گوناگون

آیا جنگ بر سر آب به آسیا خواهد رسید؟

از دست رفتن و کاهش منابع آبی موجود در فلات تبت بواسطه تغییرات آب و هوایی، امنیت آبی در آسیا از آسیای مرکزی تا آسیای جنوب شرقی را به خطر انداخته است….

به گزارش قرن نو، مطالعه ای که به تازگی توسط تیمی از دانشمندان دانشگاه تگزاس انجام شده است، نشان میدهد که منابع آبی موجود در فلات تبت که به «برج آبی آسیا» مشهور است، بواسطه تغییرات آب و هوایی، در خطر کاهش قابل توجه قرار دارند. این مطالعه تأکید می کند که هر چند یکی از مهم ترین دلایل بروز ناامنی آبی در آسیا، مدیریت ضعیف منابع آبی است، امّا عوامل دیگری چون رشد سریع جمعیت، شهرنشینی، مصرف بالا، تنش های ژئوپلتیکی و البته تغییرات آب و هوایی، این ناامنی را تشدید می کنند.
این پژوهش نشان میدهد که حوضه آمو دریا که از کوه های پامیر سرچشمه می گیرد و آب افغانستان و آسیای مرکزی را تأمین می کند،کاهش ۱۱۹ درصدی ظرفیت را تجربه کرده است و حوضه ایندوس که از فلات تبت سرچشمه می گیرد و آب شمال هند و پاکستان را تأمین می کند نیز با کاهش ۷۹ درصدی ظرفیت مواجه شده است. بر اساس گزارش سازمان ملل متحد، تا سال ۲۰۲۵، نیمی از کشورهای جهان با چالش تأمین آب و کمبود آب مواجه خواهند شد و احتمالاً ۷۵ درصد جمعیت جهان تحت تأثیر کمبود آب قرار خواهند گرفت. در چنین شرایطی و در حالی که آسیا بیش از ۵۰ درصد جمعیت جهان را در خود جای داده است، منابع آب شیرین آن نسبت به سایر قاره ها کمتر است.
با این وجود،روزنامه خراسان، یکم شهریورماه ۱۴۰۱ می‌نویسد: “سرجمع آمارها در گزارش ابتدای امسال وزارت نیرو نشان می‌دهد ۳۰۰ شهر بزرگ و کوچک کشور، ۱۳ هزار روستای بالای۲۰ خانوار و ۱۵ هزار روستای زیر ۲۰ خانوار، در تنش آبی هستند. تنش‌های آبی از غرب تا مرکز و شرق کشور را فراگرفته و بار دیگر صدها شهر و روستا دچار بحران شده است؛ [بنابراین بی‌علت نیست که] وزیر نیرو انتظارات مردم برای تأمین آب شرب را به‌حق می‌داند و از تسریع اجرای طرح آبرسانی در ۳۱ استان خبر [می‌دهد].”
بی‌آبی و کم‌آبی فزاینده و محروم ماندن میلیون‌ها انسان از ابتدایی‌ترین و درعین‌حال حیاتی‌ترین نیاز زندگی موجب بروز اعتراض‌هایی زیاد در جای جای میهن شده است. قابل توجه است که به‌‌علت تغییرهای زیان‌بار آب‌وهوایی در جهان، سیل و جنگل‌سوزی و توفان‌های ویرانگر و خشکسالی و کمبود آب پدیده‌هایی جهانی شده‌اند، اما در خاورمیانه و به‌ویژه در کشور ما وضعیت آب آشامیدنی و کشاورزی وخیم‌تر است. واقعیت امر این است که در دهه‌های اخیر برداشت‌های بی‌رویه، غیرعلمی و کارشناسی‌نشده از منابع آب صورت گرفته است: از ساخته شدن کارخانه‌های آب‌بَر و سدهایی که در مکان‌هایی نامناسب احداث شده و نباید احداث می‌شدند گرفته تا حفر شمار کثیری چاه آب درنهایت سطح آب‌های زیرزمینی را به‌طورفاحش کاهش داده از این‌جمله‌اند.
حکومت مافیایی مستقر در میهن ما معیشت و سلامت همه شهروندان را با خطر جدی مواجه کرده است. برای رهایی از این وضعیت خطرآفرین، تفرقه و تنگ‌نظری در عرصهٔ فعالیت‌های سیاسی را که از ویژگی‌های مرحلۀ معینی از جنبش است باید کنار گذاشت و به استقرار دولتی ملی و دموکراتیک، متحد و یکپارچه دست در دست هم به پیکار مشترک با حکومت ضد مردمی و واپسگرای جمهوری اسلامی برخاست. برای حل معضل آب که اکنون به مشکلی جهانی تبدیل شده است و هم‌داستانی‌ای بین‌المللی در این عرصه درحال شکل‌گیری است، کشور ما نیز باید بتواند نقشی شایسته بر عهده گیرد. امروزه اتحاد نیروهای مترقی و میهن‌دوست برای پایان دادن به فساد و ویرانی حاکم بر ایران به ضرورتی درنگ‌ناپذیر تبدیل شده است.

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotnet

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا