زحمتکشان

جلوگیری از راه‌پیمایی کارگران در اول ماه مه در ایران

به گفته علی ربیعی، وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی، راه‌پیمایی کارگران در روز ۱۱ اردیبهشت (اول ماه مه) ممکن نیست. وی دلیل این اقدام را «سخنرانی حسن روحانی» در همین روز اعلام کرد.ربیعی گفت: «از آنجایی‌که رئیس‌جمهور قصد دارد در روز جهانی کارگر در سالن سرپوشیده سخنرانی کند، برگزاری این مراسم به صورت راه‌پیمایی امکان‌پذیر نیست.»..

وزیر کار این تصمیم جدید دولت را در حاشیه مراسم تجلیل از زنان کارگر که در این وزارت‌خانه برگزار شد، اعلام کرد. ربیعی «همزمانی» سخنرانی رئیس‌جمهور و راه‌پیمایی کارگران را دلیل عدم برپایی راه‌پیمایی عنوان کرده است.
به گفته فعالان کارگری سخنرانی روحانی نمی‌تواند دلیل قانع‌کننده‌ای برای عدم صدور مجوز برای راه‌پیمایی کارگران در ۱۱ اردیبهشت باشد.
حسین هاشمی، استاندار تهران، در روزهای پیش گفته بود که «برگزاری مراسم روز جهانی کارگر از سوی کارگران مشکلی ندارد».
استاندار تهران درباره رسیدگی به درخواست خانه کارگر مبنی بر برگزاری راه‌پیمایی در اول ماه مه گفته بود: «ما با اینکه کارگران در روز کارگر مراسمی داشته باشند و مثلاً در یک ورزشگاه جمع شوند مشکلی نداریم.»
درخواست خانه کارگر برای صدور مجوز
خانه کارگر رسماً از مقامات مسئول خواستار صدور مجوز برای یک راه‌پیمایی در روز جهانی کارگر شده است.
علیرضا محجوب، دبیرکل خانه کارگر، پیرامون مجوز برای راه‌پیمایی در روز کارگر گفت: «تشکیلات خانه کارگر اولین درخواست خود برای راه‌پیمایی را در آذر ماه سال ۹۲ ارسال کرد، اسفند ماه بطور شفا‌هی با این درخواست مخالفت شد و در ‌‌‌نهایت دو روز پیش این مخالفت بطور کتبی ابلاغ شد اما ما تا آخرین روز منتظر مجوز برای راه‌پیمایی خواهیم ماند.»
مخالفت مقامات جمهوری اسلامی با برگزاری مراسم مستقل کارگری در روز جهانی کارگر پیشینه‌ای طولانی دارد.
به گفته مسئولان خانه کارگر این نهاد کارگری در دوران هشت ساله ریاست جمهوری احمدی‌نژاد هر ساله درخواست برگزاری راه‌پیمایی کرده بود، اما مقامات به «دلایل سیاسی» حاضر به صدور مجوز برای این مراسم نبودند.
کرمعلی سامانی‌پور، یکی از مسئولان خانه کارگر، در این باره گفت: «برگزاری مراسم روز کارگر و صدور مجوز برای بیان مسائل صنفی در همه جای دنیا مرسوم است و ممانعت وزارت کشور در صدور مجوز این راه‌پیمایی از سال ۱۳۸۷ تا کنون غیرقانونی است.»
فعالان کارگری تاکید می‌کنند که برگزاری مراسم مستقل از سوی نهادهای کارگری این امکان را فراهم می‌کند که کارگران مشکلات و نیازهای خود را مستقیماً به اطلاع مسئولان برسانند. محجوب درباره اهمیت روز کارگر گفت: «ماهیت جشن روز اول ماه مه انتقادی و اعتراضی برای بیان مشکلات است، نمی‌توان از کارگران انتظار داشت که تنها به تعریف و تمجید بپردازند.»
برگزاری مراسم کارگر منوط به «مصلحت» حکومت است
مراسم و راه‌پیمایی‌های کارگری در دوران دولت محمد خاتمی برگزار می‌شد و به‌رغم طرح مطالبات صنفی، مشکلی امنیتی نیز به دنبال نداشت.
تجمع کارگران اخراجی در اول ماه مه ۱۳۸۹ در شیراز
تجمع کارگران اخراجی در اول ماه مه ۲۰۱۰ (۱۳۸۹) در شیراز
وزارت کشور در سال‌های گذشته از صدور مجوز برای راه‌پیمایی کارگری خودداری کرده است. فعالان کارگری با استناد به قانون اساسی جمهوری اسلامی می‌گویند که اصولاً برگزاری راه‌پیمایی و برپایی تجمعات صنفی «نیازمند اخذ مجوز نیست».
همچنین صفرعلی براتلو، معاون امنیتی وزارت کشور، در ۶ اردیبهشت (۲۶ آوریل) درباره راه‌پیمایی کارگران در روز جهانی کارگر گفت: «نظر خاصی نسبت به صدور یا عدم صدور مجوز برای راه‌پیمایی در روز کارگر ندارم.»
وی افزود: «اما این مسئله باید از حوزه سیاسی پیگیری شود، اگر مصلحت بدانند، حتماً مجوز می‌دهند.»
به گفته مسئولان کارگری، در دوران دولت تدبیر و امید روحانی نیز با توجه به شرایط سخت معیشتی کارگران به نظر می‌رسد که اعتراضات و طرح مطالبات صنفی ابعادی سیاسی دارد.
کارگران در ایران خواهان تحقق ساده‌ترین خواست‌های خود همچون پرداخت حقوق ماهانه، جلوگیری از اخراج‌های گروهی، بیمه درمانی و غیره هستند. بنا به آمار جمهوری اسلامی با توجه به تورم گسترده و گرانی کالاهای ضروری در ایران اغلب کارگران زیر خط فقر بسر می‌برند.
دویچه وله

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا