زحمتکشان

کارگران در اداره‌ی منابع خود باید نقش اصلی را داشته باشند!

معضل‌های جدی صندوق تأمین اجتماعی و دیگر صندوق‌های بیمه‌ای زحمتکشان زمانی می‌تواند بر طرف یا کاهش یابد که تشکل‌های سندیکایی واقعی و قدرتمندِ کارگری در اداره این صندوق‌ها حضور داشته باشند.

کسری صندوق بیمه کارگران ماهانه ۷هزار میلیارد تومان است

ایلنا – صندوق تأمین اجتماعی در وضعیتِ بحرانی به سر می‌برد و اگر با تدابیر از این بحران خارج نشود به زودی ورشکست و به سرنوشت سایر صندوق‌های بازنشستگی دچار خواهد شد. بر این وضعیتِ بحرانی، تقریبا همه‌ی کارشناسان و مسئولان تأکید دارند. از این‌رو طی سالهای اخیر موضوعی به نام اصلاحات پارامتریک قانون تأمین اجتماعی به طور جدی‌تر مطرح شده است. افزایش سن بازنشستگی، تغییر مبنای محاسبه‌ی مستمری بازنشستگی و کاهشِ سنواتِ تخفیفیِ بازنشستگیِ شغل‌های سخت و زیان آور، موضوعاتی هستند که هر زمان صحبت از اصلاحات قانون تأمین اجتماعی می‌شود به میان می‌آیند. اصلاحاتی که البته به نفع کارگران نیست…

کارگران و بازنشستگان به عنوان صاحبان و ذینفعانِ اصلیِ این صندوق باید یک پایِ اصلیِ تمام تصمیم‌گیری‌های این سازمان باشند. سه‌جانبه‌گرایی در حال حاضر رعایت نمی‌شود و در تصمیماتی که برای این صندوق گرفته می‌شود تنها دولت نقش اصلی را دارد. درحالیکه سه‌جانبه‌گرایی باید در تمام ارکان سازمان تأمین اجتماعی رعایت شود.  در کنار این موضوع ما باید تشکل‌های کارگریِ مستقل و قدرتمندی داشته باشیم. نهادهای کارگریِ فرمایشی به دردِ کارگران نمی‌خورد. کسانی که نماینده کارگران می‌شوند باید عصاره‌ی جامعه‌ی کارگری ایران باشند و به طور واقعی همه‌ی گروه‌های کارگری را نمایندگی کنند. جامعه‌ی کارگری صرفا کارگران یقه سفید نیستند، کارگران کوره‌‎پزخانه، معادن، مزارع و… همه را باید نمایندگی کنند و منافعِ عموم کارگران باید مدنظر باشد… کارگران در اداره‌ی منابع خود باید نقش اصلی را داشته باشند که متأسفانه الان اینگونه نیست.

سازمان تأمین اجتماعی باید با سه جانبه گرایی چنین ترکیبی که کارگران هم در آن نقش اصلی را دارند، بر مجموعه‌ی خود، شستا و شرکت‌ها و… نظارت داشته باشد. در حال حاضر به صورت اسمی این اتفاق می‌افتد و به صورتِ جدی و موثر چنین چیزی در سازمان تامین اجتماعی وجود ندارد.  نمایندگانی که از جانبِ کارگران و بازنشستگان در هیئت امنای سازمان تأمین اجتماعی حضور دارند خیلی تأثیرگذار نیستند و در مقابل نمایندگان دولت قدرت چندانی ندارند. مجلس و دولت نباید بدون اینکه از کارگران و نمایندگان و اتحادیه‌های واقعیِ آن‌ها نظر بگیرند برای این سازمان تصمیم بگیرند.

دولت و مجلس نباید باری اضافی بر دوش این سازمان تحمیل کنند. در طول این سال‌ها به صورتِ دستوری وظایفی را بر این سازمان تحمیل کرده‌اند و این سازمان را مکلف کرده اند که  گروه هایی را بیمه کنند. سازمان وظیفه‌ی خود را انجام داده اما دولت سهم خود را پرداخت نکرده است. نتیجه‌ی این شده که دولت امروز نزدیک به ۴۰۰هزار میلیارد تومان به این صندوق بدهکار است. امروز نسبت منابع و مصارف به سطح بحرانی رسیده و معلوم است اگر این روند ادامه پیدا کند صندوق دچار ورشکستگی می‌شود.  اکنون هیئت امنا نقش خاصی در سازمان تامین اجتماعی ندارد. افرادی که در آن عضو هستند هیچ تعهدی به این سازمان ندارند و صرفا عده‌ای می‌آیند و می‌روند. دولت‌ها هم نسبت به این سازمان نگاه تخصصی و پایدار ندارند و به طور جدی آینده‌ی این صندوق برایشان اهمیت ندارد. بنابراین اساسا ساختار درستی بر این سازمان حاکم نیست …به عبارتی دیگر اصلاحات باید در یک ساختارِ سه‌جانبه‌ی واقعی با حضور تشکل‌های واقعی و قدرتمندِ کارگری انجام شود.

 

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotnet

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا