کند؛ در ماه‌های اخیر و به طور مشخص در مردادماه، آمار حوادث کار و فوتی‌های ناشی از آن نیز به شدت افزایش یافته است. ظاهراً نرخ رعایت اصول ایمنی در کارگاه‌ها به دلایل مختلف کاهش یافته و کارفرمایان برای امنیت جانی کارگران چندان هزینه نمی‌کنند.
علوه بر خبرهای دلخراش‌ خودکشی زحمتکشان محروم از فقر مالی و بیکاری،حوادث کار نیز افزایش یافته است. “بهار نیوز” در این باره می نویسد:” از یکسو کارگران تمرکز و انگیزه لازم برای دقت در ایمنی را در محیط کار از دست داده‌اند و از سوی دیگر، کارفرمایان به خصوص در کارگاه‌های کوچک مشابه همان کارگاه کوچک ذوب قیر در اسلامشهر، در رعایت ضوابط و اصول ایمنی و فراهم آوردن تمهیدات آن کوتاهی می‌کنند!” در روز بیست و یکم مرداد ماه بود که : ” آتش سوزی دو مخزن قیر در کارگاه ذوب قیر در اسلامشهر، باعث مرگ یک کارگر ۱۸ساله شد. دو مخزن ذوب قیر دچار آتش سوزی شد و این آتش به حوضچه‌های قیر مجاور سرایت کرد؛ آتش‌نشانی بعد از اطفای حریق، متوجه شد یک جسد جوان ۱۸ ساله در حوضچه قیر داغ مایع شناور است! نگاه به اخبار کارگری در این دو سه ماه گذشته فقط یک نتیجه دارد: هم آمار خودکشی‌های کارگران و هم آمار حوادث کار منجر به فوت و مصدومیت، افزایش یافته است.” دوم مرداد، دو کارگر رفتگر شهرداری رشت حین انجام کار بر اثر برخورد یک خودرو سواری با خودروی حمل زباله دچار حادثه شدند که متاسفانه یکی از آن‌ها جان باخت و دیگری به بیمارستان منتقل شد. در همان روز، یکی از کارگران مجتمع کشت و صنعت و دامپروری مغان در استان اردبیل حین تعمیر ماشین “چاپر ذرت” دچار حادثه کار شد و جان باخت. دو روز بعد در چهارم مرداد، دو کارگر یک شرکت حفاری چاه بر اثر ریزش ناگهانی دیواره‌های دو چاه آب واقع در منطقه “میان گلال” خرم آباد، دچار حادثه کار شده و جان باختند. روز بعد پنجم مرداد، یک کارگر مقنی در روستای حسین آباد همدان حین تمیز کردن “توری کف کش موتور چاه” دچار گاز گرفتگی شد و جان خود را از دست داد. دو روز بعد بازهم مرگ یک مقنی؛ هفتم مرداد، کارگر جوانی که در حال حفر چاه در روستای کپجوان شرق اصفهان بود، بر اثر سقوط از ارتفاع چاه جان خود را از دست داد. در همان هفتم مرداد، یک کارگر اداره مخابراتی حین انجام کار در روستای زرین آباد بر اثر سقوط از ارتفاع تیرک جان خود را از دست داد.طی هشتم تا دهم مرداد، دو سیمبان اداره برق اصفهان و رشت بر اثر دو حادثه کار جداگانه جان باختند. یازدهم مرداد، در دو حادثه جداگانه، همزمان دو کارگر ساختمانی در یاسوج حین انجام کار بر اثر برق‌گرفتگی کشته و زخمی شدند. چهاردهم مرداد، یک حادثه کار بسیار دلخراش با تلفات بالا رخ داد، چهار کارگر یک واحد تولیدی در روستای قمصر باقرشهر تهران بر اثر استنشاق گاز در حوضچه ضایعات پلاستیک، جان خود را از دست دادند و در این حادثه یک نفر از کارگران نیز دچار مسمومیت شد. و پانزدهم مرداد، یک کارگر شاغل درمنطقه نفتی بهرگان بر اثر سانحه رانندگی جان باخت. شب هفدهم مرداد، ترکیدگی لوله منجر به مرگ یک کارگر و مجروح شدن ۶ کارگر دیگر در یک واحد کشتارگاه طیور در صالح آباد همدان شد. نوزدهم مرداد، گازگرفتگی باعث مرگ سه کشاورز در عمق چاهی در روستای “منگاوی” شهرستان ملایر شد. بیست و یک مرداد، یک کارگر شاگرد بلدوزر معدن طلای آق دره شهرستان تکاب که بر اثر برخورد با بیل لودر به شدت زخمی شده بود، در بیمارستان جان باخت.
خودکشی ده کارگر فقط در دو ماه و بیست روز و مرگ دلخراش ۲۲ کارگر در بیست و سه روز اول مرداد، موجبات نگرانی خاطر را فراهم می‌کند؛ این اعداد نشانی از صعود شاخص‌های مرگ و میر کارگران در اثر شرایط کار است؛ وقتی بیشتر دقیق می‌شویم، می‌بینیم بیشتر حوادث منجر به فوت در کارگاه‌های کوچک و ناایمن کشور رخ می‌دهد، دقیقاً همان مناطقی که بازرسان ایمنی به ندرت گذارشان به آن‌ها می‌افتد؛ در این شرایط وقتی از حیطه‌ی روابط کار کاری برنمی‌آید، باید به جنبه‌ی عمومی جرم بیشتر توجه شود؛ و اینجاست که معاونت پیشگیری از جرم قوه قضاییه می‌تواند و باید وارد عمل شود؛ آن کارگر هجده ساله‌ای که در حوضچه قیر جان می‌بازد یا آن کارگری که با خفگی در حوضی از ضایعات می‌میرد، حتماً خانواده‌ای نگران در منزل دارند، خانواده‌‌هایی که وقتی شب به خانه نمی‌‌آیند، تمام جهان بر سرشان آوار می‌شود.
این ها الزاماً تمام حوادث منجر به جان باختن کارگران نیستند. در سانحه‌ها و رخدادهای اجتماعی و طبیعی تلخ و دردناک در کشور، وجود دارد که  خواب و آسایش زحمتکشان جامعه را به کابوسی وحشتناک تبدیل کرده است. از جملهٔ رویدادهای مهم تصادف‌های خون‌بار در جاده‌های ناایمن و حادثه‌آفرین، انفجارها و آتش‌سوزی‌های ویرانگر در مراکز تولیدی و صنعتی، مرگ پنهان فاجعه‌بار معدنچیان در اعماق معدن‌ها، سقوط کارگران از داربست‌ها و ساختمان‌های غیرایمن، تراژدی فرو ریختن ساختمان‌های درحال ساخت بر سر کارگران، جاری شدن سیلاب‌های ویرانگر در کوچه و خیابان و مزارع ، زلزله‌های بنیان‌کن و خانمان‌برانداز، تراژدی آوارگی‌های آسیب‌دیدگان، هوای آلوده و ریزگردهای نفس‌گیر، مرگ‌ومیر ناشی از مسمومیت‌های غذابی و مشروباتی، جان باختن در نزاع‌های خونین، قتل‌های ناموسی، و جز این‌ها، همگی حادثه‌هایی‌اند که در میهن ما مکرر روی می‌دهند و مصیبت‌ها برای مردم به‌ویژه تهی‌دستان شهر و روستا به‌بار آورده‌اند و همچنان می‌آورند. “سالانه چیزی حدود ۵۴ هزار نفر به‌دلیل سوانح و حوادث جان خود را از دست می‌دهند” این است دستاورد حکومت ارتجاعی اسلامی کنونی برای مردم کشورمان.

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotnet

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا