جوانان

سخنی دربارهٔ فاجعهٔ ازدواج اجباری و پیامدهای آن

زینب حریزی مزرعه، ۱۵ ساله ساکن سوسنگرد به‌دلیل مخالفت با ازدواج اجباری با پسرعموی‌اش مورد ضرب و شتم پدر و برادرش قرار می‌گیرد. این دختر نوجوان روز یکشنبه ۲۷ آذر با حلق‌آویز کردن خودش دست به خودکشی زده و جان خود را از دست می‌دهد…

خبرگزاری هرانا – روز یکشنبه ۲۷ آذر، یک دختر نوجوان ۱۵ ساله ساکن سوسنگرد، برای امتناع از ازدواج اجباری از طریق حلق آویز کردن دست به خودکشی زد و جان خود را از دست داد.
سهم نوجوانان ایرانی از خودکشی‌ های سالانه از سوی سازمان پزشکی قانونی بیش از ۷ درصد اعلام شده است.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز یکشنبه ۲۷ آذر ۱۴۰۱، یک دختر نوجوان ساکن روستای ابوحمیضه از توابع شهر سوسنگرد دست به خودکشی زد و جان خود را از دست داد.
هویت این نوجوان «زینب حریزی مزرعه، ۱۵ ساله» توسط هرانا احراز شده است.
یک منبع مطلع در این خصوص به هرانا گفت: “این دختر نوجوان به دلیل مخالفت با ازدواج اجباری با پسرعموی خود توسط پدر و برادرش مورد ضرب و شتم قرار می گیرد. سپس زمانی که در منزل تنها بود، از طریق حلق آویز کردن دست به خودکشی زد و جان خود را از دست داد.”
بر اساس گزارش مرکز آمار ایران، تولد ۲۹۳ کودک از مادرانی با ‌سنی کم‌تر از ۱۵ سال و یک کودک از پدری با سنی کمتر از ۱۵ سال نیز در بهار سال ۱۴۰۰ به ثبت رسیده است. همچنین، تولد ۱۵هزار و ۳۵۵ کودک از مادران و ۶۷۴ کودک نیز از پدران ۱۵ تا ۱۹ ساله در همین بازهٔ زمانی ثبت شده است.
آمارهایی که مراجع رسمی در خصوص ازدواج دختران و پسران زیر ۱۵ سال اعلام می‌کنند فقط آمار ثبت شدهٔ اداره‌های ثبت و احوال را شامل می‌شود. بسیاری از ازدواج‌های دختران زیر ۱۵ سال هرگز ثبت رسمی نمی‌شود. بخشی از این ازدواج‌ها در منطقه‌هایی که اهالی‌شان “بدون شناسنامه”‌اند صورت می‌گیرد. بسیاری از این ازدواج‌ها به‌صورت صیغه‌ای بنابر فقه سنتی انجام می‌گیرند.
طبق گزارش رسانه‌ها، وضعیت ازدواج کودکان زیر ۱۵ سال در ایران در آذرماه سال گذشته شامل ۱۷۲ مورد طلاق دختربچه ۱۰ تا ۱۴ ساله در بهار سال ۱۴۰۰ و بروز پدیدهٔ “کودک مُطَلّقه” (طلاق‌گرفته) است. طبق ارقام مرکز آمار ایران، ۳۰۴۴ دختر و ۱۴۷ پسر ۱۵ تا ۱۹ ساله نیز طلاق گرفته‌اند. مانند دیگر آمارهای حکومتی، آماری دقیقی از ازدواج‌ها و طلاق‌ها منتشر نمی‌شود، چون بسیاری از آن‌ها اصلاً ثبت نمی‌شوند.
برای بهبود قوانین مدنی به سود کودکان و نوجوانان، جامعه ما به نهادهای مدنی‌ای قدرتمند و کنشگران مدنی و اجتماعی‌ای دغدغه‌مند نیاز دارد تا بتوانند خواست‌های این بخش از جمعیت آینده‌ساز میهن‌مان را به حکومت تحمیل کنند و از فاجعهٔ رو به‌گسترش سنت قرون‌وسطایی و فئودالی کودک همسری جلوگیری کنند.
روان‌پزشکان، پژوهشگران، و پزشکان حوزه زنان و زایمان معتقدند “کودکانی که مجبور به کودک همسری می‌شوند به‌دلیل ضربه‌ای که در ازدواج نارس با آن رو به‌رو شده‌اند، اغلب دچار اختلالات روانی جدی می‌شوند. این کودکان بدون این که مراحل طبیعی رشد را طی کنند و از لحاظ جسمی و روحی و فکری برای ازدواج آماده شوند، با این تغییر ناگهانی [ازدواج در کودکی] مواجه می‌شوند.” ازدواج کودکان نقض قوانین حافظ حقوق بشر است و پیامدهایی ناگوار و جبران‌ناپذیر به‌ویژه برای دختران و کل جامعه به‌دنبال دارد. وقتی فاجعهٔ کودک‌همسری در زندگی کودک روی می‌دهد مجال یادگیری در سنین طلایی رشد را از دست می‌دهد. کودکی که خود به تربیت و آموزش نیازمند است، کودکی نورسیده در آغوش دارد که او را باید تربیت کند. پدیدهٔ کودک‌همسری همان کودک‌آزاری اما به‌طورمدام است و آسیب‌هایی جدی بر جسم و روح‌ کودک وارد می‌آورد که تا پایان عمر با او همراه است و خاطره و اثر رنج‌آور این ستم از ذهن و زندگی‌شان زدوده نمی‌شود. قوانین زن‌ستیز و قرون‌وسطایی رژیم سرنوشتی تلخ برای زنان و دختران میهن ما رقم زده است. با این که ممانعت ازدواج کودکان به‌جز نزد مردم ما در دستورکار حقوق بشر و توسعه جهانی هم قرار گرفته است، رژیم آزادی‌کُش اعتنایی به آن‌ها ندارد و حتا با آن‌ها خصومت می‌ورزد. دختربچه‌هایی که از روی جهل و اجبار و تنگدستی خانواده و با حمایت قوانین شرعی قربانی کودک‌همسری می‌شوند درحقیقت در کودکی از ابتدایی‌ترین حقوق انسانی و اجتماعی محروم می‌شوند.
متأسفانه آسیب‌های کودک‌همسری گسترده است. زنانه شدن فقر، گسترش خشونت، رابطهٔ جنسی بیرون از زناشویی، طلاق، افسردگی، ترک تحصیل، انزوای اجتماعی، و فرار از خانه، از جمله آسیب‌های روانی و جسمانی کودک‌همسری هستند.
جمهوری اسلامی ایران با تصویب قانون‌هایی زن‌ستیزانه در پوشش “شرع” (ازجمله رواج کودک‌همسری) و ترویج آن‌ها به‌وسیلهٔ نظارت انواع نهادهای سرکوب و گشت‌ها و نهی از منکرها سیاست اصولی‌اش در ستیز با دستاوردهای مبارزات سالیان متمادی زنان را اجرا می‌کند. محدود کردن زنان در چهاردیواری خانه و آشپزخانه و افزودن بر جمعیت و محروم ساختن آنان از حضور و شرکت فعال در زندگی اجتماعی، سیاسی، و اقتصادی کشور هدف رژیم از آغاز بوده است. در جمهوری اسلامی ایران هیچ نهاد و قانونی از دختربچه‌ها در برابر افتادن آنان به‌ورطهٔ کودک‌همسری دفاع نمی‌کند. اقدام تبهکارانهٔ کاهش سن ازدواج و زناشویی دختربچه‌ها در جمهوری اسلامی با زدن مُهر”‌شرع و قانون” بر آن تأیید می‌شود.

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotnet

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا