جوانان

دانشجویان دانشگاه تهران: حراست عادت کرده است که مستقیما وارد هر مسئله‌ای شود

جنبش آزاد‌خواهی جوانان و دانشجویان همچون بخشی مهم از جنبش ملی و دموکراتیک مردم ایران در دهه گذشته بسیار گسترده و پرتحول بوده است. دانشجویان که بی‌واهمه از ستم‌گری‌های حاکمیت، پرچم اصلاحات بنیادین سیاسی را به دوش گرفته و دیکتاتوری دین‌سالار حاکم را به مصاف خوانده‌اند، در لحظه لحظه جنبش اعتراضی سالیان اخیر نقشی بسیار برجسته داشته‌اند…

نجفی‌خواه با بیان اینکه در جشنواره نشریات، همه نشریات باید حضور داشته باشند، گفت: متاسفانه در سال‌های اخیر نشریات سیاسی از جشنواره نشریات حذف شدند، در صورتی که در این جشنواره همه نشریات حق حضور دارند. اگر فضای فرهنگی فعلی ادامه پیدا کند، فعالیت‌های دانشجویی به فعالیت‌های زیرزمینی تبدیل خواهد شد و مسؤلین دانشگاه باید بگذارند دانشکده علوم اجتماعی به این مسئله به عنوان یک آسیب اجتماعی ورود پیدا.

جمعی از نمایندگان کانون‌های فرهنگی و انجمن‌های علمی دانشگاه تهران در نشستی با سرپرست دانشگاه، به طرح مشکلات و موانع فرهنگی موجود در دانشگاه و درد و دل‌های پنج ساله خود پرداختند.
به گزارش ایسنا، گل محمدی، مدیر کل فرهنگی و اجتماعی دانشگاه تهران در ابتدای این نشست با ارائه گزارشی از فعالیت‌های انجمن‌های علمی و کانون‌های فرهنگی دانشگاه، گفت: در حال حاضر ۱۶۴ انجمن علمی بر اساس رشته‌های دانشگاهی در حال فعالیت‌اند که میزان ۱۳۸ میلیون تومان از سوی معاونت علمی و نهاد ریاست جمهوری به این انجمن‌ها اختصاص می‌یابد. در حوزه فرهنگی نیز در حال حاضر ۶۴ کانون فرهنگی در حال فعالیت هستند که بخشی از آنها در دانشکده‌ها و تعدادی دیگر در باشگاه دانشجویان فعالیت می‌کنند. همچنین ۳۴۲ نشریه دانشگاهی در حال فعالیت است که در طول دو سال اخیر فقط یک نشریه دانشجویی توقیف شده است.

وی با اشاره به مشکلات کانون‌های فرهنگی و انجمن‌های علمی، گفت: مهم‌ترین مشکل کانون‌ها، کمبود بودجه است. انجمن‌های علمی بودجه خود را از معاونت علمی نهاد ریاست جمهوری تامین می‌کنند که با توجه به آن مبلغ و تعداد انجمن‌های علمی، مبلغ بسیار کمی است. اما این مسئله برای کانون‌های فرهنگی و نشریات دشوارتر است. چرا که هیچ گونه بودجه‌ای به این فعالیت‌های فرهنگی اختصاص داده نمی‌شود.

مدیرکل فرهنگی و اجتماعی دانشگاه تهران با اشاره به برخی برخوردهای سلیقه‌ای در برخی از دانشکده‌ها، گفت: دانشجویان دانشکده‌ها به خاطر برخی ملاحظات سختگیرانه نسبت به فعالیت‌های کانون‌ها و نشریات در دانشکده خود همیشه گله‌مند بوده‌اند و نیز از امکانات کمی برخوردار هستند تا جایی که حتی یک اتاق اختصاصی برای کانون‌های فرهنگی وجود ندارد.

در ادامه این نشست نمایندگان کانون‌های فرهنگی و انجمن‌های علمی به دغدغه‌ها و مشکلات پیش‌رو فعالیت هایشان پرداختند.

شیرمحمدی، دبیر دبیران انجمن‌های علمی دانشگاه تهران با بیان اینکه انجمن‌های علمی خط مقدم دانشگاه‌های کشور هستند، گفت: انجمن‌های علمی می‌توانند تشکلی غیر سیاسی و جریان‌ساز باشند و از آنجایی که دانش امروزه یکی از قدرت‌های جهانی به حساب می‌آید، از ریاست جدید دانشکده انتظار می‌رود با برنامه‌ریزی بنیادین و برنامه‌محور، به انجمن‌های علمی نگاه جدیدی داشته باشند چرا که رهبر معظم انقلاب سنگین‌ترین مسؤلیت را بر عهده دانشگاهیان می‌داند.

وی مهم‌ترین مشکل انجمن‌های علمی، مسئله مالی و نبود آیین‌نامه‌ مدون دانست و افزود: اکنون نیازمند طراحی ساز و کار مناسب آیین‌نامه برای روند فعالیت انجمن‌های علمی هستیم چرا که اکنون آیین‌نامه چارچوب‌بندی وجود ندارد. همچنین طرح‌های دانشجویان به دلیل مسائل مالی به انتها نمی‌رسد و اگر بودجه معاونت علمی نهاد ریاست جمهوری نیز قطع شود، هیچ گونه بودجه‌ای برای این طرح‌ها وجود نخواهد داشت. هر چند که در طی سال‌های اخیر با توجه به رشد نمودارهای علمی دانشگاه، شاهد کاهش دو برابری این بودجه نیز بوده‌ایم.

شیرمحمدی با انتقاد از اینکه انجمن‌های علمی زیر نظر معاونت فرهنگی هستند، اظهار کرد: طرح‌های توسط معاونت فرهنگی صادر می‌شود و این در حالی است که برخی از معاونین فرهنگی نسبت به علمی بودن طرح‌ها آگاهی ندارند و آنها را به کمیته‌های علمی ارجاع می‌دهند و این مسئله باعث طولانی شدن مسیر اخذ مجوز می‌شود. امروزه در برخی از انجمن‌ها، امکانات مناسبی وجود ندارد و حتی یک اتاق اختصاصی به انجمن‌ها داده نمی‌شود. همچنین اختصاص سالن‌ها به تشکل‌های دانشجویی تبدیل به محل درآمدی برای دانشکده‌ها شده است.

در ادامه محمود محمودی، دبیر دبیران انجمن علمی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران با تاکید بر یکپارچگی ساختار انجمن‌های علمی در سراسر دانشکده‌های دانشگاه تهران، گفت: متاسفانه ساختار انجمن‌های علمی در دانشکده پردیس کشاورزی با دانشکده‌های دیگر متفاوت است و بر همین اساس با مشکلاتی روبرو هستیم. مسئله‌ دیگر تقویت انگیزه و مشارکت دانشجویان برای حضور در انجمن‌های علمی است توقع می‌رود یک امتیاز علمی برای دانشجویان مشغول به فعالیت در انجمن‌ها اختصاص داده شود و نیز امتیازات علمی برای دانشجویان تحصیلات تکمیلی که در نشریات دانشجویی مقاله می‌نویسند، داده شود.

غلامی، دبیر دبیران انجمن علمی پردیس ابوریحان نیز با انتقاد از آیین‌نامه اردوها، گفت: اخیرا برای برگزاری اردوهای علمی با مشکل مواجه شده‌ایم چرا که دانشگاه اعلام می‌کند فقط وسیله حمل و نقل برای اردوهایی که با فاصله ۲۰ کیلومتری از دانشگاه برگزار می‌شود، در اختیار دانشجویان قرار می‌دهد.

لزوم توجه به فعالین های فرهنگی در خوابگاه ها

همچنین منزوی، دبیر تشکل‌های مذهبی و کانون قرآنی دانشگاه تهران، کار فرهنگی در خوابگاه‌ها را دشوار توصیف کرد و گفت: لازمه کار دانشجویی انسی است که افراد با یکدیگر برقرار می‌کنند و این مسئله در خوابگاه‌ها وجود دارد اما برای هماهنگی اجرای یک برنامه، با دشواری‌های زیادی روبرو هستیم. کار فرهنگی و قرآنی در خوابگاه‌ها محدود به نصب کردن یک پوستر نیست و امروزه هیچ امکاناتی در اختیار کانون‌های قرآنی قرار نمی‌گیرد. ما نیازمند برگزاری‌ کرسی‌های آزاداندیشی در مورد شبهات قرآنی هستیم و این مسئله حمایت مالی و همکاری مسؤلان را می‌طلبد.

احسان رستگار به نمایندگی از کانون‌های فرهنگی دانشگاه تهران و دبیر کانون دانشجویی رسانه با انتقاد از دخالت حراست دانشگاه در امور نشریات مستقل دانشجویی، گفت: از سال ۸۹ که اولین نشریه مستقل دانشجویی به ثبت رسیده، با مشکلات متعدد مواجه بوده‌ایم و از لحاظ تامین بودجه، هیچ گونه پشتیبانی وجود ندارد و نهایتا یک پنجم فاکتورها تسویه می‌شود.

وی افزود: همچنین هر نشریه مستقلی که قصد مجوز داشته باشد، حراست دانشگاه به راحتی در این زمینه ورود پیدا می‌کند و حتی بدون آنکه این نشریات تذکری از سوی کمیته ناظر بر نشریات گرفته باشند، اقدام به جمع‌آوری این نشریات می‌کنند. حراست دانشگاه عادت کرده است که مستقیما وارد هر مسئله‌ای شود.

رستگار با تاکید بر سخن مقام معظم رهبری مبنی بر اینکه لعنت بر کسی که می‌خواهد دانشگاه و دانشجو، سیاسی نباشد، گفت: امام راحل نیز همیشه بر اهمیت فرهنگ تاکید داشتند و معتقد بودند دانشگاه مبداء همه تحولات است. شخص رئیس دانشگاه باید نگاهش به مسائل فرهنگی به گونه‌ای باشد که کانون‌های فرهنگی را در راس امور ببیند.

دبیر کانون دانشجویی رسانه دانشگاه تهران با بیان اینکه کانون‌های فرهنگی به واسطه اعتباری که دارند، مبالغی را از بیرون از دانشگاه جذب می‌کنند، اظهار کرد: اما حتی یک شماره حساب مستقل برای کانون‌ها وجود ندارد تا این مبالغ را به آن حساب واریز کنند و تنها یک حساب در دانشگاه وجود دارد که با واریز مبلغ به این حساب، ۱۰ درصد کسر می‌شود و مابقی آن درگیر بروکراسی اداری می‌شود تا آنجا که کانون‌ها از گرفتن آن مبلغ منصرف می‌شوند.

رستگار با تاکید بر اینکه دانشگاه بنگاه معاملات ملکی نیست، گفت: اخیرا شاهد هستیم که روسای دانشکده‌ها، تالارهای دانشگاه‌ها را به تشکل‌ها اجاره می‌دهند و به طور مثال برای برگزاری یک برنامه سه ساعته تالار فردوسی تهران با ۳۰ درصد تخفیف از کانون‌ها سه میلیون تومان دریافت می‌کند یا در مورد دیگر تالار شیخ انصاری با ۵۰ درصد تخفیف چهار میلیون تومان از کانون‌های فرهنگی برای یک برنامه دو ساعته دریافت می‌کند و این مسئله یک مطالبه جدی از سرپرست دانشگاه تهران است تا به این مسئله رسیدگی می‌شود.

در ادامه این نشست، علی عبدالحی، عضو کمیته ناظر بر نشریات با انتقاد از فضایی که در پنج سال گذشته در دانشگاه تهران حاکم بود، گفت: اولین درخواستی که از سرپرست جدید دانشگاه تهران داریم، این است که کمیته تحقیق و تفحصی در خصوص وضعیت فرهنگی دانشگاه تشکیل شود تا مشخص شود در این پنج سال چه بلایی بر سر فعالیت‌های فرهنگی دانشگاه آمده است. در دوران مدیریت آقای رهبر راکدترین فضای فرهنگی وجود داشته است.

وی با اشاره به وظایف کمیته ناظر بر نشریات، گفت: یکی از وظایف این کمیته، سیاست‌گذاری است که متاسفانه در دوره گذشته سیاست خاصی وجود نداشت و فضا امنیتی بوده است. دیگر وظیفه کمیته، نظارت بر نشریات است و باید توجه داشت که این کمیته، یک کمیته جناحی نیست و افراد متخصص باید در این مسئله فعالیت کنند.

عبدالحی با اشاره به گزینه‌های مطرح شده برای ریاست دانشگاه، گفت: برخی گزینه‌هایی برای ریاست دانشگاه مطرح می‌شود که این افراد جزو معاونین فرهنگی دوره ریاست آقای دکتر رهبر هستند. از دولت تدبیر و امید انتظار نمی‌رود که برای ریاست دانشگاه افرادی را که باعث و بانی به وجود آمدن فضای فرهنگی موجود هستند، به عنوان گزینه‌های ریاست عنوان کنند.

جلوگیری از دخالت نهاد بیرونی در مدیریت دانشگاه

نجفی‌خواه، یکی دیگر از اعضای کمیته ناظر بر نشریات دانشگاه، مهم‌ترین مشکل هشت سال اخیر دانشگاه را فضای امنیتی و فعالیت حراستی دانشگاه دانست و افزود: دست حراست دانشگاه از فعالیت فرهنگی باید کوتاه شود و هیچ نهادی خارج از دانشگاه در امور دانشگاه دخالت نکند. در این سال‌ها شاهد بودیم نهادهای مختلف با تماس یک تلفن در تمام امور دانشگاه دخالت می‌کردند.

نجفی‌خواه با بیان اینکه در جشنواره نشریات، همه نشریات باید حضور داشته باشند، گفت: متاسفانه در سال‌های اخیر نشریات سیاسی از جشنواره نشریات حذف شدند، در صورتی که در این جشنواره همه نشریات حق حضور دارند.

وی با با گوشزد کردن این خطر که فعالیت‌های دانشجویی به سمت زیرزمینی شدن می‌رود، گفت: اگر فضای فرهنگی فعلی ادامه پیدا کند، فعالیت‌های دانشجویی به فعالیت‌های زیرزمینی تبدیل خواهد شد و مسؤلین دانشگاه باید بگذارند دانشکده علوم اجتماعی به این مسئله به عنوان یگ آسیب اجتماعی ورود پیدا کند.

نجفی‌خواه با انتقاد از دانشجویان پولی در دانشگاه تهران، گفت: دانشجو باید بر اساس دانش و شایسته‌سالاری در این دانشگاه تحصیل کند. بسیار زننده است که دانشکده‌ها از دانشجویان پول بگیرند و آنها را پذیرش کنند.

وی با انتقاد از انتخاب ریاست دانشکده‌ها در دوره ریاست رهبر، گفت: در آن دوره برای انتخاب رئیس دانشکده‌ها، انتخابات صورت نمی‌گرفت و صرفا افرادی که نزدیک به رییس دانشگاه بودند، انتخاب می‌شدند. این حق اعضای هیات علمی است تا از میان آنها رئیس دانشکده‌ها انتخاب شوند. امیدواریم فضا تغییر کند و دانشگاه تهران از لبه پرتگاه فاصله بگیرد.

در انتهای این نشست بهرامی، نماینده دانشجویان در کمیته نظارت بر نشریات با انتقاد از گفته دکتر گل محمدی مبنی بر اینکه طی دو سال اخیر فقط یک نشریه توقیف شده است، گفت: توقیف این نشریه باعث شد تا فضا به شدت به سمت خفقان حرکت کند و همین آزادی بیانی نیمه جانی که در دانشگاه وجود داشت، کشته شود. در این سال‌ها حراست دانشگاه تمام نشریات را زیر ذره‌بین برد و همه دانشجویان طبیعتا برای اینکه مورد برخورد قرار نگیرند، دست به خودسانسوری زدند. بهتر بود آقای گل محمدی به تعداد نشریه‌های منتقد و تعداد نشریه‌هایی که از این فضا راضی هستند نیز اشاره می‌کرد.

بهرامی با انتقاد از آیین‌نامه نظارت بر نشریات، گفت: آیین‌نامه نظارت بر نشریات دست این کمیته را برای توقیف نشریات باز گذاشته تا به راحتی به بهانه توهین به شخص حقیقی یا حقوقی، نشریات توقیف شود. این در حالی است که طبق قانون ۳۰ مطبوعات، نشریات فقط با شکایت افراد حقیقی و حقویقی که به آنها توهین شده، توقیف می‌شوند و کمیته مذکور مستقیما نمی‌تواند نشریات را توقیف کند.

 

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا