گوناگون

احداث سدی که نابودی به ارمغان می‌آورد

به اعتقاد کارشناسان منابع آبی، توده نمکی در سد گتوند ۲ و نیم کیلومتر در مخزن ۶۰ کیلومتر مربعی بوده و این درحالی است که در سد چمشیر ۷۰درصد دریاچه این سد در گنبد نمکی سازند واقع شده است. همچنین موقعیت سازند گچساران در میادین نفتی منجر به تشکیل پوشش برای ذخایر عظیم نفت در این منطقه شده است. این البته همان موضوعی است که می‌تواند سد چمشیر را به منبع عظیم آلودگی‌های زیست محیطی تبدیل کند.

اردیبهشت ماه سال ۹۸ یک گروه تحقیقاتی از دانشگاه تهران در گزارشی به شرکت مدیریت منابع آب و نیرو که مجری این سد است، اعلام کرد که به دلیل شرایط زمین‌شناسی و وضعیت حوضه آبی، در صورت آبگیری این سد سالانه ۵۰۰ هزار تن نمک در مخزن سد حل خواهد شد. به اعتقاد کارشناسان منابع آبی، توده نمکی در سد گتوند ۲ و نیم کیلومتر در مخزن ۶۰ کیلومتر مربعی بوده و این درحالی است که در سد چمشیر ۷۰درصد دریاچه این سد در گنبد نمکی سازند واقع شده است. همچنین موقعیت سازند گچساران در میادین نفتی منجر به تشکیل پوشش برای ذخایر عظیم نفت در این منطقه شده است. این البته همان موضوعی است که می‌تواند سد چمشیر را به منبع عظیم آلودگی‌های زیست محیطی تبدیل کند. یک کارشناس و فعال محیط زیست درباره تبعات احداث سد چمشیر می‌گوید که تبعات جدی‌اش این است که شرق خوزستان تا هندیجان که همین الان هم کانون گسترش فرسایش بادی در آنجا شده، به دلیل کاهش محسوس در آب‌دهی، نابودی نخلستان‌ها، بخش‌های قابل توجهی از شادگان را به شکل جدی‌تری از دست خواهیم داد و بحران در منطقه شرق خوزستان افزایش پیدا می‌کند شوری آب باعث می‌شود که همین اراضی کشاورزی که در منطقه هستند، بیشتر از حیز انتفاع خارج شوند، بیکاری و چشمه‌های تولید گرد و خاک افزایش پیدا کند، یک سری شاخص زیست‌پذیری خوزستان با بهبهان را کاهش می‌دهد و علاوه بر این حدود ۲۵۰۰ هکتار جنگل را در منطقه‌ای که هر درختی از آن می‌تواند ارزشمند باشد را به صورت کامل یا در حد قابل توجهی از دست خواهیم داد. محمد درویش، کنشگر محیط زیست در پاسخ به این پرسش که چرا احداث سد چمشیر نمی‌تواند به افزایش کیفیت آب رودخانه زهره کمک کند، گفت: «استدلال موافقان این است که چون رودخانه زهره بعد از تنگه چمشیر، با چند چشمه فوق‌العاده شور کیفیت آبش را از دست می‌دهد، در نتیجه با زدن این سد اجازه نمی‌دهیم که کیفیت آب شیرین فدای آب شور شود. منتهی در گزارشی که در دانشگاه تهران در سال ۹۸ توسط دکتر منتظری و همکارانش منتشر شد، به این استدلال پاسخ دادند که مخزن سد که ۳/۲ میلیارد متر مکعب گنجایش دارد، وقتی سالانه با ۵۰۰ هزار تن ورودی نمک مواجه شود، فشار هیدرواستاتیکی به مخازن آب زیرزمینی و سطحی در پایین دست سد می‌آورد و آب‌دهی همان چشمه‌های فوق‌العاده شور را افزایش می‌دهد؛ در نتیجه می‌تواند ابعاد فاجعه را به مراتب بدتر هم کند. به همین خاطر کمیسیون اصل ۹۰ مجلس هم دستور توقف آب‌گیری را صادر کرده است.»او ضمن بیان اینکه به دلیل شور بودن، این آب برای کشاورزی هم قابل استفاده نیست، افزود: «وقتی مخزن را از دست دهیم، آن مخزن قرار بوده آب باکیفیت برای کشاورزی را فراهم کند. طبق گزارشی که وزارت نفت منتشر کرده است علاوه بر اینکه آب شور می‌شود، هیچ تضمینی وجود ندارد که مواد شیمیایی آن یازده چاه نفتی که پلمب و زیر مخزن را می‌گیرد، قاطی آب نشود. بنابراین می‌تواند علاوه بر شوری دچار آلودگی‌های میکروبی و بیولوژیک دیگر هم شود.» درویش درخصوص دیگر تبعات احداث این سد، بیان کرد: «تبعات جدی‌اش این است که شرق خوزستان تاهندیجان که همین الان هم کانون گسترش فرسایش بادی در آنجا شده، به دلیل کاهش محسوس در آب‌دهی، نابودی نخلستان‌ها، بخش‌های قابل توجهی از شادگان را به شکل جدی‌تری از دست خواهیم داد و بحران در منطقه شرق خوزستان افزایش پیدا می‌کند.» این فعال محیط زیست افزود: «شوری آب باعث می‌شود که همین اراضی کشاورزی که در منطقه هستند، بیشتر از حیز انتفاع خارج شوند، بیکاری و چشمه‌های تولید گرد و خاک افزایش پیدا کند، یک سری شاخص زیست‌پذیری خوزستان با بهبهان را کاهش می‌دهد و علاوه بر این حدود ۲۵۰۰ هکتار جنگل را در منطقه‌ای که هر درختی از آن می‌تواند ارزشمند باشد را به صورت کامل یا در حد قابل توجهی از دست خواهیم داد. در واقع ۵۰۰ هکتار جنگل رودخانه‌ای را کامل از دست خواهیم داد، از جمله گونه‌های کنار، پده و ید و ۲۵۰۰ هکتار دیگر از جنگل‌ها را هم متاثر می‌کند و احتمال نابودی آن‌ها بیشتر خواهد شد.»

 

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotnet

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا