اجتماعی

زندگی زیر ترک‌های ترس

اهالی کوچه شهید علیخانی شرقی در شیراز جنوبی آنقدر به این در و آن در زده‌اند که دیگر چهره‌های شناخته شده‌یی برای کارشناسان دادگاه، سازمان نظام مهندسی استان تهران، شهرداری تهران و هر نهاد دیگری هستند که به موضوع گودبرداری‌های غیراصولی شهر تهران، ربطی دارند. وقتی برای پیگیری زنگ می‌زنند ده‌ها بار عذرخواهی می‌کنند از اینکه می‌ترسند و همین ترس باعث می‌شود باز هم به امید رها شدن از خطر به دنبال رسیدگی به پرونده اختلاف‌شان با صاحبان پروژه‌یی باشند که ظاهرا دست‌شان به نقاطی بند است که خیال‌شان راحت است حتی اگر دیوار چند خانه فرو بریزد هم متهم نمی‌شوند….

ماه‌هاست که خودشان را به هر دری زده‌اند که اثبات کنند گودبرداری با ارتفاع ۳۳ متر در این محل خطرناک است. نشست ۱۱ سانتیمتری کوچه و ترک دیوارها گویای این حقیقت است اما با وجود اثبات ادعایشان از سوی کارشناسان سازمان نظام مهندسی مبنی بر خطرناک بودن دیوارهای گود پروژه گلستان باز هم اتفاقی نیفتاده است. حالا که چند روزی تا عید مانده و شادی این روزها به دل کوچه و خیابان‌های تهران است، ساکنان کوچه علیخانی به این می‌اندیشند که اگر بهار از راه برسد و باران‌های بهاره ببارد، ممکن است خانه خراب شوند. ممکن اس آب‌های هدایت نشده به پشت دیواره گود فشار بیاورد و آن وقت فاجعه رقم بخورد.

بودجه که تمام شد موضوع را به نتیجه می‌رسانیم

محمد سالاری، رییس کمیسیون معماری و شهرسازی شورای شهر تهران که چند ماهی است موضوع پرونده گود گلستان را بررسی می‌کند به نتیجه رساندن این پرونده را منوط به تمام شدن بحث بودجه در شورای شهر عنوان کرد. سالاری به «اعتماد» گفت: با وجود پیگیری‌های صورت گرفته هنوز نتیجه قطعی حاصل نشده است اما با توجه به خطرات قطعی که این گود برای ساکنان همجوار آن ایجاد کرده است تا رسیدن به نتیجه قطعی موضوع را پیگیری می‌کنیم. به این ‌ترتیب در حالی که نامه‌های ارسالی اهالی کوچه شهید علیخانی شرقی در شیراز جنوبی که خواستار رسیدگی به مشکل‌شان شده‌اند در بسیاری از سازمان‌ها وجود دارد اما مشکل هنوز به جامانده و ترس‌شان بزرگ شده است. بی‌پاسخ ماندن پیگیری حقوق قانونی اهالی کوچه شهید علیخانی را بر آن داشته تا این‌بار نامه‌یی خطاب به رییس‌جمهور بنویسند تا شاید آخرین روزنه امیدشان به نتیجه برسد و راهی برای نجات آنها از ترک‌های ترسناک دیوارهای خانه‌هایشان پیدا شود. متن این نامه به شرح ذیل است:

با آمدن بهار گلستان ما دیگر گل نمی‌دهد

این روزهای پایانی سال، آمدن بهار را نوید می‌دهد و هر خانواده به امید روزهایی نو، خانه تکانی پایان سال را طبق رسومات به جای می‌آورد. ولیکن در این واپسین روزهای سال۹۲، خانه تکانی ما تفاوتی عظیم دارد. به معنای واقعی کلمه خانه ما تکانی بنیادی خورده است تکانی که از اردیبهشت۹۲ خانه‌هایمان را به ویرانه‌یی ناامن و ترسناک تبدیل کرده و از مهر۹۲ زندگانی در این وضعیت تجربه‌یی است از زندگی در ابهام و آوارگی. این داستان تمامی شهروندانی است که در کنار ۹۹ گود پرخطر شناسایی شده از جمله گود شیراز جنوبی و گودهای ناشناس دیگر، خانه‌هایشان لرزیده و در کنار این گودهای ترسناک زندگی می‌کنند و صدای ترس و وحشت از دست دادن جان و مال‌شان را هیچ کس نمی‌شنود و رهاشده در تمامی صداهای درد این شهر، روزگارمی‌گذرانند. جناب آقای دکتر روحانی، این نوشته اندکی از دردهای شهروندانی است که خانه‌هایشان با هجمه‌یی از بی‌تدبیری تبدیل به ویرانه شده و گلستان‌شان نابود شده تا به جای گلستان امیر با صدها درخت و گل، دو ساختمان ۳۳ طبقه تجاری ساخته شود . بدون تدبیر گودبرداری ۳۳ متری خانه‌های گرم‌مان را ویران کرده و خطر هر ثانیه جان‌مان را تهدید می‌کند و دیگر سال نو برایمان در این شرایط معنایی ندارد. هیچ اهمیتی نمی‌دهند که چه بر سر زندگیمان آورده‌اند. شاید تنها یک شب زندگی همراه خانواده در زیر این ترک‌های صدادار، تجربه‌یی از زلزله‌یی ترتیب داده شده از سوی تمامیت خواهانی باشد که تنها به منافع خود می‌اندیشند و جان و مال مردم را به بازی گرفته‌اند. آقای دکتر روحانی امیدواریم از شهرداری تهران بپرسید چرا شهرمان و خانه‌هایمان تبدیل به مکانی شده که باید از آن فرار کرد. شهری که هوا و ترافیک آن کم بود حالا دیگر خانه‌هایش تخریب می‌شود و لرزه بر پیکر خانه‌های ما آمده قبل از آنکه زلزله‌یی آمده باشد. چه کسی پاسخگوی این همه رنج و عذاب ما است و چه کسی جان و مال شهروندان تهرانی را در کنار این گودهای پرخطر به آنها برخواهد گرداند؟

اهالی شیراز جنوبی، علیخانی شرقی

گزارش «اعتماد» از مشکلات اهالی شیراز جنوبی

 

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا