یادمان و رویدادها

ادای دین فرانسه به خارجیانی که در نهضت مقاومت با اشغالگران نازی‌ جنگیدند+ویدئو

فردا چهارشنبه ۲۱ فوریۀ ۲۰۲۴ پیکر «میساک مانوشیان»، کمونیست ارمنی تبار نهضت مقاومت فرانسه، به همراه پیکر هم‌رزم و همسرش «ملینه مانوشیان» با برگزاری مراسمی رسمی وارد پانتئون، آرامگاه بزرگ مشاهیر فرانسه، خواهد شد. در این مراسم امانوئل مکرون، رئیس جمهور فرانسه، به نام ملت فرانسه به این مبارز کمونیست ارمنی تبار و همرزمان او ادای احترام خواهد کرد.

به گزارش رادیو فرانسه، میساک مانوشیان زادۀ  ۱۹۰۶ میلادی در آدیامان ترکیه و یکی از نجات یافتگان کشتار جمعی ارمنی‌ها به دست دولت عثمانی بود. او شاعر و روزنامه نگار بود. در سال ۱۹۲۵ به لبنان رفت و سپس در فرانسه ساکن شد. در جنگ جهانی دوم به نهضت مقاومت فرانسه پیوست. به گواهی اسناد، حملات پارتیزانی او و همرزمانش به اشغالگران نازی در فرانسه در تقویت روحیۀ مقاومت در میان فرانسوی‌ها بسیار اثرگذار بود.

نازی‌ها او را در نوامبر ۱۹۴۳ دستگیر کردند و در ۲۱ فوریۀ ۱۹۴۴، درست هشتاد سال پیش، به همراه ۲۲ تن از همرزمانش که ده تن از آنان یهودیان لهستانی و مجار بودند، در دژِ «موُن والرین» به جوخۀ اعدام سپردند. ملینه مانوشیان از کشتار نازی‌ها جان به در برد. پس از جنگ آموزگاری پیشه کرد و  ۴۵ سال پس از مرگ شوهرش در ۶ دسامبر ۱۹۸۹ درگذشت. پیکر او را در گورستان «پاریزیَن ایوری» در نزدیکی پاریس به خاک سپردند. نخستین و دقیق‌ترین زندگینامۀ میساک مانوشیان را او نوشته است.

در فوریه ۱۹۴۴ نازی‌ها پوستر سرخ رنگی در ۱۵۰۰۰ نسخه در دیوارهای پاریس نصب کردند که در آن، تصویر‌ ده تن از محکومان به مرگ را چاپ کرده بودند. هفت تن از آنان یهودی بودند. در زیر عکس میساک مانوشیان نوشته بودند : ارمنی، سرکردۀ گروه، ۵۶ حمله، ۱۵۰ کشته و ۶۰۰ زخمی. در زیر تصویر دیگران نیز شمار حملات پارتیزانی هریک را نوشته بودند. قصد اصلی نازی‌ها از انتشار این پوستر اثبات مسئولیت یهودیان در حملات پارتیزانی نهضت مقاومت فرانسه و خرابکاری‌های آنان در خطوط حمل و نقل و راه‌آهن فرانسه بود.

پس از جنگ، «پوستر سرخ» منبع الهام شاعران، آهنگسازان و هنرمندان نامدار فرانسوی شد. در سال ۱۹۵۱ پُل الوار، شاعر کمونیست فرانسوی، شعری به افتخار «۲۳ هراس‌افکنِ خارجیِ شکنجه دیده و تیرباران شده به دست آلمان‌ها» سرود. در ۱۹۵۵ لویی آراگون نیز شعری با عنوان «پوستر سرخ» در ستایش گروه مانوشیان سرود. در ۱۹۶۱ «مونیک موُرِلی»  و در سال ۱۹۶۶ «لئو فِره» شعر «پوستر سرخ» آراگون را به آواز خواندند.

شعر آراگون با این بیت‌ها به پایان می‌رسد:

بیست و سه تن بودند/ آنگاه که تفنگ‌ها رو سوی آنان شکوفیدند

بیست و سه تن بودند که زودهنگام دل‌هاشان را بخشیدند

بیست و سه بیگانه اما برادران ما بودند

بیست و سه عاشق زندگی تا سرحد مرگ

بیست و سه تن بودند و به هنگام فروافتادن فریاد می‌زدند: فرانسه

ترانه حاضر مرثیه ایست بسیار تاثیر گذار که شعرش را لویی آراگون با الهام گرفتن از آخرین نامه میساک مانوکیان (شاعر ارمنی که رهبری گروه مبارز در فرانسه را برعهده داشت) گفته و لئو فره به زیباترین شکل آن را اجرا کرده است.

 

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotnet

Print Friendly, PDF & Email
دکمه بازگشت به بالا