فرهنگی

وطنِ من، وطنم!

شعر از «محمد فضولی»

برگردان: جهان

در دل داغ جنونت چو نهان شــــــــــــــد بدنم

زنده ام هست لباســــــم، چو بمیرم، کفنم

جان چو جانان طلبیده‌ست، بباید دادن

صاحب جان تو جانان، نه تویی و نه منم

 

آهِ من در طلب شهد لبت صخره شکافت

لانِ زنبـــــــــــــــــور شــــــــــــــــده خــــــــانۀ بیت الحَـــــــــــــزَنَم

 

طوق زنجـــــیر جنون دایرۀ قـــــــــدرت ماست

چه روا باشــــد اگر چیره شـــــود ضعف تنم

 

غرق سیلاب سرشــــگم من سرگشتۀ عشق

چون حبابی که پر است از نَفَسَت پیرهنم

 

بلبل غـــم زده ام باغ و بهــــارانم تو

دهن و قدّ و رخت، غنچه و سرو و چمنم

 

ای فضــــــــــــولی نکنم ترک ســـــــــر کوی نگار

وطنِ من، وطنِ من، وطنِ من، وطـــــــنم

 

شعر از «محمد فضولی»

برگردان: جهان – ۱۰ مهر ۱۴۰۱

 

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotnet

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا