مقالات

کشتار کولبران در کردستان ادامه دارد،روی‌آوردن به ”شغل“ کولبری در استان‌های مرزی، از پیامدهای فقر مردم است

دو کولبر در سردشت در حمله نیروهای امنیتی و انتظامی ایران کشته و ۳ تن دیگر نیز زخمی شدند. در شهر مریوان نیز یک شهروند کرد در تیراندازی نیروهای انتظامی به شدت زخمی شده است …

کولبرها کسانی هستند که با حمل کالا از دو سوی مرزها در شرایطی دشوار و خطرناک، زندگی خود و خانواده شان را تامین می کنند.

به گزارش خبرگزاری فرات، شب پنج شنبه ۲۶ دیماه، نیروهای انتظامی رژیم ایران که در پایگاهی در ناحیه بیتوش از توابع سردشت مستقر هستند، به سمت گروهی از کولبران تیراندازی کرده و ۲ تن از آنان را کشته و ٣ کولبر دیگر را به شدت زخمی کرده اند.
بر اساس این گزارش، این سه کاسبکار کرد از سوی اهالی منطقه به بیمارستان شهر قلادزی واقع در کردستان عراق منتقل شده اند.
روز پنجشنبه در شهر مریوان نیز نیروهای انتظامی ایران به سمت خودروی یک شهروند کرد تیراندازی و جوانی ۲۰ ساله را به شدت زخمی کرده اند.
منابع خبری گزارش داده اند نیروهای انتظامی در شهر مریوان یک خودرو سواری پژو را به بهانه حمل کالای غیر قانونی تحت تعقیب قرار داده و با تیراندازی به سمت آن، راننده این خودرو به نام آریان را به شدت زخمی کرده اند.
شاهدان این واقعه گفته اند این در حالی است که آریان هیچگونه کالای قاچاقی به همراه نداشته و تنها بدلیل ترس از ماموران پا به فرار گذاشته بود.
سالانه دهها کاسبکار و کولبر کرد در شرق کردستان توسط نیروهای رژیم ایران کشته و زخمی می شوند. نهادهای بین المللی حقوق بشری ضمن محکوم کردن ایران، بارها از این رژیم خواسته اند که کشتار کولبران و کاسبکاران کرد را متوقف کند.
مجمع عمومی سازمان ملل در آخرین گزارش خود در ماه اکتبر سال گذشته با اعلام آنکه نیروهای ایرانی بدون هیچگونه اخطار قبلی به سمت کولبران تیراندازی می کنند، کشتار و سرکوب کولبران را نقض قوانین داخلی ایران و قوانین بین المللی خواند.
عاملین این جنایات هیچگاه توسط حکومت ایران تحت تعقیب قرار نمی گیرند و حکومت اسلامی عملا دست نیروهای مسلح خود را برای کشتار کولبران باز گذاشته است.

***
روی‌آوردن به ”شغل“ کولبری در استان‌های مرزی، از پیامدهای فقر مردم است
انتشار خبر کشته و زخمی‌شدن عده دیگری از کولبران در منطقه‌های مرزی، به‌ویژه استان‌های آذربایجان غربی و کردستان، باردیگر به بحث درباره پدیده “کولبری“ و زندگی دشوار هم‌میهنان مرزنشین‌مان دامن ‌زد، و این موضوع را درصدر گزارش رسانه‌های همگانی قرار داد.
به‌گزارش “کارزار دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی”، در اوایل تیرماه، در نزدیکی‌های منطقه مرزی سردشت، دو تن از کولبران هدف تیراندازی نیروهای انتظامی قرارگرفتند، یک تن از آنان کشته و دیگری مجروح شد.
پدیده “کولبری“ که پیامد مستقیم گسترش فقر با دامنه‌هایی دهشتناک است، رفته‌رفته به ”شغل“ و ”محلِ درآمد“ بخش چشمگیری از هم‌میهنان‌مان در استان‌های مرزی کشور تبدیل گردیده است. کولبران که اغلب روستاییان یا شهرنشینان فقیر و بی‌بضاعت‌اند، به‌دلیل بیکاری در اثر نابودی صنعت و کشاورزی، برای امرار معاش خود و خانواده‌هایشان کالاهای گوناگونی را به‌سفارش تاجران و دلال‌های عمده به‌صورت قاچاق و غیرقانونی بردوش خود یا بر اسب و قاطر به‌داخل کشور حمل می‌کنند، و در ازایِ این اقدام بسیار خطرناک و توان‌فرسا، مبلغی دستمزد دریافت می‌‌کنند. این به‌اصطلاح ”دستمزد“ که فوق‌العاده ناچیز است، نیازهای اولیه زندگی آنان را هم تامین نمی‌کند. ازاین‌روی، هر کولبر باید به‌طورِمرتب و به‌دفعات بسیار در طول ماه و سال و با به‌خطر جان خویش از مرز بگذرد و کالا به داخل کشور حمل‌کنند تا بتواند زندگی‌ای بخورونمیر داشته باشد.
برپایه آمار منتشر شده سالیان اخیر، بیش از ۸۰ کولبر در منطقه‌های مرزی استان‌های کردستان، ایلام، و آذربایجان غربی با گلوله نیروهای مرزبانی و انتظامی کشته ‌شده‌اند و ده‌ها تن دیگر از آنان نیز بازداشت گردیده‌اند.
رژیم ولایت‌فقیه به‌جای اینکه با اختصاص دادن اعتبارهای مالی در زمینه‌ فعالیت‌های صنعتی، کشاورزی، و آموزشی، به‌منظور تامین کار و اشتغال برای ساکنان استان‌های مرزی- به‌ویژه کردستان و آذربایجان غربی که دارای بیشترین عده کولبران‌اند- تا به این نحو معضل بیکاری را چاره کند، با تقویت نیروهای امنیتی و نظامی، شکل گیریِ جوی از خشونت و نفرت را در این منطقه‌ها باعث شده است. آنچه بیش ازهر مسئله دیگری به پدیده کولبری دامن‌ زده و روی آوردن به آن ‌را سبب گردیده ‌است، فقر و بیکاری گسترده در بعدهایی باورنکردنی است. در حقیقت باید تصریح‌کرد که، پدیده کولبری و افزایش نگران‌کننده میزان آن، از اجرایِ سیاست‌های اقتصادی- اجتماعی ضدمردمی‌ای نظیر هدفمندی یارانه‌ها، خصوصی‌سازی، و مداخله نهادهای انگلی در امور اقتصادی کشور ناشی می‌شود. بدونِ حل چالش‌های موجود در زمینه نابرابریِ اجتماعی، شکافِ طبقاتی، توزیعِ ناعادلانه درآمد ملی، و رفعِ ستم‌ملی، هیچ‌یک از پیامدهای شوم فقر از جمله ”شغل“ کولبری را نمی‌توان حل‌کرد و بر آن‌ها نقطه پایانی نهاد. این امر به‌ویژه در منطقه‌های مرزی کشور از اهمیتی اساسی برخوردار است.
تامین زندگی و معیشت هم‌میهنان مرزنشین، رسیدگی و تقویت بخش کشاورزی و صنعتی، مسئله بیمه‌ها، تامین اجتماعی، و حل معضل بیکاری از زمره سرفصل‌های مهم در پایان‌ دادن به پدیده کولبری ‌است. با ایجاد فضای پلیسی و برخورد سرکوبگرانه نمی‌توان با مشکل‌های اجتماعی ناشی از فقر مقابله‌ کرد!
به نقل از “نامه مردم”، شماره ۹۲۷، ۲۱ مرداد ماه ۱۳۹۲

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا