اجتماعی

شناسنامه هر دیار در آن دیار بهتر

از ابتدای روی کار آمدن سلطنت قاجاریه بود که ایران تبدیل به یکی از مهم‌ترین محورهای مطالعات شرق‌شناسی در غرب شد و آمد و رفت جهانگردان، باستان‌شناسان و ایران‌شناسان غربی بیش از پیش شدت گرفت که در سایه آن، خروج آثار فرهنگی و تاریخی ایران با کاوش مناطق باستانی و غارت اموال مکشوفه به بیرون از ایران گسترش یافت. تا جایی که مجموعه‌ها و موزه‌های غرب، جایگاه آثار ارزنده فرهنگ و تمدن ایران زمین شد و اغراق نیست اگر گفته شود که سهم بزرگی از موزه‌های بیشتر کشورهای جهان به گالری‌های تخصصی از تمدن باشکوه ایران اختصاص یافته است.

آرمان ملی، ماریا آذری کارشناس گردشگری؛ اگرچه همواره خاطرات تلخی از غارت اموال فرهنگی و بی‌توجهی و بی‌درایتی حاکمانِ وقت و بی‌خبری ایرانیان را تداعی می‌کند اما حضور این آثار در موزه‌های بزرگ جهان می‌تواند تداعی‌گر و معرف شکوه هنر ایرانی نیز باشد. از این‌رو تصمیم گرفتیم تا به داستان یکی از این آثار برجسته و درخشان بپردازیم و عاشقان هنر را با عظمت و اصالتی که موزه‌ها آن را فریاد می‌زنند آشنا کنیم؛ با این امید که قدر داشته‌هایمان را دانسته و در حفظ و حراستش از نثار جان هم دریغ نورزیم که: شناسنامه هر دیار در آن دیار بهتر.

و اما درباره کاسه سیمین با نقش نوازندگان؛ بشقاب نقره‌ای گروه نوازندگان، نمونه‌ای منحصر به فرد و شاهکاری از میراث فلزکاری و قلمزنی دوره ساسانی محسوب می‌شود (سده هفتم میلادی) است که در موزه بریتانیا نگهداری می‌شود. این بشقاب در طبرستان یافته شده‌است. (کهن دیار، مجموعه آثار ایران باستان در موزه‌های بزرگ جهان- جلد اول، بهنام محمد پناه)

کاسه سیمین با نقش نوازندگان، ازجنس نقره بوده که با طلا اندود شده‌است، این اثر تاریخی نقش قلمزنی شده از ضیافت و بزمی شاهانه را نشان می‌دهد. نقش اصلی تصویر، شاه یا بزرگ‌زاده‌ای است که نشسته است و ۴نوازنده در حال نواختن ساز و اجرای موسیقی برای بزرگ بزم هستند که از میان نوازندگان یک نفر در حال نواختن سازدهنی است و نوازنده‌ای دیگر در حال نواختن یک ساز زهی است. علاوه بر آن، نقش یک قرقاول در کف ظرف دیده می‌شود، نقش خوشه گندم و درخت روی بشقاب، نمونه‌ای از هنر نمادین این دوران را به تصویر کشیده است. درخت انگور، در این دوره نمودی از درخت بهشتی بوده است و روی درخت پرنده‌ای نشسته ‌است. برخی این نقش را درخت زندگی گفته‌اند که نمودی از پیوند زمین و آسمان است. گندم نشانه برکت و باروری بوده است و در پایین بشقاب اجاقی که در حال پخت غذا است، روشن است. نقش‌ها در درون چهار قاب اجرا شده و به وسیله سطحی برجسته از هم جدا شده‌اند. همچنین در بالا و پایین آن در لبه و کف ردیفی از دایره‌های برجسته به شکل مروارید دیده می‌شود. روی سطح برجسته بین قاب‌ها ردیفی از نقش قلب به رنگ تیره وکتیبه‌ای به زبان پهلوی وجود دارد که نام صاحب ظرف روی آن آمده است: کتیبه: ونداد- اورمزد، پسر کارن.

 

 

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotnet

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا