چرخانیادمان و رویدادها

تکرار دیکتاتوری در آرژانتین، هرگز

سالگرد کودتای نظامی: اعتراض علیه دولتی که جنایات را انکار می‌کند

نویسنده‌: فُلکِر هِرمْس‌دُرف

مترجم: امیر کوهسنگی

سالگرد کودتای نظامی: صدها هزار نفر روز یکشنبه (۵ فروردین) در میدان مایو در بوئنوس آیرس راهپیمایی کردند.

درحالی‌که گروه‌های حقوق بشر، اتحادیه‌های کارگری، احزاب سیاسی و سازمان‌های اجتماعی مراسم بزرگداشت قربانیان کودتا و دیکتاتوری را سازماندهی و تدارک می‌دیدند، دولت میلئی رسماً آمار ناپدید شدن سی‌هزار نفر را تکذیب کرد.

صدها هزار نفر روز یکشنبه (به وقت محلی) در آرژانتین علیه دیکتاتوری، فاشیسم و سیاست‌های نئولیبرالی خاویر میلئی (Javier Milei)، رئیس دولت و دولت راستِ افراطی تظاهرات کردند. بنا به گزارش روزنامه‌ی Página 12 تنها در بوئنوس آیرس چهارصد هزار نفر در چهل و هشتمین سالگرد کودتای ۱۹۷۶  شعار دادند: “Nunca Más” (تکرار هرگز). در جریان تظاهرات در میدان مایو در مرکز پایتخت، شرکت کنندگان میلئی و معاون رئیس جمهور ویکتوریا وی‌یاروئل (Victoria Villarruel) را به توجیه تروریسم دولتی در طول دیکتاتوریِ خونینِ نظامیِ هفت ساله‌ی کشور متهم کردند. تظاهرکنندگان همچنین شعار «نان، صلح، کار و آزادی» سر دادند.

درحالی‌که گروه‌های حقوق بشر، اتحادیه‌های کارگری، احزاب سیاسی و سازمان‌های اجتماعی مراسم بزرگداشت قربانیان کودتا و دیکتاتوری را سازماندهی و تدارک می‌دیدند، دولت میلئی رسماً آمار ناپدید شدن سی‌هزار نفر را تکذیب کرد. روز یکشنبه، در سالگرد کودتا، کاخ ریاست جمهوری (Casa Rosada) ویدئویی را پخش نمود که طی آن یک چریک سابق مدعی شد، تعداد قربانیان نامبرده ساختگی‌ست. متعاقب آن، سازمان‌هایی نظیر «مادربزرگ‌ها» و «مادران میدان مایو» خواستار تصویب قانونی شدند که انکار جنایات و تکذیب تعداد قربانیانِ دیکتاتوریِ نظامی، جرم محسوب شود. استلا دی کارلوتو (Estela de Carlotto)، رهبر “مادران میدان مایو” در این تظاهرات گفت: «دولت میلئی و وی‌یاروئل با نادیده‌گرفتن جنایات سعی در تمسخر همه‌ی قربانیان رژیمِ کودتا داشته و به بستگان و بازماندگان آن‌ها لطمه‌ی روحی می‌زنند.» تاتی آلمیدا (Taty Almeida) از فعالین “مادران میدان مایو” خاطرنشان کرد که «آزار و اذیت مخالفان سیاسی و اجتماعی مجدداً توسط دولت در دستور روز قرار گرفته است.» او توضیح داد: «هدفِ اقداماتِ سرکوبگرانه، جلوگیری از حق مشروع اعتراضات اجتماعی‌ست.»

آدولفو پرز اسکویول (Adolfo Pérez Esquivel)، برنده جایزه صلح نوبل از آرژانتین نیز از «انکار دیکتاتوری و بهانه‌سازی تروریسم دولتی» انتقاد کرد. او گفت: «از زمانی که حزب میلئی به نامِ “آزادی به پیش می‌رود” (La Libertad Avanza) به قدرت رسیده است، سخنان تنفرآمیز و زیر سوال بردن سیاست‌های شمول اجتماعی افزایش یافته است. دولت میلئی و وی‌یاروئل بی‌رحمانه‌ترین طرح تعدیل را به شیوه‌ای وحشیانه و شتاب‌زده اجرا می‌کند. آن‌ها قصد دارند به کمک بدترین نسخه‌های نئولیبرالیسم، بیمه‌های کارگری، بازنشستگی و تامین اجتماعی را از بین ببرند. آن‌ها تمامی حمایت‌های دولتی را ریشه‌کن نموده و ارسال غذا به اماکن توزیع غذا بین تهیدستان را مختل کرده‌اند.» اسکویول اضافه کرد: «این نسخه جدیدی از بی‌نوایی‌ست که خوزه آلفردو مارتینز دِ هوز (José Alfredo Martínez de Hoz وزیر اقتصاد در دوران دیکتاتوری، jW) برنامه‌ریزی کرده بود.» تنها نتیجه‌ی چنین طرحی، تولید «سودهای فوق‌العاده برای عده‌ای قلیل و گرسنگی برای اکثریت است.» این مجسمه‌ساز، معمار و فعال حقوق مدنی افزود: «در حال حاضر در مناطق کارگرنشین یک وضعیت اضطراری بی‌سابقه حاکم است.»

منبع: روز‌نامه‌‌ی “دنیای جوان” (Junge Welt) آلمان

نویسنده‌: فُلکِر هِرمْس‌دُرف (Volker Hermsdorf)

سه‌شنبه ۲۶ مارس ۲۰۲۴  /  ۷ فروردین ۱۴۰۳

مترجم: امیر کوهسنگی

مطلب اختصاصی برای صدای مردم 

استفاده از مطلب با ذکرمنبع بلامانع است

 

به کانال صدای مردم در تلگرام بپیوندید
@sedayemardomdotnet

Print Friendly, PDF & Email
دکمه بازگشت به بالا