اجتماعی

شوش؛ قدیمی‌ترین سکونتگاه بشری را حفظ کنید

چرا روی این محوطه مراسم تعزیه خوانی برگزار می‌شود؟ آیا از دیدگاه مسئولان میراث فرهنگی این حفاظت است؟ آیا این عملکرد مطابق با ماده ششم مصوبه ۱۲ قانون اساسی است؟

آرمان ملی، فاطمه علی‌اصغر روزنامه‌نگار: چندی پیش در حوزه حفاظت از محیط زیست، بحثی مطرح شد که چرا مدیران پایگاه جهانی شوش و مسئولان یگان حفاظت خوزستان و البته مقامات بالاتر در پایگاه‌های میراث فرهنگی کشور و معاون میراث فرهنگی وزارتخانه برای حفاظت از قدیمی‌ترین سکونتگاه بشری اقدامات لازم را انجام نمی‌دهند. چرا موتورسواران و حتی حفاران غیرمجاز بدون هیچ هراسی در محوطه شوش جولان می‌دهند. چرا روی این محوطه مراسم تعزیه خوانی برگزار می‌شود؟ آیا از دیدگاه مسئولان میراث فرهنگی این حفاظت است؟ آیا این عملکرد مطابق با ماده ششم مصوبه ۱۲ قانون اساسی است؟

سرپرست اداره میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی شوش با انتشار این خبر، به جای اینکه به مردم قول نظارت به بهترین شکل را بدهد، در مطلبی که سی‌ام مرداد امسال در سایت پایگاه شوش منتشر کرد، گفته است «برگزاری این مراسم، هرسال و به ویژه در چند دهه اخیر، با نظارت کارشناسان ذی صلاح میراث فرهنگی و از دهه نود با حضور و نظارت کارشناسان پایگاه میراث جهانی شوش و حضور مستمر یگان حفاظت میراث فرهنگی استان در تمام مراحل از مقدمات برپایی تا اتمام مراسم تعزیه صورت می‌پذیرد.»

على بویری منجی تأکید کرده که «به دلیل ثبت این آیین … در فهرست میراث معنوی کشور، حفظ و اعتلای آن همراه با حفاظت از محوطه میراث فرهنگی برعهده مجموعه میراث فرهنگی در سطح شهرستان است که این مهم هرسال با دقت نظر و هماهنگی با مدیریت شهری و هیات برگزاری تعزیه بزرگ حسینی شوش در حال انجام است.»

تعزیه آیینی دیرپا … در ایران است، به حدی که نه تنها در فهرست میراث ملموس کشور، بلکه در فهرست میراث ناملموس یونسکو نیز به ثبت رسیده و قطعا دست اندرکاران آن همه متفق‌القول بر اجرای این آیین براساس اصول تعزیه … تاکید دارند، همان طور که در بسیاری از شهرهای ایران نیز برگزار می‌شود، مانند نوش‌آباد کاشان.

اما در این میان یک سوال مطرح است، که آیا تعزیه نوش‌آباد روی محوطه‌ای تاریخی و شهر زیرزمینی آن برگزار می‌شود؟ هر چند چندین بار مکان اجرای تعزیه در محوطه جهانی شوش تغییر کرده، تعزیه‌ای که خود نیز به تنهایی در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده و همین اقدام بخش دیگری از لزوم توجه و ارزش این آیین اصیل ایرانی را یادآوری می‌کند. اما آیا امکان اینکه محوطه تاریخی هفت هزارساله شوش سالم و پابرجا بماند و آیین تعزیه نیز مانند گذشته به خوبی و در فضای مناسب‌تری برگزار شود، وجود ندارد؟

سوال اینجاست که چرا مسئولان و مدیران به جای اینکه رسانه‌ها را بازوی خود و انعکاس ایده‌های بهتر برای انجام وظایف خود بدانند، در مواردی این چنینی به اعتقادات مذهبی مردم اشاره می‌کنند آن هم در شرایطی که نقد کنندگان به چنین اتفاقاتی خود نیز از همین مردم و با همین اعتقادات هستند. در این شرایط باید دید که آیا راه سومی برای برون رفت از این وضعیت وجود ندارد؟ آیا مدیریت شهری، اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان خوزستان و میراث فرهنگی نمی‌توانند در اقدامی هماهنگ برای حفظ و زنده نگه داشتن این آداب و رسوم … فضای بزرگ‌تر و با امکانات بیشتری در اختیار برگزارکنندگان این تعزیه … در شوش اختصاص دهند، تا تدابیر گردشگری مذهبی هم برای آن درنظر گرفته شود؟

 

 

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotnet

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا