یادمان و رویدادها

گل سرخ ۸۲ ساله ما…

جهان

دیوانه وار عاشق گل سرخم

آزاده ام اگر چه اسیرم

من بی نیاز شاهِ فقیرم

نوشیده آب چشمۀ عشقم

بگذشته از سراب کویرم

 

گمنام عاشقی ز وادی رنجم

بی نام و بی نشان و بی دل و دستار

شیرین و ویس و لیلی و عذرا

هرگز مرا نبوده سوگلی و یار

 

فرهاد و وامق و مجنون نی‌ام که بخوانی

در بند ماه رخان نی، که تو دانی

 

سرخوش ز نوشِ جامِ میِ توده

مست از پیاله های آن مُل سرخم

زخمی ز خار زار  ستم‌کاران

دیوانه وار عاشق گل سرخم

جهان – ۹ مهر ۱۴۰۲

توضیح:

این شعر در مهرماه ۱۳۹۵ سروده شده بود. امروز با یادآوری خاطرات گذشته خواستم آن را دوباره به اشتراک بگذارم، اما از آنجایی که دارای پاره ای نارسایی‌های ساختاری بود، بهتر دیدم که پیش از انتشار، اندکی بازنگری و بازسازی یا بهینه سازی گفتاری در آن بشود و نتیجه این است که تقدیم به گل‌سرخ ۸۲ ساله مان و همه عاشقانش می‌شود:

 

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotnet

Print Friendly, PDF & Email
دکمه بازگشت به بالا