اجتماعی

آلودگی هوا مرگ‌های زودرس می‌آورد

مسعود یونسیان، استاد اپیدمیولوژی دانشگاه علوم پزشکی تهران در رابطه با آمارهای مرگ و میر منتسب به آلودگی هوا، گفته: برخلاف مرگ و میرهای کرونا یا مرگ‌های ناشی از یک علت خاص که شمارش می‌شوند، مرگ‌های ناشی از آلودگی هوا محاسبه می‌شوند، این بدین معنی است که به ازی یک واحد آلودگی هوا، یک تعداد مشخص به مرگ و میر افزوده می‌شود، به طور مثال اگر ۱۰ واحد به شاخص آلودگی هوا افزوده شود، تعداد مرگ و میر را در آن ۱۰ واحد ضرب می‌کنیم.

آرمان ملی؛ او افزوده: موضوع دیگر این است که وقتی می‌گوییم افرادی در اثر علت مشخص فوت شده‌اند، می‌توان به صورت مستقیم از آنها نام برد، اما مرگ‌های در اثر آلودگی هوا را نمی‌توان به صورت مستقیم شناسایی کرد چرا که ما بر اساس یک سری محاسبات به این تعداد رسیده‌ایم. مرگ‌ها قطعی بوده و اگرچه آنها را به آلودگی هوا منتسب کرده‌ایم، اما یک به یک شمارش نکرده‌ایم، بلکه بر اساس محاسبات و بر اساس نتایج مطالعات قبلی و انتظاراتی است که بر اساس افزایش یا کاهش شاخص‌ها برآورد می‌کنیم.

مدیر گروه پژوهشی روش‌شناسی مطالعات و تحلیل داده‌های پژوهشکده محیط زیست دانشگاه علوم پزشکی تهران اظهار کرده: وقتی مرگ‌ها را محاسبه می‌کنیم، نمی‌توان دقیق آنها را شمارش کرد و از سوی دیگر یک عدم قطعیت نیز در آن وجود دارد به این علت که ممکن است طرز محاسبه آلایندگی هوا متفاوت باشد. مثلا داده‌هایی که از ایستگاه‌های سنجش آلودگی هوای شرکت کنترل کیفیت هوای تهران اخذ می‌شود با داده‌هایی که از ایستگاه‌های سازمان محیط زیست اخذ می‌کنیم ممکن است متفاوت باشد و این ایستگاه‌ها امکان دارد در جاهای متفاوتی باشند و غلظت‌های متفاوتی از آلودگی را ثبت کنند. از سوی دیگر یک نفر ممکن است، میانگین آلودگی را بر مبنای جمع میزان آلودگی ایستگاه‌ها تقسیم بر تعداد ایستگاه‌ محاسبه کند و یک فرد دیگر ممکن است بر اساس یک مدل آماری دیگر این آمارها محاسبه کند.

او تأکید کرده: در نتیجه شیوه‌های محاسبه، وزن داده‌ها و ضرایبی که بر اساس آن محاسبه را انجام می‌دهیم کاملا در نتایج دخیل هستند لذا اینکه نهادی قبلا تعداد این مرگ‌ها را در پایتخت سالی ۴ هزار نفر و نهادی دیگر در یک سال دیگر ۶ هزار نفر محاسبه کرده است را لزوما نمی‌توان به آن افزایش آمار مرگ‌های انتسابی گفت، چرا که این ممکن است ناشی از تغییر پارامترهایی باشد که ما برای محاسبه این مرگ‌های انتسابی به کار برده‌ایم.

استاد دانشگاه علوم پزشکی تهران در ادامه با بیان اینکه در علم سلامت اصطلاحی به نام دروکردن وجود دارد، گفته: همانطوری که در یک مزرعه داس بر می‌داریم تا گندم دروکنیم، معمولا دسته‌ها و خوشه‌های بلندتر و بزرگتر درو می‌شوند، خوشه‌هایی که در سطحی پایین‌تر از داس ما قرار دارد درو نمی‌شوند، لذا آلودگی هوا هم یک انسان جوان سالم و قبراق را نمی‌کشد. آلودگی موجب فوت زودرس می‌شود و مثلا یک فردی یک بیماری زمینه‌ای قلبی و تنفسی دارد و اگر قرار بود که مثلا تا ۱۰ سال دیگر زنده باشد در اثر این آلودگی هوا مرگ او زودتر رخ خواهد داد. لذا افرادی در اثر آلودگی هوا فوت می‌کنند که انتظار داشتیم در یک آینده نزدیک فوت کنند و اکنون به دلیل آلودگی هوا مرگ آنها جلو افتاده است.او ادامه داد: معمولا افرادی که در مرز سلامت خود با بیماری قرار دارند، بیشتر احتمال دارد که آلودگی هوا موجب مرگ آنها شود. در صورتی که غلظت آلودگی افزایش پیداکند مانند اتفاقی که در ۱۹۶۲ در لندن رخ داد و غلظت آلودگی ۱۰۰ برابر شد و در نتیجه تعداد بسیار زیادی از افراد فوت کردند که هیچگونه بیماری زمینه‌ای نداشتند. در زمانی که غلظت‌ آلایندگی زیاد نیست معمولا افرادی فوت می‌کنند که دچار بیماری زمینه‌ای هستند و ممکن است علت نهایی و مستقیم مرگ آلودگی هوا نباشد. این موضوع در مورد کرونا و عفونت بیمارستانی نیز وجود دارد.

به گفته او: کارکردن با داده‌های بهداشتی ظرایف خود را دارند و اگر کسی به این ظرایف واقف نباشد، ممکن است نتایج درستی حاصل نشود. با این حال این نتایج محاسباتی که در مورد مرگ‌های منتسب به آلودگی هوا وجود دارد به واقعیت نزدیک است و از سوی دیگر عدد عجیبی هم نیست.

 

 

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotnet

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا