جوانان

بیانیه روزنامه نگاران مستقل ایران در باره پرونده سازی برای خبرنگاران بازداشتی

روز گذشته بیانیه‌ای از سوی وزارت اطلاعات و اطلاعات سپاه منتشر شد که در بخشی از آن «اتهامات ثابت نشده‌ای» را پیش از رای دادگاه به دو خبرنگار نسبت می‌دهد. این اتهامات که طبق معمول در راستای توهماتی همچون انتساب به خارج از کشور ساخته شده، ما روزنامه‌نگاران را به شدت دچار نگرانی کرده است. نهاد قضایی که سال‌هاست عدم استقلال آن ثابت شده است، بی‌پروا و بدون برگزاری دادگاه، هیچکاره بودن خود را در مقابل ضابطین به اثبات رسانده است….

اگرچه پیشتر نیز نهاد قضایی در مقابل انتشار هجونامه‌هایی که در برخی خبرگزاری‌ها، انواع اتهامات را پیش از دادگاه به برخی خبرنگاران و دیگر بازداشتی‌ها نسبت داده بود، سکوت کرده بود. در شرایطی که حتی به صحبت‌های تعدادی از خبرنگاران شاهد در پرونده این دو روزنامه‌نگار بی‌توجهی شده است و نهادهای امنیتی در بیانیه‌ای رسمی همه سناریو را که انگار برایشان مسجل شده، بازگو می‌کنند، انتظار دارید کسی صداقت شما را باور کند؟

این همراهی و همکاری نهادهای امنیتی و نهادقضایی تازگی ندارد و تنها روزنامه‌نگاران نبودند که اسیر این سناریو نویسی‌های سخیف قرار گرفتند و چه بسا خیلی از مردم که سال‌ها عمرشان را به همین دلیل در زندان گذراندند، هدف این دست حملات قرار گرفتند.
طبق قانون مطبوعات، کسب و نشر اطلاعات از سوی روزنامه‌نگاران جزو حقوق آنان است و سلب آن غیرقانونی است. اکنون ما به عنوان روزنامه‌نگار موظف هستیم بیش از هر چیز ارزش و جایگاه آزادی بیان را دریابیم و ارج نهیم. ایستادگی در مقابل این سناریونویسی به هر نحوی که ممکن است باید انجام بگیرد.

روزنامه نگاران مستقل ایران

بیانیه‌ی انجمن صنفی روزنامه‌نگاران تهران: روزنامه‌نگاری را ممنوع کنید!

بیانیه دو نهاد اطلاعاتی به معنای آن است که همه ما روزنامه‌نگاران متهم و حتی مجرم هستیم

انجمن صنفی روزنامه‌نگاران استان تهران، در واکنش به بیانیه‌ی دو نهاد اطلاعاتی که در آن اتهاماتی به الهه محمدی و نیلوفر حامدی نسبت داده شده بود، بیانیه‌ای صادر کرد.

متن این بیانیه به این شرح است:
بیانیه مشترک دو نهاد اصلی اطلاعاتی کشور درباره تحلیل رویدادهای اخیر، مضمونی نداشت جز اینکه باید روزنامه‌نگاری را جرم و ممنوع اعلام کرد، زیرا فعالیت عادی دو نفر از همکاران ما در انجام وظیفه حرفه‌ای را مصداق اتهامی قرار داده‌اند که به معنای پایان کار روزنامه‌نگاری است.
دو فعالیت خبری مورد اشاره نهاد‌های اطلاعاتی، جزو ابتدایی‌ترین و بدیهی‌ترین وظایف روزنامه‌نگاری محسوب می‌شود؛ این در حالی است که یکی از ریشه‌های مشکلات کشور، فقدان یا خطیر بودن انجام همین فعالیت‌های خبری است. آنچه را این بیانیه درد دانسته، در واقع درمانِ رسانه‌های داخلی است.

به علت فقدان همین فعالیت است که مرجعیت رسانه‌ای از داخل به خارج از کشور منتقل شده و امروز با چنین وضعی مواجه‌اید، به‌طوری که اگر تمام روزِ خود را صرف تکذیب اخباری کنید که غلط و دروغ می‌پندارید، باز هم وقت کم می‌آورید، چون رسانه نداریم. از این رو، برخورد با فعالیت ابتدایی دو خانمِ روزنامه‌نگار حرفه‌ای، ناشی از عصبانیتی است که نسبت به رسانه‌های برون‌مرزی وجود دارد. و ضرورت دانستن این نکته که مقابله با آن رسانه‌ها، اتفاقاً به رسمیت شناختن و احترام و دفاع از حرفه‌ی روزنامه‌نگاری است.
انتقام از برنامه‌های ماهواره‌‌های فارسی‌زبان خارج ایران را از روزنامه‌نگاران زحمتکش و خدمتگزار مردم نمی‌گیرند. این نه قانونی است، نه اخلاقی و نه حتی مفید و تاثیرگذار. این اتهام که همکاران ما برای آموزش بدیهیات و اصول اولیه روزنامه‌نگاری به خارج از ایران رفته و در کلاس‌های روزنامه‌نگاری شرکت کرده‌اند، فارغ از صحت و سقم اصل وجودی چنین برنامه‌هایی، توهین به شعور مخاطب و جامعه روزنامه‌نگاری محسوب می‌شود؛ آن هم دو روزنامه‌نگاری که از حرفه‌ای‌ترین روزنامه‌نگاران کشور هستند. بیانیه دو نهاد اطلاعاتی به معنای آن است که همه ما روزنامه‌نگاران متهم و حتی مجرم هستیم و از آن مهم‌تر اینکه، حرفه روزنامه‌نگاری را در داخل کشور منتفی تلقی می‌کنند. از این‌رو معتقدیم باید مجموعه نهادهای مدنی و صنفی مرتبط با رسانه و روزنامه‌نگاری در این مورد چاره‌اندیشی کنند و اعتراض خود را به این رویکرد ویرانگر که ریشه تضعیف نهاد رسانه و فرستادن مرجعیت رسانه‌ای به خارج از مرزها را دربردارد ابراز کنند. متأسفانه رویکرد اطلاعاتی مزبور درد خود را از جایی می‌داند که در واقع درمان و چاره بیماری کشور است.
انجمن صنفی روزنامه‌‌نگاران استان تهران، این رویکرد امنیتی را نسبت به حرفه‌ی روزنامه‌نگاری نه تنها غیرقانونی و در تقابل با آزادی قانونی می‌داند، بلکه آن را عامل اصلی یا دست‌کم یکی از عوامل بحران‌زای جامعه ایران محسوب می‌کند. ضمن آنکه شکست‌ آن از پیش قابل مشاهده است. همچنین معتقدیم براساس آنچه در اطلاعیه مزبور آمده ، اقدامات حرفه‌ای دو‌ همکار حرفه‌ای ما خانم‌ها الهه محمدی و نیلوفر حامدی جزو وظایف حرفه‌ای هر روزنامه‌‌نگاری است. مگر قرار بر این بوده که تصویری از خانم مهسا امینی یا خبر مراسم آن مرحومه منتشر نشود که آنان خلاف آن عمل کرده باشند؟ این حق آنان و از آن مهم‌تر وظیفه حرفه‌ای‌شان بوده است، ضمن اینکه مدیران رسانه‌ای آنان نیز در جریان مأموریت‌کاری آنها بوده‌اند.
با توجه به جمیع جهات، انجمن صنفی روزنامه‌نگاران استان تهران معتقد است که ایرادات حقوقی گوناگونی از نظر شکلی و ماهوی در مورد اتهامات وارده به اقدامات حرفه‌ای دو همکار خبرنگار و نیز رویکرد نهاد‌های اطلاعاتی به حرفه روزنامه‌نگاری وجود دارد که این موارد نیز طی نامه‌ای جداگانه‌ به اطلاع ریاست محترم قوه قضائیه خواهد رسید.

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotnet

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا