زنان

اعتراضات بر حق پرستاران برای افزایش دستمزد

پس از تجمع اعتراض آمیز پرستاران در برابر مجلس شورای اسلامی به تاریخ ۷ آبان ماه ۹۳، به دلیل حقوق و دستمزد نا چیز نسبت به افزایش ۴۰۰ درصدی تعرفه‌های پزشکی، و برآورده نشدن خواسته هایشان، بار دیگر به گزارش ایلنا، پرستاران بخش‌های دولتی و خصوصی در روز ۲۳ آذر ماه از ساعت ۹:۳۰ و با حضور ۷۰۰ نفر پرسنل پرستاری در مقابل نهاد ریاست جمهوری تجمع کردند و خواستار دیدار با رئیس دولت یازدهم و رسیدگی به مطالبات قانونی‌شان شدند…

پوچ از آب در آمدن وعده‌های دولت “تدبیر و امید”

بر اساس همین گزارش، علاوه بر تهران، پرستاران برخی‌ از استانها، از جمله اصفهان، ‌قم، مازنداران، گیلان، مشهد و یزد به صورت همزمان و در رابطه با پایین بودن سطح درآمد‌شان نسبت به تورم موجود در کشور، تجمعات اعتراض آمیزی را برگزار کردند.

پرستاران در این تجمعات اعتراضی با احتمال اینکه، شاید صدایشان به گوش مسئولان نرسد، پارچه نوشته‌هایی را با این مضمون‌ها: “ما ۹۳ درصد هستیم”؛ “۵ درصد تیم‌ درمان ۹۵ درصد درآمد را می‌‌برند”؛ “ما به بی‌عدالتی اعتراض داریم”؛ “بی‌ توجهی مسئولان، افزایش مهاجرت پرستاران”؛ در مقابل نهاد ریاست جمهوری به دوربین‌ها نشان دادند.

هرچند که در این مورد اخباری از صدا و سیمای جمهوری اسلامی پخش نگردید، در انتهای این گردهمأیی محمد شریفی مقدم، دبیر کلّ خانه پرستار که چندی پیش از شهر تهران به یک شهرستان کوچک تبعید گردید، علت این تجمع را بی‌ توجهی مسئولین وزارت بهداشت به حوزه پرستاری دانست و گفت، “بیش از ۸۰ درصد از خدمات بهداشتی و درمانی توسط جامعه پرستاری ارائه می‌‌شود، اما همواره در دولت‌های مختلف مورد بی‌توجهی قرار گرفته‌ایم، ولی امروز به جای رسیده‌ایم که پرستاری زمین گیر شده است.”

او در ادامه گفت، “متاسفانه امروز علی‌رغم تلاشی که نیرو‌های پرستاری انجام می‌‌دهند، اما مریض و پرستار هر دو از خدمات بهینۀ بهداشت و درمان بر خوردار نیستند و علت این امر ساختار پوسیده و نخ نمای وزارت بهداشت است که شاید به ۵ درصد هم نرسند اشغال شده است و این تنها به خاطر منفعت طلبی‌های شخصی‌ بوده است.” عمده‌ترین مطالبات طرح شده در این تجمعات، اجرایی شدن قانون تعرفه گذاری خدمات پرستاری و تثبیت اختلاف سه‌ برابری پزشکان و پرستاران و همچنین تعدیل نگرش استثماری به نیروی پرستاری عنوان شده است.

در واکنش به اعتراضات بر حق صنفی پرستاران زحمتکش، موضع گیری دو تن‌ از مسئولین گوش به فرمان رهبری، یعنی سید حسن هاشمی‌ وزیر بهدشت و حسین آذین مسئول کمیسین اصل ۹۰ مجلس که برنامه‌ها و عملکردشان نمی‌تواند جدای از سیاست‌‌های کلی نظام و اجرای برنامه‌های نئولیبرلی دولت یازدهم باشد، حائز اهمیت است. سید حسن هاشمی‌ تجمع پرستاران در تهران را “تحریک بی‌ جای پرستاران خواند”، و ضمن معدود خواندن تعداد تجمع کنندگان گفت: “صد نفر که جمع شدن، پرستار نمی شود…..مدعی نیستیم رضایت همه را جلب کرده ایم، اما هیچکس نباید خود را نماینده مجموعه و قشری بداند.”

حسین آذین نیز در مصاحبه با ایلنا به تاریخ ۱۹ آذر ماه گفت: “متاسفانه در این جریانات اجتمأعی، برخی‌ دنبال بحران سازی و سؤ استفاده‌های دیگری هستند که نباید خدای ناکرده در دامن این دام‌ها افتاد و باید سعی‌ شود مباحث و مطالبات جامعه پرستاری نیز از طریق تعاملی و قانونی و از طریق تشکل‌های صنفی و مسئولان نظام پرستاری پیگیری شود زیرا تجمعات بیشتر آرامش روحی و روانی جامعه پرستاری را بر هم می‌‌زند.”

هر دو این افراد سرسپرده در اظهارات بالا ضمن اعتراف به برآورده نشدن مطالبات پرستاران، مخالفت و دشمنی آشکار خود را با هر گونه اعتراض بر حق و عادلانه و همچنین متشکل و سازمان یافته و مسقل زحمتکشان که سیاست‌های کلی‌ دولت یازدهم را، که در راستای خصوصی سازی‌های گسترده و باز گذاردن دست سرمایه‌دارن داخلی‌ و خارجی‌ برای استثمار نیروی کار ارزان عمل می‌کند، به چالش بکشانند، نشان داده اند.

جامعه پرستاری مدتها است که به این تبعیضات و بی‌عدالتی‌ها معترض است و بعد از شکایت‌های قانونی و بی‌توجهی مسئولان است که تصمیم به اعتراضات گسترده‌تری می‌گیرد و تحت تأثیر این اعتراضات است که “حسین آذین”، سخنگوی کمیسین اصل نود مجلس مجبور به اعتراف می‌‌شود و می‌‌گوید: “در شکایت واصله از سوی سازمان نظام پرستاری و هیئت مدیره نظام پرستاری استان تهران به کمیسین اصل ۹۰ آمده بود که چرا ماده واحده قانون تعرفه گزاری خدمات پرستاری که در سال ۸۶ در مجلس تصویب شده است و در سال ۹۲ نیز بنا به پیشنهاد وزارت بهداشت و تایید شده شورای عالی‌ بیمه‌ سلامت باید تعرفه خدمات تشخیصی و درمانی کادر پرستاری تعیین می‌‌شد، اجرای نشده است.”

با گذشت تقریبا ۷ سال از تصویب این طرح تازه از وزارت بهداشت خواسته می‌‌شود که قانون را اجرا کند و وزارت بهداشت به بهانه نداشتن بودجه مدت ۷ سال است که اجرای این طرح را به تعویق انداخته است.

در رابطه با این خیمه شب بازی‌ها یکی‌ از فعالین جامعه پرستاری که در تجمع ۲۳ آذر ماه حضور داشته است و در گزارش ایلنا نامی‌ از این فعال زحمتکش برده نشده است بدرستی گفت: “در این مدت هر چقدر صبر و حوصله‌‌ به خرج دادیم، متاسفانه اوضاع بدتر شد. پرستاران روز به روز بیشتر مورد استثمار قرار گرفتند و از آن سؤ کمترین حقوق و دستمزد سهم آنها شد. واقعیت این است که ما چیزی بیش از حق خودمان نمی‌خواهیم.”

زحمتکشان میهن‌مان کاملا از این آگاهی‌ بر خوردار هستند که عمل به خواست‌های توده‌های محروم در دستور کار جمهوری اسلامی نیست. لذا با وجود همه مشکلات و سد‌های ایجاد شده بر سر راه زحمتکشان، آنها به مبارزه‌ای مشترک برای بدست آوردن حقوق صنفی و سیاسی خود ساعتی از پا نخواهند نشست و با دوری جستن از تشکل‌های ساخته و پرداخته حکومتی در جهت تشکیل و احیا سندیکا‌های مسقل و همچنین پیوند زدن مبارزات سراسری زحمتکشان به منظور همبستگی‌ و فاصله گرفتن از تفرقه و جدایی از هیچ کوشش و تلاشی دریغ نخواهند کرد.

http://www.etehadkargar.org :منبع

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا