فرهنگی

در میهن ما چه می‌گذرد؟

اعتراض‌های مردمی اخیر که سراسر شهرهای ایران را فرا گرفته است، نشان می‌دهد آنچه هم‌اکنون در خیابان‌های ایران جریان دارد، گسترده ترین و اصولی ترین خیزش مردمی است که در ۴۰ سال گذشته شاهدش بوده ایم….

با این حال، بعید نیست که خیزش اخیر در صورت ادامه داشتن و سد سرکوب را شکستن، همان‌گونه که اعتراض‌های سال ۱۳۵۷ به سقوط شاه منجر شد، بتواند رژیم جمهوری اسلامی را به زانو درآورد؛ با این که رویکرد این رژیم نهایت خشونت‌ است. اما واقعیت امر این است که رژیم تهران در حال فرسایش درونی است؛ حتی اگر در نتیجه اعتراض‌های کنونی سقوط نکند. ضربه سنگینی به رژیم خواهد زد و آن را به زانو در خواهد آورد.

بازگشت معترضان به خیابان‌ها نشان می‌دهد که دولت عملا دچار آشفتگی و دشواری است و تظاهرات مردمی علیه آن به یک روند مزمن و پیوسته تبدیل شده است. در طول دو دهه گذشته و به‌رغم تغییر چهره رهبری دولت از خاتمی تا احمدی‌نژاد، روحانی و رئیسی، هیچ سالی نگذشت که مردم ایران به خیابان نریزند و علیه حکومت “اسلامی”شعار ندهند.
به گزارش روزنامه الشرق‌الاوسط، ناتوانی رهبر جمهوری اسلامی ایران در مواجهه با واقعیت نسل جوان در حال تغییر این کشور که در نهایت بقای نظام را تهدید می‌کند، عامل اصلی ایجاد وضعیت دشوار کنونی است. اما ایدئولوژیک فرسودی فقه سنتی،به‌آسانی از گفتمان و رویکرد خود عقب‌نشینی نمی‌کند و تنها راه رهایی کندن این غده سرطانی از جامعه بشری است.
امروز زمان، در سراسر دنیا تغییر کرده است، اما در کشور ما، هیچ‌ تغییر و تحولی اساسی با بودن جمهوری اسلامی مشاهده نمی شود.
تهران به جای تغییر و در تلاش برای فرار از مسئولیت، سعی می‌کند هرگونه ناهنجاری در کشور را ناشی از توطئه خارجی بداند و آمریکا، کشورهای همسایه و رسانه‌ها را مقصر بشمارد؛ در حالی‌ که مشکل اصلی در درون کشور  ریشه دارد و با گذشت زمان، بیشتر گسترش خواهد یافت؛ مگر اینکه  به این واقعیت اذعان شود که عامل ایجادکننده بحران و درمان آن به مسائل داخلی و در وجود “اسلام سیاسی” بستگی دارد.
در گذشته گفته می‌شد «کسی که باد می‌کارد، طوفان درو می‌کند». در واقع، آشفتگی که هم‌اکنون ایران را فرا گرفته، ناشی از همان هرج‌ومرجی است که رژیم خامنه‌ای در کشور ایران و منطقه ایجاد کرده است، در این امر نقش امپریالست ها را نیز بناید نا دیده گرفت. از زمانی که  جمهوری اسلامی به رهبری روحانیون در ایران به قدرت رسیدند، می‌خواهند سرنوشت بیش از ۸۰ میلیون انسان را خودسرانه و آن‌گونه خود در نظر دارند، رقم بزنند.
کشته شدن  دختر ۲۲ ساله که به بهانه «مناسب نبودن حجابش» در گشت ارشاد و ضرب‌وشتم او تا حد مرگ، جرقه‌ای بود که خشم نهفته در جامعه را بیرون بکشد.  و نفرت از رژیم جمهوری اسلامی را برانگیزد و به آغاز خیزشی مردمی منجر شد. مردم ایران در برابر رژیمی به اعتراض برخاسته‌اند که نه تنها زندگی مناسبی برای آن‌ها تامین نکرده است، که پیوسته این ملت را سرکوب و اموال ملی را غارت می‌کند.
تحول قابل‌توجه در درگیری‌های اخیر ایران این است که برخی معترضان دلیرانه و با جسارت تمام مقابل نیروهای امنیتی می‌ایستند و به آن‌ها حمله می‌کنند. در مقابل، رژیم جمهوری اسلامی سعی می‌کند با قطع دسترسی به رسانه‌های اجتماعی و اینترنت، مردم ایران را در انزوا قرار دهد. البته رژیم جمهوری اسلامی ایران جز متهم کردن معترضان به وابستگی، اقدام موثری که هدف از آن بازگشت آرامش به جامعه باشد، انجام نخواهد داد.
تردیدی نیست که اگر اعتراض‌های مردم تنها به دلیل وقوع این جنایت می‌بود، رژیم ایران می‌توانست با اعلام اینکه موضوع را پیگیری و عاملان را مجازات می‌کند، ملت را به حفظ آرامش فرا خواند؛ اما تظاهرات مردمی اخیر ناشی از چالش‌های اقتصادی و معیشتی، آزادی های فردی و اجتماعی و یا اقدام فردی نیست، بلکه مخالفت مردم با اصل رژیم جمهوری اسلامی است؛ در واقع، حاکمیت دینی دیگر برای مردم پذیرفتنی نیست و چنین نظامی نمی‌تواند برای جامعه کارایی داشته باشد.
عصر حکومت “اسلامی” و روحانیت در ایران به پایان رسیده است و از دید معترضان، رهبران رژیم جمهوری اسلامی امروز به نماد فساد و استبداد تبدیل شده‌اند. در حال حاضر، ایران کشور فقیری شده است که  شهروندانش تامین زندگی اولیه را ندارد.
تظاهرات کنونی در ایران ادامه اعتراض‌هایی گسترده‌ای‌اند که تهران در سال های پیش شاهد آن بود . در سال ۱۳۹۶، تظاهرات خشونت‌آمیز دیگری را شاهد بودیم که انگیزه‌های اقتصادی داشت. در سال ۱۳۹۸، مردم این کشور بار دیگر به خیابان‌ها ریختند و تظاهرات در روستاها و شهرهای مختلف ایران تا ماه‌ها ادامه داشت. اما خیزش اخیر مردمی از مناطق کردنشین ایران آغاز شد و به پایتخت رسید. اشاره به‌این نکته از آنجا حائز اهمیت است که اعتراض‌های گستردۀ مردمی در سال‌های ۹۶ و ۹۸ عمدتاً بر سر تشدید فشارهای اقتصادی ‌از‌جمله افزایش قیمت بنزین در سال ۹۸ بود. اما امروز بیش از هشتاد شهر کشور در جنبش اعتراضی سیاسی،‌اجتماعی‌ و اقتصادی بی‌سابقه ای در برابر این جنایت هولناک حکومت ضد مردمی جمهوری اسلامی به‌پا خاسته و آن را به‌چالشی جدی کشیده‌اند، چالشی که درعین‌حال اعتراضی جدی به ادامۀ پایمال شدن حقوق زنان میهن ما و حجاب اجباری نیز بود
شکی نیست اعتراض‌هایی مردمی که هم‌اکنون در ایران جریان دارد، رژیم جمهوری اسلامی را به سمت فرسایش بیشتر سوق خواهد داد و در نهایت آن را به دادن امتیازهایی مجبور خواهد کرد که امروز از دادن آن‌ها سر باز می‌زند.
مردم و جوانان معترض در روزهای اخیر نشان داده‌اند که با مقاومت هماهنگ و مشترک می‌توانند گزمگان رژیم را به ‌عقب‌نشینی و فرار وادار کنند.

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotnet

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا