اخبارچرخان

اعتراض های مردم جان به لب رسیده؛ التهاب در چابهار، تداوم خیزش در شهرها

تظاهرات ضد حکومتی در محله‌های تهران، کرج، سنندج، یزد ، شیراز، بوشهر و چاربهار ادامه دارند. فضای چابهار ملتهب است و اماکن اداری آن به آتش کشیده شده‌اند. تعداد بی شماری دستگیر شده اند. گروه آنانیموس از هک سایت بانک ملت خبر داد…..

تب و تاب تظاهرات ضد حکومتی در شهرهای میهن ما همچنان ادامه دارد و تصاویر موجود در شبکه‌های اجتماعی بیان‌گر التهاب و خشم مردم چابهار از تعرض فرمانده نیروی انتظامی منطقه به یک دختربچه بلوچ هستند. ویدئوها نشان می‌دهند که شهروندان به خیابان ریخته و شماری اماکن را در واکنش به این موضوع و اعتراض به مرگ مهسا امینی آتش زده‌اند.
به گزارش دویچه وله، مولانا عبدالغفار نقشبندی، امام جمعه موقت شهرستان راسک دو روز قبل هشدار داده بود که اگر قوه قضاییه به پرونده تجاوز یک فرمانده ناجا به دختری جوان رسیدگی نکند، ممکن است مردم منطقه واکنش نشان دهند.
انسداد و اختلال گسترده شبکه اینترنت، فرایند ارتباط و خبررسانی از شهرها را بسیار کند کرده و رسانه‌های وابسته داخلی می‌کوشند وضعیت را در مسیر عادی شدن جلوه دهند. با این همه دامنه تجمعات اعتراضی در همان شواهد محدود دیده می‌شود. مردم از خانه‌ها شعار می‌دهند و خودروها در خیابان‌ها بوق ممتد می‌زنند.
فیلم‌های منتشره در اکانت اینستاگرامی “۱۵۰۰ تصویر” از جوش و خروش معترضان در شهرک اکباتان، نارمک، صادقیه و میدان هروی در تهران و شهرهای سنندج، یزد، چابهار، کرمانشاه، کرج، شیراز و بوشهر حکایت می‌کنند. در توضیح یکی از ویدئوها آمده که ماموران در شهرک اکباتان به خانه‌های مردم تیر ساچمه‌ای می‌زنند تا جلوی شعار دادن آنها را بگیرند. اما کور خوانده اند، مردم به درستی دریافته اند که بُن‌بست- سیاسی کشور نتیجهٔ مستقیم سیاست‌های اعمال شده از سوی ولی فقیه و انحصار خفقان‌آور نهادهای قدرت و تصمیم‌گیری در کشور در دست مُشتی عناصر به‌شدّت ارتجاعی و به‌طورعمده نمایندگان سرمایه‌داری بزرگ تجاری و رانت‌خوار کشور و نیروهای سرکوبگر و وابستگان به آنان است. نقش روزافزون نیروهای انتظامی و سرکوبگر- به‌ویژه سپاه پاسداران و فرماندهان آن- در فعالیت‌های اقتصادی‌سیاسی کشور ‌پدیده‌ای بسیار خطرناک است که می‌تواند خطرهایی جدی برای آیندهٔ تحوّلات کشور در پی داشته باشد. به همین دلیل است که مردم کل نظام را هدف قرار داده و خواستار تغییرات بنیادی و گذر از جمهوری اسلامی شده اند.
به گزارش سایت زمانه ، «اگر امروز از مردم حاضر در خیابان بپرسیم که فکر می‌کنید تا کجا می‌توان پیش رفت جوابی صریح دریافت می‌کنیم: تا هر کجا که بتوانیم، تا انتها. پاسخ آنها ریشه در اراده جمعی‌شان دارد.»سیر حوادث در ایران با سرعتی چشمگیر پیش می‌رود و در این شرایط ممکن است هر لحظه مسیر اعتراض‌ها و سرکوب‌ها به گونه‌ای پیش برود که چهره واقعیت دگرگون شود. اتفاقی کوچک می‌تواند به حوادثی بزرگ و غیرقابل پیش‌بینی منجر شود و از این‌رو هر تحلیلی که بر اساس وضعیت امروزی منتشر می‌شود ممکن است در مدتی کوتاه کم‌و‌بیش بی‌اعتبار شود. اما دست‌کم تا همین‌جا چند نکته برجسته‌تر و قطعی‌اند؛ نکاتی که برآمده از مشاهدات از نزدیک و گفت‌وگوهایی شتاب‌زده‌اند: “شکاف میان حکومت و لایه‌های مختلف جامعه بیش از هر زمان دیگری در چهار دهه اخیر حاد و بحرانی شده به گونه‌ای که بسیاری از کسانی که در روزهای گذشته در خیزش خیابانی شرکت کرده‌اند باور دارند که به نقطه نهایی، یعنی فروپاشی تمام عیار حکومت، نزدیک شده‌اند و از این‌روست که از لحظه آغاز خیزش تا امروز هیچ روزی نبوده که شاهد اعتراض در شهرهای مختلف نباشیم. باور آنها و به رخ کشیدن این باور در خیابان سبب شده تا بسیاری از چهره‌های مشهوری که همواره ساکت بوده‌اند نیز به این نقطه برسند که دیگر نمی‌توان شکاف میان حکومت و جامعه را نادیده گرفت و به روی خود نیاورد.
مردم نه تنها می‌خواهند در خیابان حضور داشته باشند بلکه می‌خواهند آن را حفظ هم بکنند و برای همین در مقابل هجوم نیروهای سرکوبگر دست به مقاومت می‌زنند و به سادگی خیابان را رها نمی‌کنند. مردمی که در متن خیزش قرار دارند فکر نمی‌کنند که اگر خشونت طرف مقابل را به خودش برگردانند به شکلی شدیدتر سرکوب می‌شوند. این را تجربه چند روزه آنها نشان می‌دهد. مردم حاضر در خیابان در حال آموختن‌اند و یکی از آموخته‌هایشان این است که مقاومت در برابر خشونت و سرکوب باعث ترس و در مواردی عقب‌نشینی نیروهای سرکوبگر می‌شود.
انسجام و به‌هم‌پیوستگی خلق های میهن ما، اقلیت‌ها و گروه‌های مختلف اجتماعی نشانه‌ای تازه در موج جدید خیزش مردم است. حمایت شهرهای آذربایجان از کردستان، نکته‌ای حایز اهمیت است . همبستگی و انسجام خیزش اخیر شکل دیگری از اتحاد را پیش روی آینده میهن ما قرار داده است. اتحادی که بر بستری از کثرت شکل گرفته و نه اتحادی که در آن رهبری خودخوانده فراخوان می‌دهد که با من اتحاد کنید یا به قولی لبیک بگویید.
کشتاری که در آبان ۹۸ شکل گرفت شاید به سوال فوق دامن زده است. در آبان حکومت به شکل افسارگسیخته‌ای دست به کشتار زد و نشان داد که ابایی از این ندارد که به اصطلاح حمام خون راه بیاندازد. اما آیا هربار می‌تواند چنین کند؟ درواقع بخشی از پاسخ در این نکته نهفته است که خیزش اخیر در تداوم موج‌های اعتراضی چند سال اخیر، حکومت را به مرحله‌ای وارد کرده که هنوز توان سرکوب دارد اما امکان‌های سرکوب برایش محدودتر شده است. خیزش‌های پیاپی و گستردگی بی‌سابقه جنبش اخیر سبب شده که حکومت مجبور شود به این نکته فکر کند که اگر دست به کشتار وسیع و افسارگسیخته بزند ممکن است تنها به شعله‌ورتر شدن خیزش مردم کمک کند و درواقع خودش را هل بدهد. این البته به معنای این نیست که حکومت در روزهای اخیر دست به کشتار نزده و اعتراضات را تحمل کرده است. بخش زیادی از مردم تا همین امروز کشته، زخمی و بازداشت شده‌اند پس سرکوب و کشتار از لحظه آغاز در جریان بوده است.
خیزش گسترده و بی سابقه توده ها در سرتاسر میهن رفراندمی است علیه حاکمیتی که مشروعیت خود را نه تنها برای اکثریت قاطع مردم، بلکه برای بسیاری از هواداران خود نیز از دست داده است و مردم با شعارهای روشن خود و ادامۀ مبارزه دلیرانه شان بر ضد خشونت و سرکوب خونین رژیم با قاطعیت آنرا تأکید می کنند.

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotnet

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا