فرهنگی

بر باغ ما ببار-شفیعی کدکنی

بر باغ ما ببار

بر باغ ما که خنده‌ی خاکستر است و خون

باغِ درختْ‌مردان،

                       این باغِ باژگون.

ما در میانِ زخم و شب و شعله زیستیم

در تورِ تشنگی و تباهی

با نظمِ واژه‌های پریشان گریستیم.

در عصرِ زمهریریِ ظلمت

عصری که شاخِ نسترن آن‌جا

گر بی‌اجازه برشکفد، طرحِ توطئه‌ست

عصر دروغ‌هایِ مقدس

عصری که مرغِ صاعقه را نیز

داروغه و دروغْ‌درایان

                        می‌خواهند

در قاب و در قفس.

بر باغِ ما ببار!

بر داغِ ما ببار!

محمدرضا شفیعی کدکنی (م. سرشک)

از مجموعه‌ی «خطی ز دلتنگی»

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotnet

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا