فرهنگی

“تهدید جانی در زندان ها”

در وضعیت کنونی جامعه ما که در تب‌وتاب بحران‌های اقتصادی‌اجتماعی گرفتار است، حکومت جمهوری اسلامی ایران فشارها و توطئه‌ها را علیه مبارزان آزادی که در زندان‌هایش اسیرند را شدت می‌بخشد. یکی از هدف‌های رژیم از این فشارها و دسیسه‌ها بی‌خبر نگه داشتن افکارعمومی از وضعیت دشوار زندانیان سیاسی و عقیدتی در سیاه‌چال‌هایش است….
در این راستا،نرگس محمدی و عالیه مطلب‌زاده دو فعال اجتماعی زندانی در ایران تهدیدهایی که در زندان قرچک از سوی یک زندانی متهم به قتل شده بود را شرح دادند و از اینکه وکیل آنها مصطفی نیلی به دلیل انعکاس این تهدیدها در یک مصاحبه با اتهام «تشویش اذهان عمومی از طریق انتشار اخبار کذب» به دادگاه احضار شده،‌ به شدت اعتراض کردند و این روند را «ناعادلانه» خواندند.

این دو زندانی که اکنون به زندان اوین منتقل شدند در این نامه می‌گویند: «مسئولیت هر احکام ناعادلانه برای وکیل ما به عهده رئیس قوه‌قضاییه و دادستان تهران و نهاد‌های امنیتی از جمله وزارت اطلاعات است و اقدام وکیل ما در انعکاس موضوع ها عین واقعیت رخ داده در زندان بوده و ما به آن شهادت می‌دهیم.»

این دو با شرح آنچه که در زندان قرچک اتفاق افتاده و شهادت درباره آن این پرسش را مطرح کردند که «چرا نهاد حفاظت اطلاعات زندان در حالی که به طور کامل در جریان تهدید جانی ما قرار داشتند مجددا سراغ فرد متهم به قتل با شرایط نامتعادل روانی رفته و با ذکر اسامی ما او را تحریک و عصبانی کرده و حس انتقام را در او برانگیخته است!»

در این نامه همچنین از اینکه زندانیان سیاسی «برخلاف قوانین و مقررات و صرفا با اراده نهادهای سرکوبگر امنیتی در زندان‌های عادی و در معرض خطرات جانی و روانی سهمگین قرار دارند» انتقاد شده است و این اقدام نوعی «احجاف مضاعف از سوی نهادهای امنیتی» علیه زندانیان سیاسی خوانده شده است.
رژیمی که از پاسخگویی به خواست‌های برحق و عادلانهٔ مردم عاجز مانده است برای جلوگیری از گسترش اعتراض توده‌های جان به‌لب رسیده از ظلم و ستم به بازداشت و صدور احکام درازمدت حبس اقدام می‌کند. سرکوبگران جمهوری اسلامی ایران گمان می‌کنند با ایجاد جو ترس و ارعاب می‌توانند از پیوند مبارزاتی طبقه‌ها و قشرهای اجتماع، از کارگران و معلمان گرفته تا بازنشستگان و زنان، جلوگیری کنند. درهمین ارتباط، خانم نرگس محمدی می‌نویسد: “این روزها در بند زنان زندان اوین بیش از ۵۰ زندانی سیاسی و عقیدتی درحال گذراندن دوران حبس خود هستند و روز به‌روز بر تعدادشان افزوده می‌شود. این تعداد زندانی از گرایش‌های مختلف سیاسی و عقیدتی در تاریخ این بند بی‌سابقه است. این نشانه‌ای از شدت گرفتن سرکوب حکومت است که روز به‌روز بیشتر می‌شود و تمام آحاد جامعه را هدف قرار داده است. این تعداد زیاد زندانی درحالی که در بند زنان زندان اوین نگهداری می‌شوند که در روزهای اخیر بیماری کرونا مجدداً شیوع پیدا کرده است. … [متأسفانه] تا کنون زندانیان مبتلا به کرونا به مرخصی نیز اعزام نشده‌اند و این امر نشان از بی‌توجهی کامل به وضعیت سلامت زندانیان و حفظ جان [آنان] را دارد. در چنین اوضاعی وجدان‌های بیدار باید ندای دردمندانه و یاری خواهانۀ اسیران در بند و خانواده‌های زندانیان سیاسی، عقیدتی، صنفی، و مدنی را بشنوند و پاسخ گویند؛ نباید گذاشت شمع وجود فرزندان اسیر در بند میهن‌مان در زندان‌ها رو به‌خاموشی رود.“ اسیران در بند رژیم “ولایی” درحال حاضر خواهان رعایت حداقل حقوق انسانی، زیستی و قضائی یک زندانی سیاسی‌اند. بیاییم بازتاب دهنده بانگ پیکارجویی، آزادی‌خواهی، دادخواهی، و مردم دوستی زندانیان سیاسی میهن‌مان باشیم! ما ضمن حمایت از همهٔ زندانیان سیاسی‌عقیدتی و اعلام همبستگی با آنان و دفاع از حیثیت و شرافت همهٔ آنانی که زیر شکنجه‌های وحشیانه قرار می‌گیرند تا به جرم‌های ناکرده اعتراف کنند، اعتراف گیری اجباری را محکوم می‌کنیم. ما خواستار آزادی فوری و بدون قیدوشرط همهٔ زندانیان سیاسی‌عقیدتی، فعالان جنبش کارگری، روزنامه‌نگاران، معلمان، وکلا، زنان، و جوانان اسیر در بند رژیم هستیم.

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotnet

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا