گوناگون

از دستکاری رای مردم تا دستبرد به مال مردم

در چنین شرایطی که مردم معطل مایحتاج اولیه خود بوده و هستند، میلیاردها دلار پول فروش نفت دست نزدیکان رییس دولتی که رهبری پاکدست اش می خواند،با حمایت کامل علی خامنه ای پس از سرکوب‌های خونین و خشن سال‌های ۸۸ (کودتای انتخاباتی)، دست به دست می شد تا جایی در این میان ناپدید شود که شد. آیا می توان باور کرد دولتی که به مال مردم خیانت کرده، به رای آنان احترام بگذارد؟ سیستمی چنین معیوب و مساله دار، چطور می توانست امانتدار رای مردم در سال ۸۸ باشد؟…

می گویند آن مرد رفته است. آن مردی که رهبری می گفت دولت پاک دست دارد، رفته است. او که توی چشم مردم نگاه می کرد و دروغ می گفت رفته است. می گویند آن مردی که می گفت با فساد مبارزه می کند و دانه درشت ها را به مقامات قضایی معرفی می کند، رفته است. راست می گویند رفته است.

اما آن مرد که رفته است چیزهایی جا گذاشته که روی دوش مردم سنگینی می کند.

به این ارقام توجه کنید:

– بابک زنجانی از سازمان تامین اجتماعی ۳۰ هزار میلیارد تومان پول گرفته که آن را نیز پرداخت نکرده و هیچ ردی از این پول‌هایی که گرفته برجا نگذاشته است… در بحث فساد آقای بابک زنجانی در حوزه نفت، ۴ میلیارد دلار از پول نفت را گرفته است. ۲ میلیارد دلار نیز به همین ترتیب گرفته تا به طرف پیمانکار بدهد. اکنون نه آن ۴ میلیارد را به دولت و نه آن ۲ میلیارد دلار را به پیمانکاران داده است.”.

– گزارش “تفریغ بودجه” سال ۱۳۹۰ دیوان محاسبات تاکید می‌کند که احمدی‌نژاد در سال‌های ۸۷ تا ۹۰ هزاران میلیارد تومان از درآمدهای نفتی کشور را تلف کرده است. این گزارش نقش بانک‌ مرکزی آن دوران در دلالی ارز را هم تایید می‌کند.

– در این دوران بانک‌ مرکزی ایران از طریق دلالی ارز ۱۸ هزار میلیارد ریال تخلف کرده، دولت احمدی نژاد هفت هزار میلیارد ریال از منابع بودجه را در اختیار “افراد خاص” قرار داده و کمک دولتی به نهادهایی مانند “نظام مهندسی کشاورزی”، “موسسه بصیرت” و “موسسه ترجمان وحی” را بین ۱۷۵ درصد تا ۲۸۳ درصد افزایش داده است. فلسفه وجودی و عملکرد این نهادها برای افکار عمومی روشن نیست.

– گزارش دیوان محاسبات نشان می‌دهد که در یکی از زیرمجموعه‌های شرکت ملی نفت ایران یک میلیارد و ۵۰۰ هزار دلار تخلف شده است. از جمله در سال ۱۳۹۰ شرکت ملی نفت ایران از طریق شرکت‌ “آی اس او” چند محموله نفت‌خام و میعانات نفتی به ارزش یک میلیارد دلار فروخته، اما این شرکت در تاریخ سررسید، بهای نفت فروخته شده را وصول نکرده است

– بانک مرکزی در سال ۱۳۹۰ ارزهای خریداری شده را با نرخ‌های گوناگون در حساب مشتریان به فروش رسانده، اما مابه‌التفاوت فروش ارز را به نرخ خرید ارز مرجع به خزانه واریز کرده است. با این روش مبلغی بیش از ۱۸ هزار و ۳۵۳ میلیارد ریال کمتر به حساب خزانه واریز شده است.

– در آخرین سال ریاست‌جمهوری احمدی‌نژاد مبلغ دو هزار میلیارد ریال از محل درآمدهای نفتی کشور بابت تنخواه گردان قانون هدفمندی یارانه‌ها به خزانه دولت واریز شد، اما با گذشت ۹ ماه از پایان ریاست‌جمهوری احمدی‌نژاد این حساب هنوز تسویه نشده است.

– اختلاس یک میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان معاون اول محمود احمدی نژاد برای استفاده در تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری؛

– اختلاس سه هزار میلیارد تومانی که پای چند رییس بانک در میان بود.

– بر اساس اطلاعات موسسه شفافیت بین‌المللی، فساد مالی در ایران در دوره دولت احمدی نژاد نسبت به سایر کشورها افزایش پیدا کرد به طوری که رتبه ایران از لحاظ شفایت مالی از رتبه ۸۸ در سال ۲۰۰۵ به رتبه ۱۳۳ در میان فاسدترین کشورهای جهان در سال ۲۰۱۲ رسید.

– بنابر اظهارات بهروز مرادی، معاون راهبری رئیس جمهور دولت دهم، از ۲۱۰ هزار میلیارد تومان بودجه مصوب سال ۱۳۹۲، بیش از ۷۰ هزار میلیارد تومان این رقم غیرواقعی است در واقع بیش از یک سوم بودجه دست‌نیافتنی است. پس رقم واقعی بودجه در واقع ۱۴۰ هزار میلیارد تومان اشت که تا شروع کار دولت یازدهم ایران، نیمی از این مبلغ هزینه شده و تنها نیمی دیگر باقی‌مانده است.

– و بالاخره پرونده سه هزار بورسیه غیر قانونی؛ ۳۰۰۰ بورسیه غیر قانونی که سهمیه آن به برخی نمایندگان و خانواده های شان، آقازاده های وزرا و نزدیکان احمدی نژاد رسیده است.

این رقم را شماره کنید. مرورش کنید. بگذارید کنار اسامی نخبه ها و شاگرد اولی هایی که از ادامه تحصیل باز ماندند. بگذارید کنار نام امید کوکبی که در زندان اوین است.

بورسیه دولتی یعنی بدون کنکور ادامه تحصیل دادن. یعنی مزایا، یعنی استخدام رسمی دولتی، یعنی عضو هیئت علمی شدن.

یعنی ۳۰۰۰ نام واجد شرایط از فهرست خارج شدند تا دختر آقای دانشجو و داماد آقای نماینده مجلس و بسیجی مسجد … سهم خود را بگیرند و بروند بنشینند آن جا که جای شان نیست.

هنوز هم هست. این لیست بلندتر از آن چیزی است که فکرش را بکنید. بله آن مرد رفته است ولی آنچه بر جای گذاشته، فراتر از ویرانه ای است که به کلام بیاید.

آنجا که پای پولی در میان بوده، مانند پول فروش نفت و ارز و… اختلاس ها رقم میلیاردی دارد.

پول هایی که باید خرج آبادانی این مملکت می شد تا شاید مردمش روزهای بهتری می داشتند.

این اختلاس ها در زمانه ای اتفاق افتاد که مردم معطل مایحتاج اولیه خود بودند. داروهای ضروری یافت نمی شد. داروهای شیمی درمانی در تحریم بود و… و آن وقت میلیاردها دلار پول فروش نفت دست نزدیکان رییس دولت پاکدست دست به دست می شد تا جایی در این میان ناپدید شود که شد.

اگر در جایی امکانات ویژه ای در نظر گرفته می شد، آن کس که بی بهره می ماند مردم بودند. دانشگاه ایرانیان از کجا سر بر آورد؟ ۳۰۰۰ بورسیه کجا رفت؟ نصیب چه کسی شد؟

گزارش های دیوان محاسبات و دیوان عدالت اداری و….. می گویند دولتمردان پاک دست محمود احمدی نژاد با امانت مردم که در دستان خود داشتند شرط وفا به جای نیاوردند،. سوال این است که سیستمی چنین معیوب و مساله دار چطور می تواند امانتدار رای مردم در سال ۸۸ باشد؟ حتا اگر دخالت مستقیم سپاه در مهندسی انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۸ را در نظر نگیریم، باز هم دولتی که امانتدار نیست دور از ذهن نیست که خیانت در امانت کند.

محمود احمدی نژاد کدام قسم خود را در تحلیف به جای آورده است که این یکی را به سلامت به آخر رسانده باشد؟

آیا می توان باور کرد دولتی که به مال مردم و تعهدی که به آنان داده است صادق نبوده و خیانت کرده، به رای آنان احترام بگذارد؟

آن مرد رفته است. آری رفته است ولی هزاران میلیارد تومان خسارت به این مردم وارد کرده است. آن مرد که با مهندسی انتخابات به قدرت رسید، رفته است ولی هنوز جمعی از معترضان به انتخاباتی که او برگزار کرده است در زندان هستند و یا برای اجرای حکم به زندان فراخوانده می شوند.

آن مرد رفته است ولی داغی که بر دل مادران و همسران و پدران و خواهران و برادران و فرزندان شهیدان اعتراضات ۸۸ گذاشت، مانده است.

او رفته است ولی هنوز مردانی و زنی در حصر مانده اند تا به تاریخ ثابت شود که چه کسی حق می گفت و چه کسانی حق کشی و حق خوری کردند.

کلمه – نرگس نامدار

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا