جوانان

آینده سازان کشور در گوشه زندان در حال نابودی هستند

همسر حمید بابایی، دانشجوی ایرانی که پس از بازگشت به کشور بازداشت شد، طی نامه ای به حسن روحانی، خطاب به این مقام ارشد اجرایی کشور، ضمن مقصر دانستن وزارت اطلاعات در وضعیت پیش آمده، خاطرنشان کرده است: “رافت اسلامی در جامعه اسلامی را کجا می توانیم بیابیم؟ جایی که روزانه خبرهایی متعدد از مفاسد بزرگ اقتصادی و اجتماعی را می شنویم و مجرمان این مفاسد به زندگی عادی مشغول اند اما جوانان و آینده سازان در گوشه های زندان در حال زوال و نابودی بدون اینکه از آنها استفاده ای در راه آبادانی کشور بشود؟ چرا باید مغزهای جوان در گوشه ای محبوس نگه داشته شوند؟ آیا راه حل دیگری برای تنبیه آنها وجود ندارد؟”…

لازم به ذکر است، قاضى صلواتى با احضار حمید بابایى دانشجوى مقطع دکترا در دانشگاه لى یژ بلژیک که پس از ورود به ایران، به اتهام جاسوسى بازداشت و به شش سال حبس محکوم شده، ضمن تهدید این دانشجوى زندانى، به او اعلام کرد در صورت مصاحبه‌‌ی همسرش با رسانه‌ها و ادامه اطلاع‌رسانی وی را نیز محاکمه خواهد کرد.

به گزارش جرس، متن نامه خانم کبری پارساجو، همسر حمید بابایی به حسن روحانی به شرح زیر است:
جناب آقای روحانی رئیس جمهور محترم جمهوری اسلامی ایران،
امیدوارم داستان حمید بابایی ،دانشجویی که پس از انتخابات برای دیدار خانواده اش به ایران برگشته بود و توسط وزارت اطلاعات بازداشت شد را شنیده باشید، من همسرش هستم، کبری پارساجو.
حمید دانشجوی سال آخر دکترای اقتصاد بود و من هم دانشجوی سال آخر دکترای شیمی دارویی بودم و در حالی که تنها یکسال به اتمام دوره دکترا و دفاع از پایان نامه مان مانده بود ما در کشور خودمان به دام افتادیم و گرفتار شدیم. مطمئنا شما و تمام کسانی که دشواری مطلالعه و تحصیل را کشیده اند می دانید که تلاش و زحماتی که به بار ننشیند چقدر زجر آور خواهد بود، اما برای ما زجر آور تر از آن حکم ناعادلانه ۶ سال حبس همسرم است که با بی رحمی تمام بر آشیانه نوساز زندگی سه ساله ما نشسته است.

آقای رئیس جمهور
همانطور که می دانید خوشبختانه امروزه امکانات فراوانی برای ثبت اخبار، وقایع و احساسات وجود دارد یکی از این امکانات صفحات اجتماعی است که من صفحه خودم و همسرم را شاهد می گیرم که چقدر نگران سرنوشت کشورمان در دوره انتخابات بودیم و چقدر بعد از انتخابات از شادی مردم کشورمان شاد شدیم و خواستیم که در این شادی مردممان و شما را همراهی کنیم، ما تمام دوستان را هم به همراهی فرا خواندیم برای بازگشت و ساخت ایرانی آبادتر. خوشبختانه برای گفته هایم شاهد و مدرک هم دارم.
اما برای ما شوق بازگشت به کشورمان و پشیمانی از این بازگشت فاصله چندانی با هم نداشت.

متاسفانه باید به عرض شما برسانم که به عنوان یک شهروند تا به امروز من هیچ گونه تغییری در کشور مشاهده نکردم و همچنان در بخش های مختلف جامعه که با آنها سرو کار داشتم دیکتاتوری های موضعی و بی قانونی بیداد می کند . این را به این جهت می گویم که برای پیگیری کارهای پرونده همسرم به بخش های مختلف مراجعه کردم اما هیچ گاه برخورد محترمانه یا پاسخ منطقی برای درخواست هایم در یافت نکرده ام.
در راس تمام این ارگان ها وزارت اطلاعات است که در دولت تدبیر و امید تمام امید و آرزوهای دو جوان تحصیل کرده را یک باره به فنا داد.

جناب آقای رئیس جمهور
من و همسرم هر دو در خانواده های زحمت کش رشد یافته بودیم و رنج دوران تحصیل ما به دوش پدران و مادرانمان بود و امیدی در دل آنها که ما آینده ای درخشان خواهیم داشت. اما هم اکنون آنها هم نا امید هستند ما هم در مقابل آنها شرمساریم.
ما حتی با ازدواجی ساده زندگی مان را شروع کردیم سعی کردیم هنجار بشکنیم و تبدیل به الگو شویم می خواستیم با سرعت زیاد به سمت پیشرفت های علمی برویم و در خارج از کشور برای ایرانمان افتخار آفرینی کنیم تالیفات علمی ما شاهد گفته های من است. اما متاسفانه اکنون به جای الگو مایه عبرت دیگران شده ایم.
هیچ می دانید که شش سال زندان برای افرادی که حتی ثانیه های زندگی شان هم برایشان مهم و با ارزش بود یعنی چه؟ علاوه بر زندگی اکنون ما، تصور کنید که بعد از ۶ سال ما باید چگونه فرصت های از دست رفته مان را جبران کنیم؟
رافت اسلامی در جامعه اسلامی را کجا می توانیم بیابیم؟ جایی که روزانه خبرهایی متعدد از مفاسد بزرگ اقتصادی و اجتماعی را می شنویم و مجرمان این مفاسد به زندگی عادی مشغول اند اما جوانان و آینده سازان در گوشه های زندان در حال زوال و نابودی بدون اینکه از آنها استفاده ای در راه آبادانی کشور بشود؟
چرا باید مغزهای جوان در گوشه ای محبوس نگه داشته شوند؟ آیا راه حل دیگری برای تنبیه آنها وجود ندارد؟
به غیر از این است که دست هایی در کارند تا نفرت و بی اعتمادی را در جامعه افزایش دهند و کشور را به سمت اهداف خودشان به پیش ببرند؟

آقای رئیس جمهور
بی پرده بگویم، خیلی از افراد با شنیدن داستان سفر ما بعد از نتخابات وجریان گرفتاری ما، ما را به سخره گرفتند و خندیدند و ما را انسان های فریب خوانده خطاب کردند و من هم متاسفم که پاسخی برای این افراد در دفاع از خودمان ندارم.
ومن از شما به عنوان رئیس جمهور دولت تدبیر و امید تقاضا دارم که تدبیری برای این مغزهای در بند بیندیشید و نگذارید جامعه به سمت بی اعتمادی و بدبینی و کینه ورزی حرکت کند.

با سپاس فراوان
کبری پارساجو
همسر حمید بابایی دانشجوی زندانی بند ۳۵۰ زندان اوین
سایت ملی- مذهبی

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا