گوناگون

غیبت معنادار زنان در بازار کار

آیا ۶٠سال برای فراهم‌ کردن «ساختار اجتماعی ـ اقتصادی اشتغال زنان» یا دست‌کم ٣۵سال اخیر برای ارتقای سهم ١٠درصدی زنان فعال اقتصادی کافی نبوده؟ چند ده‌سال دیگر دختران جوان ما باید مدارج تحصیلی را طی کنند و خانواده‌ها دخترانشان را با طیب خاطر به مدارس و دانشگاه‌ها بفرستند و هزینه‌های مادی و غیرمادی آن را بپردازند؟ آیا برای آماده‌سازی این ساختار نیم‌قرن کافی نیست و اگر نیست مسئول آن چه کسی است؟…

در قانون استخدام کشوری که در سال١٣٠١ به تصویب رسید، شرط جنسیت در استخدام مطرح نشده بود؛ یعنی زنان و مردان در شرایط یکسانی می‌توانستند در اداره‌های دولتی به کار مشغول شوند، اما به‌دلیل عدم گسترش نظام دولتی و حضور فعال بخش خصوصی در بازار کار و همچنین فرصت‌های بسیار محدود برای آموزش زنان، در نخستین سرشماری رسمی کشور در سال١٣٣۵؛ تعداد زنان فعال اقتصادی (جمع شاغل و بیکار) حدود ۵٧۶هزارنفر گزارش شد که سهمی نزدیک به ١٠درصد از کل جمعیت فعال کشور بود. به‌تازگی وزارت کار، تعاون و رفاه اجتماعی که متولی مسئله اشتغال و بیکاری کشور است، همایشی درباره زنان در فرآیند توسعه برگزار کرده که از عالی‌ترین مقام این وزارتخانه نقل شده که فرموده‌اند: «ساختار‌های اجتماعی – اقتصادی کشور برای اشتغال زنان آماده نیست. (نقل به مضمون)». به‌ یقین آنهایی که در مسند تصمیم‌گیری‌ها نشسته‌اند بهتر می‌دانند، وضع چگونه است، اما من به‌عنوان یک شهروند مونث در شگفتم که با گذشت حدود یک قرن از تصویب قانون استخدام کشوری بدون تبعیض جنسیتی، ثبت‌نام تقریبا برابر دختران و پسران در مدارس-به برکت توجه به آموزش در دوره بعد از پیروزی انقلاب اسلامی- و گسترش آموزش‌عالی و ورود تحسین‌برانگیز دختران به دانشگاه‌ها –در حد ۶٢درصد- چگونه است.

آیا ۶٠سال برای فراهم‌کردن این ساختار یا دست‌کم ٣۵سال اخیر برای ارتقای سهم ١٠درصدی زنان فعال اقتصادی از سال١٣٣۵ تا ١٣٩٠ کافی نبوده؟ چندده‌سال دیگر دختران جوان ما باید مدارج تحصیلی را طی کنند و خانواده‌ها دخترانشان را با طیب خاطر به مدارس و دانشگاه‌ها بفرستند و هزینه‌های مادی و غیرمادی آن را بپردازند؟ آیا برای آماده‌سازی این ساختار نیم‌قرن کافی نیست و اگر نیست مسوول آن چه کسی است؟

شرق ـ ژاله شادی‌طلب . استاد دانشگاه تهران

 

Print Friendly, PDF & Email
نمایش بیشتر
دکمه بازگشت به بالا