اجتماعی

رواج «ساقه دزدی» از شالیزارهای برنج

بعد از کابل‌های برق، سرقت به زمین‌های کشاورزی و «ساقه دزدی» از شالیزارهای برنج رسید.

آرمان ملی: با توجه به افزایش قیمت‌ها، برنج یک کالای با ارزش محسوب می‌شود، طوری‌که با هر بار سرقت، کشاورزان زیان زیادی را متحمل می‌شوند. سرقت برنج از شالی‌های جمع‌آوری شده قبل‌تر هم بود، طوری‌که گزارش‌ رسانه‌های محلی در فضای مجازی نشان از موارد سرقت شالی‌های جمع شده در روستاهای اطراف شفت دارد، اما ساقه دزدی پدیده جدیدی هست، این روشِ سرقت‌ فقط برای یک روستا مانند «کیاسرا» نیست، موارد مشابه در روستاهای همجوار گزارش شده است، «گیلاوندان» روستایی دیگر از توابع سنگر است که ساقه دزدی در آن دیده شده و اهالی روستا از تکرار این سرقت‌ها گلایه دارند، یکی از اهالی روستا به خبرنگار خبرآنلاین گفته: «قبل‌تر بعد از برداشت محصول آن‌ها را جایی دپو می‌کردیم و مراقب بودیم تا مورد سرقت قرار نگیرد، اما الان دزدها به‌قدری جسور شده‌اند که قبل از درو کردنِ محصول به صورت دسته جمعی وارد زمین می‌شوند و ساقه‌ها را درو و سرقت می‌کنند.»

او بیان کرده: «قیمت برنج حدود ۱۰۰ هزار تومان است اما شالی برنج قیمتی حدود ۴۵ تا ۵۰ هزار تومان دارد، اگر در یک شب فقط ۳۰ کیلوگرم هم درو کنند، چیزی حدود یک میلیون و پانصد هزار تومان ارزش دارد که نصیب سارقان می‌شود. یک نفر هم نیستند، اکثر مواقع به‌شکل گروهی سرقت می‌کنند، وقتی دسته‌ جمعی این کار را انجام می‌دهند شاید شبی ۱۰۰ کیلوگرم هم بتوانند درو کنند، ارزش آن تقریباً شبی ۵/۴ تا ۵ میلیون تومان می‌شود.» اهالی «گیلاوندان» و «کیاسرا» معتقدند ساقه دزدی از محصول برنج‌شان امسال بیشتر شده است.

یکی از ساکنان روستای «ویشکاننک» از توابع «سنگر» درهمین‌باره، توضیح داده: «به‌نظرم فعلاً روی خوش داستان است، اموال عمومی دولت دارد به‌سرقت می‌رود، وقتی همه کابل‌های تلفن و برق سرقت رفته نوبت به سرقت از موارد دیگر است، مطمئن باشید با این وضعیت در آینده خبرهایی بدتر می‌شنویم، این سارقین وارد خانه مردم می‌شوند، چراکه دیگر چیزی در خیابان و کوچه برای سرقت کردن پیدا نمی‌شود.»

همچنین یکی از مسئولان محلی، گفته: «۹۰درصد روستاهای شهرستان رشت تلفن ثابت ندارند، همه کابل‌ها را سرقت کرده‌اند، در ۵۰ درصد روستاهای شهرستان رشت مشکل ضعف برق داریم، برای این‌که اکثر سیم‌های برق به سرقت رفته است.» سرقت از ساقه‌های برنج قبل از درو شدن حالا تبدیل به پدیده‌ جدیدی در این منطقه شده است، به گفته یکی از ساکنان روستای گیلاوندان «دزدی از ساقه برنج بیشتر شده است، اما سارقان یک روزهایی کابل برق سرقت می‌کردند، الان که جنس کابل‌ها تغییر کرده و آلومینیوم شده آن‌ها را سرقت نمی‌کنند، بلکه سراغ تابلوهای برق می‌روند، در این فصل هم که موقع درو شالی است و البته برنج گران شده، این محصولات را سرقت می‌کنند، فصل شالی هم تمام شود سراغ سرقت درختان می‌روند. سایر محصولات هم از دست این‌ها در امان نیست اما چون برنج جزو محصولات اصلی ما است اگر از آن‌ها سرقت شود خیلی ضرر می‌کنیم.» افزایش این قبیل سرقت‌ها گره در مشکلات اقتصادی و گسترده شدن فقر دارد، هرچه دامنه فقر افزایش پیدا کند احتمال اینکه تعداد سارقان افزون شود قوت می‌گیرد، با این وجود در برخی موارد، به‌ویژه در روستاها که اهالی یکدیگر و روستاهای همجوار را می‌شناسند شناسایی سارق چندان هم فایده ندارد، چراکه در خیلی مواقع اهالی روستا نگران معرفی سارق به مراجع دارای صلاحیت هستند، به گفته ساکن روستای کیاسرا «در این موارد خود مالباخته باید شکایت کند، اما مالباخته هم چنین کاری را به‌خاطر امنیت خودش انجام نمی‌دهد.» ساکن روستای گیلاوندان درهمین‌باره، توضیح داده: «مردم سارقان را می‌شناسند اما نمی‌توانند کاری کنند، خودشان که نمی‌توانند با آن‌ها درگیر شوند، چون اگر مثلاً من باعث شوم کسی زندان بیفتد بعداً علیه من تلافی می‌کنند، چون آنها وقتی به دادگاه و پلیس معرفی می‌شوند مدتی بعد آزاد می‌شوند و کار خودشان را مجدد شروع می‌کنند. اولین نفر هم سراغ محصول برنج من می‌آیند، اگر به محصول من آتش بکشند من چه‌کاری می‌توانم انجام دهم؟»

 

 

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotnet

 

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا